Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2016

Ένα επεισοδιακό ταξίδι
Τέτοιες ημέρες ήταν που επιστρέψαμε από το ταξίδι μας στην Αθήνα.Είχαμε αναχωρήσει από το Ηράκλειο μετά τις δέκα Ιουνίου,οικογενειακώς,για να κάνουμε παρέα στο αδελφάκι μου,που είχε τελειώσει το Λύκειο,τότε Γυμνάσιο,την ογδόη γυμνασίου.Πηγαίναμε στην Αθήνα να προετοιμαστεί,κάνοντας φροντιστήριο,για την εισαγωγή του στην Ιατρική.Το ταξίδι μας του πηγαιμού προς την πρωτεύουσα ήταν περιπετειώδες.Ιούνης μήνας,καλοκαίρι με θαλασσοταραχή,που διήρκεσε όλο το βράδυ και με ταλαιπωρία αφάνταστη για τους μεγάλους σε ηλικία ταξιδιώτες και τρομερή διασκέδαση για μένα που ήμουν οχτώ.Το ατμόπλοιο εκείνη την ημέρα που εκτελούσε το δρομολόγιο Ηράκλειο-Πειραιά ήταν το Αγγέλικα.Δε βρήκαμε θέση σε καμπίνα,ήταν τόσοι πολλοί που ταξιδευαν ή δε θέλαμε τη κλεισούρα μέσα εκεί,όχι τόσο από κλειστοφοβία,όσο από την όλη μας προσωπική διάθεση.Όλοι μας είμαστε άνθρωποι του έξω,του αέρα και της δροσεράδας.Δε θέλαμε να κλειστούμε τόσες ώρες σε ένα χώρο τόσο στενό και ζεστό.Δεν γνωρίζω,αν είχε τότε το πλοίο κλιματιστικό.Εγώ με τη μαμά στη τραπεζαρία,σε σεζ-λόνγκ ξαπλωμένες και γύρω μας γεμάτος ο χώρος γυναικόκοσμο στην ηλικία της μαμάς και άλλες νεότερες ή μεγαλύτερες. Ήμουν η μικρότερη.Ο μπαμπάς μου και ο αδελφός μου πάντοτε,από τότε και έπειτα,ταξίδευαν το καλοκαίρι με εισιτήριο για το κατάστρωμα. Μετά τα μεσάνυκτα πέσαμε σε θαλασσοταραχή.Το πλοίο κλυδωνιζότανε τόσο πολύ,που η σεζ- λόνγκ καρέκλα,η ξαπλωτούρα,όπως τη λέμε πιο απλά, έφτανε μέχρι το πάτωμα από την μια και από την άλλη μεριά.Οι μεγάλες γυναίκες δίπλα μου  έβγαζαν τα άντερα τους,από τον εμετό.Χοντρές,χοντρές και καλοταϊσμένες που ήταν άδειαζαν το περιεχόμενο από το στομάχι τους σε χάρτινα κουτιά.Εγώ ήμουν πολύ αδύνατο και μάλλον νηστικό και το στομάχι μου παρέμενε ατάραχο.Διασκέδαζα όμως πολύ με το κούνημα του πλοίου και περιέργως δεν αηδίαζα με τα ξερατιά των συνταξιδιωτισσών μου.Ο μπαμπάς και ο αδελφός μου κάθε τόσο κατέβαιναν από το κατάστρωμα με ανησυχία μας κοίταζαν να δουν τι κάνουμε.Θυμάμαι τα βλέματα τους τα ανήσυχα.Ο μπαμπάς κοίταζε τη μαμά και ο αδελφός μου εμένα.Εγώ παρέμενα ατάραχη και χωρίς φόβο μη αντιλαμβανόμενη πιθανόν τον κίνδυνο λόγω ηλικίας. Απέναντι μου κοίταζα ένα παλληκάρι που καθότανε στην τραπεζαρία.Ακουμπούσε τα χέρια του στο άδειο τραπέζι που κι αυτό έγερνε πότε δεξιά και πότε αριστερά,όπως το πλοίο.Στο οπτικό του πεδίο, απέναντι του,ήμουν εγώ και όλες οι άλλες κυρίες που έκαναν εμετό.Σε λίγο είπε "εγώ δε ζαλίζομαι' και ξανά "εγώ δε ζαλίζομαι" και φώναξε τον καμαρώτο."