Ναπολέων Φραγκίσκος Ιωσήφ Βοναπάρτης,ο δούκας του Ράϊχστατ.Μόνο στον τίτλο ήταν αυτοκράτορας της Γαλλίας,ο υιός του Ναπολέοντα Βοναπάρτη και της αρχιδούκισσας Μαρίας Λουϊζας.,ο οποίος γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου 1811 στο Παρίσι.Από την ημέρα της γεννήσεως του έφερε τον τίτλο του βασιλέα της Ρώμης. Όταν έγινε τριών ετών,το 1814 ο Ναπολέων παραιτήθη υπέρ αυτού,υπέρ του υιού του. Η Γερουσία όμως καθόλου δεν έλαβε υπ όψιν της τον νεαρόν βασιλέα και προσέφερε τον θρόνο στον Λουδοβίκον ΙΗ. Μετά από αυτό η μητέρα του Μαρία Λουίζα παρέλαβε τον υιόν της και τον εγκατέστησε στο ανάκτορο Σαίνμπρουν,κοντά στην Βιέννη. Μετά το Βατερλώ ο πατέρας του τον ανεκήρυξε βασιλέα με το όνομα Ναπολέων ο Β' στις22 Ιουνίου 1815. Έζησε στην αυλή του παππού του αυτοκράτορα Φραγκίσκου,από τον οποίον έλαβε τον τίτλο του δούκα του Ράϊχστατ το 1818 μετά από επιμελημένη εκπαίδευση στις στρατιωτικές τέχνες πιο πολύ.Κατά την επανάσταση του 1830 ο Ταλλεϋράνδος ενήργησε να τον φέρει υποφήφιο του γαλλικού θρόνου,όμως χωρίς αποτέλεσμα. Τον Ιούνιο του 1831 προήχθη σε αντισυνταγματάρχη και ανέλαβε την διοίκηση τάγματος του ουγγρικού συντάγματος.πεζικού,που τότε στάθμευε στην Βιέννη.Ο Δούκας επέδειξε προς τα καθήκοντα του εξαιρετική προσήλωση.Ασθένησε όμως από φυματίωση και οι γιατροί συνέστησαν να απομακρυνθεί από τα ανάκτορα του Σαίνμπρουν.Δεν υπάκουσε στην συμβουλή των ιατρών και απεβίωσε τον επόμενο χρόνο στα ανάκτορα Σαίνμπρουν στις 22 Ιουλίου 1832 η σορός του τοποθετήθηκε στην οικογενειακή κρύπτη των Αψβούργων μέχρι τον Δεκέμβριο του 1940,οποτε με διαταγή του Χίτλερ μετεφέρθη στο Παρίσι Στις 15 Δεκεμβρίου 1940 απόθεσαν το λείψανο του κοντά στο λείψανο του πατέρα του,ακριβώς μετά από 100 έτη,στο Μέγαρο των Απομάχων. Ο Δούκας του Ράϊχστατ,Ναπολέων ο Β' ενέπνευσε τον Εντμόν Ροστάν να γράψει το δράμα "Ο Αετιδεύς L'aiglon."
Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου 2013
Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 2013
Το Ποίημα του Σαββατόβραδου
Πόσο μου λείπει
να καθίσω στην πλάκα,στο λιμάνι,τη νύχτα
να κοιτώ τη θάλασσα ν'απλώνεται μπροστά μου
γαλήνια,ήρεμη,καθάρια,τόσο που να βλέπω
τις γυαλιστερές πέτρες του βυθού και τους
ιππόκαμπους να λαμπυρίζουν
τα "φωτάκια"στο βυθό,που έβλεπα,
όταν ήμουν μικρό,
να λάμπουν και ύστερα να χάνονται
με τον κυματισμό της θάλασσας και πάλι να φέγγουν.
Πόσο μου λείπει ο αγέρας της θάλασσας ο νυχτερινός
με τη μυρωδιά της αρμύρας.
Κατακλύζει το είναι μου,τα πνευμόνια μου.
Πόσο ανάλαφρος γίνεται ο ύπνος μου
κοιμάμαι ήρεμα το βράδυ.
Πόσο μου λείπει
να καθίσω στην πλάκα,στο λιμάνι,τη νύχτα
να κοιτώ τη θάλασσα ν'απλώνεται μπροστά μου
γαλήνια,ήρεμη,καθάρια,τόσο που να βλέπω
τις γυαλιστερές πέτρες του βυθού και τους
ιππόκαμπους να λαμπυρίζουν
τα "φωτάκια"στο βυθό,που έβλεπα,
όταν ήμουν μικρό,
να λάμπουν και ύστερα να χάνονται
με τον κυματισμό της θάλασσας και πάλι να φέγγουν.