Μία μακαρονάδα¨ πρόσταξε και όταν την έφαγε  ξαναφώναξε "Άλλη μία μακαρονάδα"Έφαγε και τη δεύτερη μακαρονάδα και σε λίγο αρχίζει ένα εμετό,μα ένα εμετό και έβγαλε όλο το φαγητό που είχε πριν λίγο απολαύσει.Όλα αυτά με έκαναν να διασκεδάζω,αλλά,΄όπως είναι φυσικό δεν έκλεισα μάτι.Ούτε εγώ,ούτε και κανένας συνεπιβάτης.Ο αδελφός μου τις επόμενες ημέρες παρακολουθούσε μαθήματα στο ειδικό φροντιστήριο όπου ενεγράφη.Ήταν θυμάμαι στην οδό Ακαδημίας,πίσω από την εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής.Εκεί ένα βράδυ που ετοιμαστήκαμε για να πάμε στο Θέατρο,περάσαμε από το φροντιστήριο,οι γονείς μου κι εγώ,να αφίσουμε τα κλειδιά του σπιτιού σε περίπτωση που θα καθυστερούσαμε να επιστρέψουμε.Τα παιδιά δεν είχαν μπει στην αίθουσα ή είχαν διάλειμμα.Βρήκαμε τον αδελφό μου και εκεί με έκπληξη μου είδα να βρίσκεται και το παλληκάρι που έφαγε τις μακαρονάδες.Είναι αλήθεια,ότι  έβλεπα τα παιδιά  και λυπόμουν που εμείς πηγαίναμε στο θέατρο και σε άλλες διασκεδάσεις,όπως στην Αίγλη του Ζαπείου με υπαίθριο μουσικό πρόγραμμα και φαγητό(ασχέτως αν εγώ δε μπορούσα να φάω τα ολόφρεσκα καλαμαράκια και τα  μυρωδάτα σουβλάκια,γιατί άλλαζα δόντια,έτσι περιοριζόμουν σε ένα παγωτό).ενώ ο αδελφός μου,όπως και τα άλλα παιδιά,οι υποφήφιοι φοιτητές ιατρικής, ήταν αναγκασμένοι να παρακολουθούν μαθήματα στο φροντιστήριο και να διαβάζουν όλο το καλοκαίρι.Και οι δύο.Ο αδελφός μου και το παλληκάρι αυτό έγιναν δύο καταξιωμένοι ιατροί στην Αθήνα,ο καθένας στην ειδικότητα του.Τώρα απολαμβάνουν τη συνταξιοδοτική τους ηλικία και την οικογενειακή τους ζεστασιά.Αυτές τις ημέρες,τέλος Αυγούστου,αναχωρήσαμε από την πρωτεύουσα με θλίψη.Περισσότερο γιατί,πριν ακόμα φύγουμε,είχαμε αρχίσει να τον αποζητούμε."Μη φεύγεις,μείνε μαζί μου" με παρακαλούσε ο αδελφός μου,που φοβόταν μήπως συναντήσουμε την ίδια θαλασσοταραχή,όπως όταν ερχόμασταν.
Απάντησα"θα πάω με τη μαμά"και καλώς ή κακώς δεν άλλαξα γνώμη.Θεώρησα,ότι η θέση μου ήταν κοντά στη μαμά μου,στην ηλικία αυτή που βρισκόμουν.Έτσι επιστρέψαμε μαζί στα πάτρια με ένα Καλό Ταξίδι που είχαμε και αφίσαμε τον αδελφό μου μόνο  με τους πατριώτες συμφοιτητές του και συγκατοίκους. Η νοσταλγία και η αποζήτηση να έχει μόνιμα κυριεύσει τις καρδιές μας.Ο μπαμπάς είχε επιστρέψει ενωρίτερα.Μας εγκατέστησε,μας κατατόπισε και ανεχώρησε.
Όλες αυτές οι ταλαιπωρίες και άλλες ανάλογες θα αποφευχθούν ,αν οι Πανελλαδικές καταργηθούν και η αξιολόγηση των μαθητών να γίνει με κάποιον άλλο τρόπο που να είναι πιο προσιτός στην ηλικία αυτή έτσι ώστε να μην έχουμε καταθλιμένους σαραντάρηδες με τις αποτυχίες και τη μετανάστευση. Είθε!

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

Συγχαρητήρια στα παιδιά που πέτυχαν στις Πανελλαδικές εξετάσεις. 

Τα παιδιά που δεν πέτυχαν να μη στανοχωριούνται, να μην τα πιάσει κατάθλιψη, να μην το πάρουν κατάκαρδα,να πεισματώσουν για να περάσουν την επόμενη χρονιά.

Να προσέξουν τη διατροφή τους να είναι καλή και ο ύπνος καλός και ξεκούραστος. 

Eδώ που τα λέμε. Μία αποτυχία σε κάνει πάντοτε πιο δυνατό. Να την ξεπεράσετε και να πετύχετε  το στόχο σας. Να επιτύχετε  στη σχολή που επιθυμείτε με Καλό Διάβασμα.Από τώρα.Μεθοδικά και σταδιακά.Με συνεχή και σταθερό ρυθμό.

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2016

Η γοητευτική του εμφάνιση και η ευγενική του παρουσία παραμένει ανεξίτηλη στον Ελληνικό κινηματογράφο. Αιωνία σου η Μνήμη Ανδρέα Μπάρκουλη.


Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2016

22 Αυγούστου 1902 ιδρύεται η Κάντιλακ από τους William H Murpgy και Henry Martin Leladμε την επωνυμία Cantilac Auto mobile Company.

Oι ιδρυτές ονόμασαν την εταιρεία προς τιμήν του Γάλλου εξερευνητή Αntoine Laumet de La Mothe de Cadillac.

Ο οποίος όδρυσε το 1701 την πόλη Ντιτρόϊτ (detroit=στενό).

Η πόλη Ντιτρόιτ εξελίχθηκε σε παγκόσμιο κέντρο αυτοκινητο βιομηχανίας.
Έληξε σήμερα η 31η Ολυμπιάδα στο Ρίο.Την Ολυμπιακή Φλόγα έσβησε  μία  τεχνιτή βροχή και στη θέση της εμφανίστηκε ένα πελώριο δένδρο γλυπτό,συμβολικό της αναγέννησης.Υπομονή και καλή Καλή Προπόνηση μέχρις ότου η Ολυμπιακή Φλόγα ανάψει και πάλι μετά από τέσσερα χρόνια,την οργάνωση των οποίων αναλαμβάνει η Ιαπωνία,όπου και θα διεξαχθούν οι 32οι Ολυμπιακοί Αγώνες.
Η Ελλάδα παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις μερικών κακόβουλων ανθρώπων κατόρθωσε να συγκεντρώσει έξι μετάλλια.Οι Ελληνες αθλητές επιστρέφουν με έξι μετάλλια στην προσπάθεια τουν να νικήσουν.Τρία χρυσά,ένα ασημένιο και δύο χάλκινα.Στο Ολυμπιακο στάδιο στο Ρίο ακούστηκε ο Εθνικός Ύμνος της Ελλάδας τρεις φορές και τρεις φορές ανέβηκαν οι αθλητές στο υψηλότερο βάθρο.
Η Ελλάδα πανηγύρισε τη διπλή επιτυχία της αθλήτριας Άννα Κορακάκη η οποία πέτυχε ένα χρυσό και ένα ασημένιο μετάλλιο στη σκοποβολή μέσα σε δύο ημέρες.Οι άλλες πρωτιές είναι:
Ο αθλητής Λευτέρης Πετρούνιας κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους κρίκους.Η αθλήτρια Κατερίνα Στεφανίδη κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο άλμα επί κοντώ. Ο αθλητής Σπύρος Γιαννιώτης κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στα δέκα χιλιόμετρα ανοικτής θάλασσας.Οι αθλητές Τάκης Μάντης και Παύλος Καγιαλής κατέκτησαν το χάλκινο μετάλλιο στην Ιστιοπλοϊα.Στην ιστορία των Σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων η Ελλάδα μετρά πενήντα μετάλλια στους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς αγώνες το 1896 στην Αθήνα. Εκατό χρόνια αργότερα το 1996 στην Ατλάντα κατέκτησε οκτώ μετάλλια.Το 2000 στο Σίδνεϋ κατέκτησε 13 μετάλλια.Το 2004 στην Αθήνα κατέκτησε 16 μετάλλια και στο Ρίο το 2016 έξι μετάλλια.Καλή Προπόνηση

Aριάδνη Χρόνια Πολλά

Καλή Εβδομάδα

Κυριακή, 21 Αυγούστου 2016

Το Ποίημα του Σαββατόβραδου
Το ηλιοχάραμα σαν φτάνει
και γυρίζουμε
γεμίζει  λύπη η καρδιά μου
που χωρίζουμε.
Να ήτανε το απόβραδο
ώρα δίχως τελειωμό
κι αυτό το Σαββατόβραδο
φεύγει με ολολυγμό.
   


Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2016

Νικητές στο αγώνισμα της ιστιοπλοϊας στη κατηγορία ανδρών αναδείχθηκαν οι ιστιοπλόοι Παναγιώτης Μάντης και Παύλος Καγιαλής.Αγωνίστηκαν μαζί και χάρισαν  άλλη μία νίκη στην Ελλάδα κερδίζοντας ένα χάλκινο μετάλλιο.