Πόσο μου λείπει ο αγέρας της θάλασσας ο νυχτερινός
με τη μυρωδιά της αρμύρας.
Κατακλύζει το είναι μου,τα πνευμόνια μου.
Πόσο ανάλαφρος γίνεται ο ύπνος μου
κοιμάμαι ήρεμα το βράδυ.
"Mας έκανε του αλατιού".Αράδιασε όλα τα μικρόβια και τα σχήματα τους,που δεν μου έτυχε να τα δω στην εγκυκλοπαίδεια του Γιοβάνη,που μου πέταξαν.Μιλά για "σφαιρικά κύτταρα σταφυλοκόκκου",για "βεντουζοειδή κύτταρα πιττυοσπόρου" για "ραβδόμορφα κορυνοβακτήρια",για "κυλινδρικά κύτταρα τριχόσπορου", για το "ραβδόμορφο λακτοβάκιλλο",για τον "βοτσαλόμορφο στρεπτόκοκκο",για το "ελικοβακτήριο του πυλωρού",για το "εύθραστο βακτηριοειδές" και για τόσα άλλα.Καλέ,μας φόβισες με την παρουσίαση όλων αυτών των μικροοργανισμών.
Μόνο στο αλάτι δεν αναφέρθηκες, που είναι ένα φυσικό αντισηπτικό στον οργανισμό και ευρίσκεται σε μεγάλη ποσότητα στη θάλασσα και όπως είναι φυσικό στα θαλασσινά και στα ψάρια της. Όλες οι τροφές περιέχουν ποσότητα αλατιού.
Από τα κρέατα μέχρι τα λαχανικά, τα όσπρια και τα χόρτα.Όλα έχουν το δικό τους μερίδιο στο αλάτι συν το ένα κουταλάκι που χρησιμοποιούμε οπωσδήποτε στο καθημερινό φαγητό,στις πίτες,στο φύλλο και στη γέμιση με σπανάκι ή με τυρί φέτα,αυτή κι αν έχει αλάτι και το περίσσιο δε χρειάζεται.Αμέσως αμέσως η συγκέντρωση στον οργανισμό.
Αν είσαι υποτασικός και έχεις χαμηλή πίεση σου την ανεβάζει.
Αν είσαι υπερτασικός παίρνεις τα χάπια σου και ησυχάζεις από τις υπερτασικές κρίσεις, που μπορεί να σε αφήσουν "σέκο",εν ώρα κρίσης,στις κρίσιμες στιγμές της ζωής. Τώρα που μεγάλωσες και γνωρίζεις τις καταστάσεις της ζωής,που πάντοτε είναι οι ίδιες,αλλά δεν το γνώριζες γιατί ήσουν μικρός.
Χωρίς να το καταλάβεις σου "έρχεται ο ουρανός σφοντύλι"από τις ανατροπές που πολύ γρήγορα συμβαίνουν στη ζωή σου, "τείδε κακείσε",όπως έλεγε και ο παππούς μου,ο οποίος ανακάλυψε την πενικιλίνη,την μούχλα χρησιμοποίησε, πριν ακόμη την ανακαλύψει ο Φλέμινγκ,όπως είπε ο νεαρός γιατρός,ο πατριώτης του,στον οποίον έτρεχε να πει τα μυστικά των ανακαλύψεων του,καθότι ο παππούς ήταν και φυσιοδίφης. Αυτό μου το είπε πρώτος ο Χατζής έλεγε.