Ανέβηκαν στο βάθρο της επιτυχίας στο Ολυμπιακό Στάδιο του Ρίο οι Ολυμπιονίκες της σημερινής ημέρας Παναγιώτης Μάντης και Παύλος Καγιαλής,που αγωνίστηκαν  στην Ιστιοπλοϊα, στη κατηγορία των ανδρών χαρίζοντας στην Ελλάδα ένα ακόμη μετάλλιο,ένα χάλκινο μετάλλιο
Στις 15 Αυγούστου ο αθλητής Λευτέρης Πετρούνιας με τη νίκη που κατέκτησε στους Ολυμπιακούς αγώνες του Ρίο ντε Τζανέϊρο αποκλήθηκε ο χρυσός Ολυμπιονίκης των κρίκων.

Τρίτη, 16 Αυγούστου 2016

16 Αυγούστου 1936 φτάνουν στο τέλος  οι ενδέκατοι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Βερολίνο.Πρώτη φορά σε Ολυμπιακούς αγώνες  την  Ολυμπιακή Φλόγα από  την Ολυμπία μεταφέρει  μεγάλο πλήθος από δρομείς.Ο αριθμός τους ανέρχεται πάνω από τρείς χιλιάδες.Στη 1 Αυγούστου έγινε η τελετή έναρξης με σημαιοφόρο της Ελληνικής ομάδας τον 67χρονο, πλέον, Έλληνα νικητή στο μαραθώνειο στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα και εθνικό ήρωα,Σπύρο Λούη,ο οποίος είχε προσκληθεί επίσημα από τους διοργανωτές των θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1936 στο Βερολίνο.

Είθε να περάσει καλά η εβδομάδα

Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2016

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Ρίο ντε Τζανέϊρο σήμερα ο αθλητής Λευτέρης Πετρούνιας κατέκτησε τον τίτλο του Χρυσού Ολυμπιονίκη των Κρίκων και ο Εθνικός Ύμνος της Ελλάδας να ακούγεται στο Ολυμπιακό Στάδιο του Ρίο για άλλη μία φορά."Ναι,ρε φίλε"."Ναι,ρε Ελλάδα" είπε  συγκινημένος μετά την επιτυχή νίκη του και την κατάκτηση του τρίτου χρυσού μετάλλιου για την Ελλάδα.

Κορυφώνονται σήμερα 15 Αυγούστου, με τις εορταστικές εκδηλώσεις στη γιορτή της Θεοτόκου,οι δεκαπέντε ημέρες προσευχής, με σεβασμό και συγκίνηση,προς τιμήν της Παναγίας μας,της απαντοχής και της ελπίδας μας,σε κάθε γωνιά της Ελλάδας,όπου υπάρχουν εκκλησίες μεγάλες και μικρές,εξωκλήσσια και μοναστήρια αφιερωμένα στη χάρη της.Χρόνια Πολλά σε όλους μας  και Πολλές Ευχές στις εορτάζουσες και στους εορτάζοντες.Βοήθεια μας η Παναγία.

Σάββατο, 13 Αυγούστου 2016

Το Ποίημα του Σαββατόβραδου

Αιχμάλωτη η σκέψη στο χθες
Φανάρια στις ξερολιθιές
οι κολοκύθες οι γλυκές
Θυμάσαι!
 Εγώ κι εσύ
κι όλος ο κόσμος αγκαλιά
από το χωριό
 προς το αγνάντι το πλατιό
παραμονή γιορτής
φεγγοβολά η νυχτιά
σαν πεφταστέρια,σαν βροχή
πυροτεχνήματα,βεγγαλικά
βοήθα  Παναγιά!
Το δείπνο στη κληματαριά
μία  νοσταλγία  παιδική
χοροί παραδοσιακοί
αγώνες δρόμου νεανικοί
 ύμνοι εκκλησιαστικοί
γαρμπόζικοι περαστικοί
τα νυχτοπούλια του γαρμπή
ήχοι εκκωφαντικοί
η μοναξιά μες τη σιωπή
στο πανηγύρι
της γιορτής το βράδυ.