Ο Χατζής ήταν ο παππούς, άνθρωπος με ανοικτό μυαλό και ταξιδιάρικο από τα 12 χρόνια του. Παρέα με τους αγαπημένους του Γιαγιά και Παππού πήγαν να προσκυνήσουν στους Αγίους Τόπους εν έτει 1880 με 1881.Μη φοβηθείτε πως είμαι ζόμπι.Βρίσκομαι εδώ ανάμεσά σας γιατί ο παππούς παντρέυτηκε 42 χρονών την γιαγιά που ήταν 19.Επέστρεψαν,λοιπόν, βαπτισμένοι στα νερά του Ιορδάνη ποταμού,στον ίδιο ποταμό που βαπτίστικε ο Ιησούς και ύστερα,όταν επέστρεψαν στην ιδιαίτερη πατρίδα δημιούργησαν Τυροκομείο με πολλούς τυροκόμους. .Παρασκεύαζαν όλα τα τυριά εκτός από φέτα.Ως φαίνεται δεν παρασκεύαζαν φέτα γιατί το τυροκομείο βρισκόταν μακριά από την θάλασσα και ήταν αδύνατον να μεταφέρουν το θαλασσινό νερό στο βουνό να το αφήνουν στον ήλιο να εξατμιστεί να μείνει το αλάτι. Οι πρώτες ύλες ήταν όλες δικές τους.Με το αλάτι δεν μπορούσαν.Ήταν αδύνατον να γίνει αυτή η δουλειά,η εξάτμιση του νερού μέσα από μεγάλα βαρέλια ή κυβώτια.Το αλάτι τότε το εύρισκαν στη θάλασσα,καθαρό,φυσικό αλάτι στα βράχια, μέσα στις λακκούβες που έμπαινε το θαλασσινό νερό και με τον ήλιο στέγνωνε πριν ή μετά τα μελτέμια του Αυγούστου. Για του παππού το ορεινό τυροκομείο ήταν αδύνατον.
Η παρασκευή της φέτας χρειάζεται πολύ αλάτι.
Το σκληρό τυρι φέτα, το βυθίζουν σε άλμη επί δύο ημέρες γιατί είναι σκληρό και δύσκολα απορροφά την άλμη,η οποία είναι το συντηρητικό του τυριού για να μην χαλάσει. Παρέχει και την απαραίτητη αντισηψία σε όσους την γεύονται,τη σκληρή φέτα.Και τα μαλακά τυριά παραμένουν στην άλμη από 2- 10 ώρες.Αλλά όμως η πρώτη αντισηψία που πρέπει να γίνει είναι στις θηλές των ζώων, που δίνουν το γάλα τους για την παρασκευή των τυριών. Η μαστίτιδα δεν είναι μόνο γυναικεία αρρώστια.Από αυτήν υποφέρουν και τα ζώα,που μας προμηθεύουν το γάλα τους.
Το αλάτι δεν είναι το μοναδικό συντηρητικό.
Χρησιμοποιούν και Χλωριούχο ασβέστιο.Ένα (1) γραμμάριο καθαρού χλωριούχου ασβεστίου σε 10 λίτρα γάλακτος είναι επαρκής ποσότητα.
Προς τι λοιπόν τόση απαισιοδοξία με τα μικρόβια εν έτει 2013 που τα αντιβιοτικά υπάρχουν στην ζωή μας από τον 19ο αιώνα και τώρα βρισκόμαστε στην δεύτερη δεκαετία του 21ου,που σημαίνει ότι σχεδόν όλη η γη έχει υποστεί αντισηψία και οι μη γνωρίζοντες οδεύουν προς την καταστροφή της και επιθυμούν να κατοικήσουν στη σελήνη με σκάφανδρα,όπου δεν υπάρχει ατμοσφαιρικός αέρας και επομένως η παρουσία των εναεροβίων μικροβίων είναι μηδενική.
Παλαιότερα τα ψυχιατρεία ήταν γεμάτα από κάτι τέτοιες φοβίες,τις μικροβιοφοβίες, που στερούσαν από τον άνθρωπο μικροχαρές που είναι αναγκαίες στην καθημερινή μας ζωή,στις κοινωνικές μας εκδηλώσεις. Η αγκαλιά,η χειραψία,το φιλί στο μάγουλο και το άγγιγμα μύτη με μύτη των κινέζων.
Κι αν αληθινά φοβόμαστε ας λείπουν κι αυτά.
"Εκ του μακρόθεν"οι συναντήσεις,Από κάποια απόσταση και μέσα από την τηλεφωνική συσκευή (η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκαλλα τσακίζει).
Αρκεί να γνωρίζουμε τους κανόνες καλής συμπεριφοράς για να μην μας έρθει το κακό από αλλού.Από τα λόγια,που πολλές φορές είναι πιο θανατηφόρα από τα μικρόβια.
Έπειτα αν τηρούμε τους κανόνες υγιεινής προστασίας δεν φοβόμαστε κανένα μικρόβιο.
Γιατί να τα φοβόμαστε.