Είθε να έχουμε  ένα Καλό Σάββατο βράδυ και μία Χαρούμενη Κυριακή

Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2016

12 Αυγούστου 1204 ο Δόγης της Βενετίας Ερρίκος Δάνδολος αγόρασε την Κρήτη από τον Βονιφάτιο τον Μομφερατικό με πέντε χιλιάδες χρυσά δουκάτα.
12 Αυγούστου 1860 γεννήθηκε σε μία αγροτική περιοχή της Αυστρίας στα σύνορα με τη Βοημία η Κλάρα Χίτλερ,η μητέρα του Χίτλερ. Στην ηλικία εικοσιπέντε ετών παντεύτηκε τον κατά εικοσιπέντε χρόνια μεγαλύτερο της Αλοϊσιο Χίτλερ,ο οποίος ήταν και θείος της,όχι πραγματικός,ήταν υιοθετημένος υιός του παππού της Γιόχαν Νέπομουκ Χίντλερ.
Με τον σύζυγο της απέκτησαν έξι παιδιά από τα οποία έζησαν μόνον ο Χίτλερ και η Πάουλα,η οποία  ζούσε μέχρι το 1960.
Οι βιογράφοι του Χίτλερ περιγράφουν την Κλάρα ως "απλή γυναίκα και επιμελή νοικοκυρά με μόνη της έννοια το καλό των παιδιών  της" Απεβίωσε το Δεκέμβριο του 1907.Στο τάφο της συγκεντρώνονται κάθε χρόνο πολλοί Νεοναζί και πολλοί Αρνητές του Ολοκαυτώματος.Είναι οι άνθρωποι που υποστηρίζουν την άποψη ότι δεν συνέβη το ολοκαύτωμα,ο συστηματικός διωγμός,η γενοκτονία από το Ναζιστικό κράτος και τους οπαδούς του κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου.Αρνούνται ότι συνέβη η γενοκτονία των διαφόρων θρησκευτικών,πολιτικών και κοινωνικών ομάδων ή ότι συνέβη σε μικρότερο βαθμό.

Να προσέξουμε και να ακούσουμε τα  προβλήματα  της νεολαίας

Παγκόσμια Ημέρα της Νεολαίας

Χρόνια Πολλά

12 Αυγούστου,κάθε χρόνο,είναι η ημέρα που ο ΟΗΕ αποφάσισε μετά από Γενική Συνέλευση το 1990 να είναι αφιερωμένη στα προβλήματα της νεολαίας σε παγκόσμια κλίμακα.
12 Αυγούστου 1877 ο Αμερικανός αστρονόμος Άϊζεφ Χωλ ανακαλύπτει τον Δείμο τον ένα από τους δύο δορυφόρους του πλανήτη Άρη.Ο άλλος δορυφόρος είναι ο Φόβος,που ανακάλυψε ο Άϊζεφ Χωλ στις 17 Αυγούστου 1877.Ο Δείμος ομοιάζει με όλους τους πλανητοειδείς,που κινούνται στη περιοχή των αστεροειδών.Αυτό οδήγησε τους αστρονόμους στο συμπέρασμα,ότι ο Δείμος είναι ένα ουράνιο σώμα,που εγκλωβίστηκε από τη βαρύτητα του Άρη,όταν στην ουράνια περιοχή προκλήθηκε αναταραχή από το πέρασμα του Δία.Ο πλανητοειδής Δείμος,όταν ανακαλύφθηκε στις 12 Αυγούστου 1877 πήρε το όνομα του από την ελληνική μυθολογία,όπως πήρε το όνομα Φόβος ο δεύτερος πλανητοειδής που ανακάλυψε ο Άϊζεφ Χωλ στις 17 Αυγούστου 1877.
Δείμος ονομάζεται ο συνοδός και γιος του  Άρη του Θεού του πολέμου.Ο Δείμος στη μυθολογία είναι η προσωποποίηση της φρίκης του πολέμου και ο Φόβος η προσωποποίηση του τρόμου.Ήταν παιδιά του Άρη και της Αφροδίτης ή Κυθέρειας. Εδώ πρόκειται για την εκδοχή του μύθου,που θέλει την Θεά Αφροδίτη να έχει γεννηθεί στα Κύθηρα.

Χρόνια Πολλά





12 Αυγούστου 1851 ο Αμερικανός Ισαάκ Σίνγκερ καταθέτει και κατοχυρώνει το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για την ποδοκίνητη ραπτομηχανή που έχει το όνομα του,όπως και η εταιρεία Σίνγκερ,που ίδρυσε αργότερα  με την μοναδική περιουσία που είχε  μόλις έφτανε τα  40 δολάρια.Βοήθησε τις νοικοκυρές να ξεφύγουν από το κοπιαστικό ράψιμο με το χέρι και το βελόνι.

Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2016

Κάλυπταν την απόσταση πεζή από το χωριό
μέχρι το ύψωμα  του δρόμου το πλατιό



Οι Ολυμπιακοί αγώνες.
Η έναρξη τους ανάγεται στα αρχαία χρόνια.
Η πρώτη Ολυμπιάδα του 776 στους αρχαίους χρόνους θεωρείται η αφετηρία της Ιστορικής Ελλάδας.Τότε που  οι νέοι από  την Ελλάδα και τον υπόλοιπο γνωστό τότε κόσμο,συναθροίζονταν   στην Ολυμπία  για να επιδοθούν σε αθλητικούς αγώνες.Να αγωνιστούν στην Ολυμπία, στο ιερό,το πιο δοξασμένο ιερό, το αφιερωμένο στο Θεό Δία,στο εσωτερικό του οποίου βρισκόταν αναρτημένο το χρυσοελεφάντινο άγαλμα του Δία,έργο φιλοτεχνημένο από τον σπουδαιότερο καλλιτέχνη της κλασσικής εποχής,τον Φειδία,το οποίο θεωρείται ένα από τα επτά θαύματα της αρχαίας εποχής.
Οι Ολυμπιακοί αγώνες διεξήγοντο στην Ολυμπία κάθε τέσσερα χρόνια.Ερχόταν εδώ οι Έλληνες νέοι από όλη την Ελλάδα για να κερδίσουν τον "κότινο",και βεβαίως οι θεατές που παρατηρούσαν τους αγώνες και τους αγωνιστές.
Ο "κότινος" ήταν το έπαθλο στους νικητές. Ήταν ένα στεφάνι καμωμένο από κλαδιά αγριελιάς, ελιάς,που δεν ήταν καλλιεργημένη.
Τα πρώτα χρόνια ερχόταν στην Ολυμπία οι κάτοικοι της Πελοποννήσου μόνον.
Από τις αρχές όμως του έκτου  αιώνα και μετά συμμετείχαν και άλλες περιοχές της ελληνικής επικράτειας και η Ιωνία,όπως ακόμη και οι αποικίες της Κάτω Ιταλίας.
Όσο διαρκούσαν οι αγώνες,σε όλο τον ελληνικό κόσμο,επικρατούσε πανελλήνια ειρήνη,ιερή εκεχειρία,όπως ονομάζεται,που σκοπό είχε την προστασία των αθλητών  και των θεατών για να μπορούν χωρίς κίνδυνο  να φθάσουν στον τόπο της γιορτής στην Ολυμπία και να επιστρέψουν γεροί στη πατρίδα τους.Με τις γιορτές των Ολυμπιακών αγώνων,τα Ολύμπια και όχι μόνον,γιατί υπήρχαν και άλλες γιορτές στην αρχαία Ελλάδα.
Τα Πύθια στους Δελφούς προς τιμήν του Θεού Απόλλωνα.
Τα Νέμεα στη Νεμέα προς τιμήν του Θεού Δία,του πατέρα Θεών και ανθρώπων.
Τα Ίσθμια στην Παλαιά Κόρινθο προς τιμή του Θεού της θάλασσας Ποσειδώνα.Στα Ίσθμια ο Σόλων ο Άρχων των Αθηνών θέσπισε  ως έπαθλο,εκατό δραχμές σε κάθε  νικητή από την Αθήνα.
Σε όλες αυτές τις γιορτές με αθλητικούς αγώνες δινόταν  η ευκαιρία στους νέους να καλλιεργήσουν   το θεσμό της φιλοξενίας και τα ιδανικά τους,όπως Humanismus Ανθρωπισμό-Ειρήνη-Ελευθερία- Δικαιοσύνη.

Καλές  Ευχές


Πολλές  Ευχές

Ζήτω!Ζήτω!Δόξασε την Ελλάδα στην Ολυμπιάδα του Ρίο η 20χρονη αθλήτρια Άννα Κορακάκη.Κέρδισε  ένα  χάλκινο  και ένα χρυσό μετάλλιο σε δύο συνεχόμενα αγωνίσματα σκοποβολής με αεροβόλο όπλο στα 10 μέτρα.Ζήτω! και στα 24 μέτρα.Ζήτω!Χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς είχε κερδίσει πριν 100 χρόνια ο αθλητής Κώστας Τσικλιτήρας.Ζήτω!Από τότε είναι η πρώτη φορά  που η Γαλανόλευκη βρίσκεται και πάλι στα ύψη και ακούγεται ο Εθνικός Ύμνος της Ελλάδας.Ζήτω!Ζήτω!