Έχετε δει στο μικροσκόπιο τι όμορφα που είναι;
Τι ζωηρά χρώματα και τι ωραία σχήματα που έχουν οι ζωντανοί οργανισμοί που κατοικοεδρεύουν στον οργανισμό μας;
Εγώ τα είδα και τρελλάθηκα.
Από τότε τα αγάπησα πολύ.
Μη νομίζετε όμως ότι τους χαρίζω.
Άμα χρειαστεί τους δίνω και καταλαβαίνουν στην αντιβίοση.
Μόνο στο αλάτι δεν αναφέρθηκες, που είναι ένα φυσικό αντισηπτικό στον οργανισμό και ευρίσκεται σε μεγάλη ποσότητα στη θάλασσα και όπως είναι φυσικό στα θαλασσινά και στα ψάρια της. Όλες οι τροφές περιέχουν ποσότητα αλατιού.
Από τα κρέατα μέχρι τα λαχανικά, τα όσπρια και τα χόρτα.Όλα έχουν το δικό τους μερίδιο στο αλάτι συν το ένα κουταλάκι που χρησιμοποιούμε οπωσδήποτε στο καθημερινό φαγητό,στις πίτες,στο φύλλο και στη γέμιση με σπανάκι ή με τυρί φέτα,αυτή κι αν έχει αλάτι και το περίσσιο δε χρειάζεται.Αμέσως αμέσως η συγκέντρωση στον οργανισμό.
Αν είσαι υποτασικός και έχεις χαμηλή πίεση σου την ανεβάζει.
Αν είσαι υπερτασικός παίρνεις τα χάπια σου και ησυχάζεις από τις υπερτασικές κρίσεις, που μπορεί να σε αφήσουν "σέκο",εν ώρα κρίσης,στις κρίσιμες στιγμές της ζωής. Τώρα που μεγάλωσες και γνωρίζεις τις καταστάσεις της ζωής,που πάντοτε είναι οι ίδιες,αλλά δεν το γνώριζες γιατί ήσουν μικρός.
Χωρίς να το καταλάβεις σου "έρχεται ο ουρανός σφοντύλι"από τις ανατροπές που πολύ γρήγορα συμβαίνουν στη ζωή σου, "τείδε κακείσε",όπως έλεγε και ο παππούς μου,ο οποίος ανακάλυψε την πενικιλίνη,την μούχλα χρησιμοποίησε, πριν ακόμη την ανακαλύψει ο Φλέμινγκ,όπως είπε ο νεαρός γιατρός,ο πατριώτης του,στον οποίον έτρεχε να πει τα μυστικά των ανακαλύψεων του,καθότι ο παππούς ήταν και φυσιοδίφης. Αυτό μου το είπε πρώτος ο Χατζής έλεγε.
Ο Χατζής ήταν ο παππούς, άνθρωπος με ανοικτό μυαλό και ταξιδιάρικο από τα 12 χρόνια του. Παρέα με τους αγαπημένους του Γιαγιά και Παππού πήγαν να προσκυνήσουν στους Αγίους Τόπους εν έτει 1880 με 1881.Μη φοβηθείτε πως είμαι ζόμπι.Βρίσκομαι εδώ ανάμεσά σας γιατί ο παππούς παντρέυτηκε 42 χρονών την γιαγιά που ήταν 19.Επέστρεψαν,λοιπόν, βαπτισμένοι στα νερά του Ιορδάνη ποταμού,στον ίδιο ποταμό που βαπτίστικε ο Ιησούς και ύστερα,όταν επέστρεψαν στην ιδιαίτερη πατρίδα δημιούργησαν Τυροκομείο με πολλούς τυροκόμους. .Παρασκεύαζαν όλα τα τυριά εκτός από φέτα.Ως φαίνεται δεν παρασκεύαζαν φέτα γιατί το τυροκομείο βρισκόταν μακριά από την θάλασσα και ήταν αδύνατον να μεταφέρουν το θαλασσινό νερό στο βουνό να το αφήνουν στον ήλιο να εξατμιστεί να μείνει το αλάτι. Οι πρώτες ύλες ήταν όλες δικές τους.Με το αλάτι δεν μπορούσαν.Ήταν αδύνατον να γίνει αυτή η δουλειά,η εξάτμιση του νερού μέσα από μεγάλα βαρέλια ή κυβώτια.Το αλάτι τότε το εύρισκαν στη θάλασσα,καθαρό,φυσικό αλάτι στα βράχια, μέσα στις λακκούβες που έμπαινε το θαλασσινό νερό και με τον ήλιο στέγνωνε πριν ή μετά τα μελτέμια του Αυγούστου. Για του παππού το ορεινό τυροκομείο ήταν αδύνατον.
Η παρασκευή της φέτας χρειάζεται πολύ αλάτι.
Το σκληρό τυρι φέτα, το βυθίζουν σε άλμη επί δύο ημέρες γιατί είναι σκληρό και δύσκολα απορροφά την άλμη,η οποία είναι το συντηρητικό του τυριού για να μην χαλάσει. Παρέχει και την απαραίτητη αντισηψία σε όσους την γεύονται,τη σκληρή φέτα.Και τα μαλακά τυριά παραμένουν στην άλμη από 2- 10 ώρες.Αλλά όμως η πρώτη αντισηψία που πρέπει να γίνει είναι στις θηλές των ζώων, που δίνουν το γάλα τους για την παρασκευή των τυριών. Η μαστίτιδα δεν είναι μόνο γυναικεία αρρώστια.Από αυτήν υποφέρουν και τα ζώα,που μας προμηθεύουν το γάλα τους.
Το αλάτι δεν είναι το μοναδικό συντηρητικό.
Χρησιμοποιούν και Χλωριούχο ασβέστιο.Ένα (1) γραμμάριο καθαρού χλωριούχου ασβεστίου σε 10 λίτρα γάλακτος είναι επαρκής ποσότητα.
Προς τι λοιπόν τόση απαισιοδοξία με τα μικρόβια εν έτει 2013 που τα αντιβιοτικά υπάρχουν στην ζωή μας από τον 19ο αιώνα και τώρα βρισκόμαστε στην δεύτερη δεκαετία του 21ου,που σημαίνει ότι σχεδόν όλη η γη έχει υποστεί αντισηψία και οι μη γνωρίζοντες οδεύουν προς την καταστροφή της και επιθυμούν να κατοικήσουν στη σελήνη με σκάφανδρα,όπου δεν υπάρχει ατμοσφαιρικός αέρας και επομένως η παρουσία των εναεροβίων μικροβίων είναι μηδενική.
Παλαιότερα τα ψυχιατρεία ήταν γεμάτα από κάτι τέτοιες φοβίες,τις μικροβιοφοβίες, που στερούσαν από τον άνθρωπο μικροχαρές που είναι αναγκαίες στην καθημερινή μας ζωή,στις κοινωνικές μας εκδηλώσεις. Η αγκαλιά,η χειραψία,το φιλί στο μάγουλο και το άγγιγμα μύτη με μύτη των κινέζων.
Κι αν αληθινά φοβόμαστε ας λείπουν κι αυτά.
"Εκ του μακρόθεν"οι συναντήσεις,Από κάποια απόσταση και μέσα από την τηλεφωνική συσκευή (η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκαλλα τσακίζει).
Αρκεί να γνωρίζουμε τους κανόνες καλής συμπεριφοράς για να μην μας έρθει το κακό από αλλού.Από τα λόγια,που πολλές φορές είναι πιο θανατηφόρα από τα μικρόβια.
Έπειτα αν τηρούμε τους κανόνες υγιεινής προστασίας δεν φοβόμαστε κανένα μικρόβιο.
Γιατί να τα φοβόμαστε.
Έχετε δει στο μικροσκόπιο τι όμορφα που είναι;
Τι ζωηρά χρώματα και τι ωραία σχήματα που έχουν οι ζωντανοί οργανισμοί που κατοικοεδρεύουν στον οργανισμό μας;
Εγώ τα είδα και τρελλάθηκα.
Από τότε τα αγάπησα πολύ.
Μη νομίζετε όμως ότι τους χαρίζω.
Άμα χρειαστεί τους δίνω και καταλαβαίνουν στην αντιβίοση.
Να είσαι μητέρα είναι ό,τι πιο καλύτερο μπορεί να σου προσφέρει η φύση.
Οι χριστιανοί λέμε.Ό,τι πιο καλύτερο μπορεί να σου προσφέρει ο Θεός.
Σου δίνεται η ευκαιρία να μεταδώσεις σε πολύ κοντινούς ανθρώπους,σε ανθρώπους που προήλθαν μέσα από τα σπλάχνα σου.
Να τους γαλουχήσεις όσο γίνεται καλύτερα γιατί τους γνωρίζεις καλά.
Να τους διδάξεις, να τους δώσεις τα φώτα των γνώσεων και των εμπειριών σου με απλό και ανεπιτήδευτο τρόπο.