Κυριακή, 7 Αυγούστου 2016



Το Κυριακάτικο Μυθιστόρημα
Ταραγμένος ο Ερρίκος πήρε τη συγκοινωνία και τρέχοντας πήγε στο σπίτι.Προσπάθησε να ανοίξει με τα κλειδιά του την πόρτα της εισόδου μα δεν τα κατάφερε.Τα χέρια του έτρεμαν από την ταραχή.
Χτύπησε το κουδούνι και μπαίνοντας βιαστικά,,παραμέρισε  τη Νίνα,που άνοιξε την πόρτα.Ο Ερρίκος έτρεξε στο μπάνιο.Η Νίνα τον ακολούθησε.Έξω από την κλειστή πόρτα του μπάνιου η Νίνα ρώτησε.
-Τι πάθατε,κύριε?
-Νίνα θα σου πω μόλις  βγω από το μπάνιο..Πήγαινε αμέσως στο γραφείο μου και βρες το βιβλίο με τα ιατρικά του Πύρρου.
-Το πέταξα στα σκουπίδια,κύριε.
-Το πέταξες? Τι να σου πω τώρα.Γιατί το πέταξες?
-Το εξώφυλλο ήταν γεμάτο μουτζούρες,κύριε.Δε θυμάσε τι είπες στον πατέρα Ιωακείμ,όταν ρώτησε ποιός έγραψε αυτό το βιβλίο?
-Ναι,Νίνα,θυμάμαι, είπα ο Φύρρος, γιατί είχε μουτζούρα,μία κάθετη γραμμή με στυλό, πάνω στο αρχικό γράμμα  Πί στο όνομα του και νόμισα πως ήταν Φί.
-Νίνα,  η κίνηση σου αυτή δεν ήταν σωστή και  να μην το κάνεις ξανά άλλη φορά.Η μουτζούρα στο εξώφυλλο δεν ήταν και τόσο σημαντική,όσο ήταν τα γραφόμενα στο περιεχόμενο του βιβλίου.
-Ήταν πολλές  μουτζούρες,κύριε.
-Έστω και αν ήταν πολλές. Δεν τα πετάμε έτσι εύκολα τα παλιά βιβλία.Είναι πιο σημαντικά,γιατί οι παλιοί συγγραφείς τους είναι πιο κοντά στο παρελθόν,που στο βιβλίο αναφέρεται.
-Δεν είναι ιστορικό βιβλίο,κύριε.Είναι βιβλίο ιατρικό και η ιατρική είναι η επιστήμη που εξελίσσεται.Τα σύγχρονα βιβλία γράφουν τα νεότερα ιατρικά δεδομένα.
-Όλες οι επιστήμες εξελίσονται,Νίνα.Με εκπλήττεις,Νίνα, πού άκουσες εσύ για την εξέλιξη της ιατρικής επιστήμης.
-Κύριε,μου το είπε ο άνδρας μου.Συναντά στη στάση πολλές φορές το Δόκτορα Jorgen και μέχρι να έλθει το λεωφορείο συζητούν διάφορα θέματα.
Μέσα σε όλα τα θέματα που συζητούν είπε ο δόκτορ  στον Τόμας και αυτό.
-Πολύ  ωραία,ο δόκτορ Jorgen και ο άνδρας σου,καταπιάνονται πρωϊ-πρωϊ με φιλοσοφικές συζητήσεις.
-Αφού τους αρέσει,κύριε,δε μας πέφτει λόγος.
-Αυτό να μου πεις.
-Θα μου πείς,κύριε,τι έπαθες?
-Νίνα,πήγαινε στη κουζίνα και όταν τελειώσω το μπάνιο μου θα σου πω.
  • Ο Ερρίκος βγήκε από το μπάνιο και βιαστικός πήγε στο γραφείο του.Άρχισε να ψάχνει στα ράφια της βιβλιοθήκης του  με τα παλιά βιβλία,ώσπου βρήκε το ιατρικό εγκόλπιο του  Πύρρου.Η Νίνα έκανε λάθος,είπε,ευτυχώς.Βγήκε από το γραφείο του και έτρεξε στη κουζίνα να  το πει στη Νίνα.Τη βρήκε να συνομιλεί στο τηλέφωνο με τον Τόμας. Άκουσε που έλεγε τα λαχανικά,που ήθελε να της αγοράσει. Έκανε νεύμα στη Νίνα και επέστρεψε στο γραφείο του.  Με αρκετή ανησυχία άρχισε να ξεφυλλίζει το παλιό ιατρικό βιβλίο.Βρήκε τη λέξη Αποπληξία.Διάβασε το λήμμα στα γρήγορα."Προέρχεται αύτη από  την συμπλοκή των ορρωδών υγρών εις τον εγκέφαλον του ανθρώπου". Ευτυχώς,είπε,ο Ερρίκος,η αποβολή  βοήθησε τη Gianna να μη πάθει αποπληξία.Τόσα σημαντικά πράγματα  άκουσε σήμερα,που δεν είχαν σχέση με τη καθεαυτη εργασία της.Η περιέργεια της να μάθει αυτό και τούτο την παρακίνησε.Και ευτυχώς. Δεν είναι όμως αυτό που ζητώ.Στο αλφάβητο το βήτα προηγείται από το πί.Άλλη λέξη ψάχνω.Να τη .Να δω τι γράφει."Απόβαλσις λέγεται,όταν μία έγγυος γυνή αποβάλληται το έμβρυον πριν του διωρισμένου καιρού της.Τα αίτια της απόβαλσης είναι η πληθώρα του αίματος,η μεγάλη αδυναμία,ο ερεθισμός,ο δεινός βήχας,τα χτυπήματα και πεσίματα και τα πάθη της ψυχής.Λέγει ο γέρων Ιπποκράτης: Aν ίσως συμβαίνει τανισμός εις την έγγυον  γυναίκα,αφεύκτως αποβάλλεται το βρέφος".Επομένως δε φταίω εγώ.Πού να γνωρίζω,ότι ήταν έγγυος. Δε θα της απαντούσα στις ερωτήσεις της. Θα της έλεγα,μη νιάζεσαι,κορίτσι μου εσύ,εγώ θα τα φροντίσω όλα.Πιθανόν στο ταξίδι θα κουράστηκε.Είναι και πολύ αδύνατη.Ήταν χλωμή,όταν ήρθε στο γραφείο μου.Αν γνώριζα την κατάσταση της δεν θα την καλούσα να έρθει να τακτοποιήσει το θέμα της με τα ένσημα και την εγγραφή της στον ασφαλιστκό φορέα που θα την προστατεύσει.Αργότερα θα έβρισκε  τον καιρό  να ασχοληθεί με τα ζητήματα αυτά.Όμως δε γνώριζα,μονολογούσε ο Ερρίκος,φανερά λυπημένος για τα γεγονότα που συνέβησαν τη σημερινή μέρα.Έκλεισε το παλιό βιβλίο και άναψε τσιγάρο.Από την ανοιχτή πόρτα του γραφείου του άκουσε τη Νίνα να φωνάζει.- Κύριε,επιτέλους,θα μου πεις τι συμβαίνει?

Να έχετε μία Καλή Κυριακή

Σάββατο, 6 Αυγούστου 2016


Καλό Σαββατόβραδο


Το Ποίημα του Σαββατόβραδου
        Η Ροζακιά
Πέρα από τα σουλτανιά
στη βορινή πεζούλα,στη γωνιά
 στέκεται  περήφανη,μοναχική   
η  κορμούλα η ροζακί.

 Τι  σταφύλια ροζακιά
 με τις ρώγες τις σφιχτές
διάφανες,γυαλιστερές

στριμωγμένοι θεατές
τα μικρά κουκούτσια.

Ζέστη του καλοκαιριού
με την πείνα του χορού
τρύγος,πανηγύρι του Θεού

 Εν οδώ,Διόνυσος και Κορύβας
παφλάζει  στο ρυάκι το νερό

κοχλάζει πιο κει το φαγητό
το γουρουνάκι  το γιαχνί 
 στο τσουκάλι το πλατύ.

Να χορτάσει η λογιά να
 τρυγήσει, τα τσαμπιά
 να αλουσουδιάσει,να τα
 απλώσει,να τα λιάσει.
 
 Η  σταφίδα να μουλιάσει
να απλωθεί,να μαζέψει,να ζαρώσει

να αποξηραθεί για να πωληθεί
με πιο ακριβή  τιμή,αν δε προδοθεί.

 Στολισμένο με παφίλια
το τουφέκι το παλιό

άρχισε το πανηγύρι
με το τουφεκίδι

Μες το πλάνο κι εγώ
δε χορταίνω να θορώ,
 περιμένω από καιρό
αναπολώ,επιθυμώ να γευτώ
 ένα τσαμπί  σταφύλι.

Μα η κορμούλα είναι ειδική
έχει  φυτευτεί,με  προοπτική
 γλυκό του κουταλιού να γινεί
με ροζακί σταφύλι.


Τρίτη, 2 Αυγούστου 2016


Καλό Μήνα και  Καλή Εβδομάδα
 Χρόνια Πολλά στις εορτάζουσες και στους εορτάζοντες αυτό το μήνα,όπως και σε όλους και όλες που έχουν αυτό το μήνα γενέθλια.Να τα εκατοστίσουν.