Απορώ! Πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν μητέρες που θεωρούν τα παιδιά τους εμπόδιο στη ζωή τους. Απορώ επίσης με τις μητέρες εκείνες τις υστερικές που δεν μπορούν να διαχειριστούν τη σχέση τους με τα παιδιά τους και τα ξυλοφορτώνουν με το παραμικρό.
Δεν μετατρέπουμε το παιδί μας με την κακή συμπεριφορά μας σε δυνάστη.
Συζητούμε καλοπροαίρετα μαζί του και του δίνουμε να καταλάβει,αν οι απαιτήσεις του είναι παράλογες ή του δίνουμε ενα απαλό και ψεύτικο ξύλο,ένα μπατσάκι και όχι να ξεσπούμε επάνω του όλη την οργή μας,η οποία πολλές φορές ξεκινάει από άλλες αιτίες και αφορμές που άπτονται των πολύ προσωπικών μας θεμάτων.
Είναι ανώριμοι άνθρωποι οι μητέρες, που επιτρέπουν στον εαυτόν τους να σκέφτεται για τα παιδιά με έναν τέτοιο ξεδιάντροπο τρόπο και να ομολογούν της ψυχής τους τις κακοπροαίρετες σκέψεις.
Να εκτοξεύουν επάνω τους την λάσπη της ψυχής τους.
Οι κοινωνίες όλων των χωρών που,μελλοντικά θέλουν ο πληθυσμός τους να αποτελείται από άξιους ανθρώπους, ενεργά μέλη της κοινωνίας και όχι άρρωστα και βάρος στην οικογένεια και στην ίδια την κοινωνία.
Πρέπει καλά να το σκεφτούν.
Η ταυτότητα ΜΗΤΕΡΑ να δίνεται σε άξιες και ικανές για το λειτούργημα αυτό γυναίκες.
Γιατί δυστυχώς από τις άλλες γυναίκες,που δεν είναι άξιες, προέρχονται αυτά τα λόγια και οι κακόβουλες πράξεις ενάντιες στο παιδί τους,ενάντιες στο σπλάχνο τους,
που δεν έχουν καταλάβει γιατί το έφεραν στον κόσμο.
Για να ξεσπούν πάνω του; Για να το πληγώνουν; Ένα ανήμπορο πλάσμα,που πολλές φορές το μόνο που ζητά είναι η αγάπη και η τρυφερότητα.
Μα πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν στον κόσμο τέτοιου είδους μαμάδες,που νομίζουν,πως τα παιδιά τους είναι ζωάκια.
Τα παιδιά είναι άνθρωποι με νου και καρδιά που εύκολα πληγώνεται πολύ.
Τα παιδιά περιμένουν από την καθοδήγηση της μάνας στον δρόμο της ζωής τον καλό και όχι σε άλλους δρόμους,που δεν οδηγούν πουθενά,που είναι αδιέξοδοι και δεν λύνουν τα προβλήματα,που οι ίδιες οι μανάδες τα έχουν γεμίσει, που τα έχουν φορτίσει με την ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα που δημιουργούν,από ανωριμότητα και από την έλλειψη βασικών γνώσεων.
Τα παιδιά,ας είναι και μικρά,είναι αρκετά ικανά να νιώσουν τα αισθήματα τα αληθινά,που τρέφουν γι αυτά.
Ανάλογα ανταμείβουν,όταν έχουν βρει τον δρόμο τους και έχουν ξεφύγει απόμακρυνθεί από την "αγκαλιά" της μάνας,από κοντά της.
Και δεν μπορώ να φανταστώ,ότι μανάδες γέννησαν παιδιά σαν απόρροια μιας συνεύρεσις και όχι συνειδητά,με αγάπη προς τον σύντροφο, για να γίνει η αγάπη μακροχρόνια.
Αυτό είναι το παιδί ή τα παιδιά.
ΕΙΝΑΙ ΈΝΑΣ ΚΡΙΚΟΣ ΠΟΥ ΕΝΩΝΕΙ ΠΟΥ ΙΣΧΥΡΟΠΟΙΕΊ ΤΟΝ ΔΕΣΜΟ ΔΥΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΩΝ.
Ο ΕΡΧΟΜΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΔΙΝΕΙ ΝΟΗΜΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ.
TA ΠΑΙΔΙΑ MAΣ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ.
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΑΣ ΤΟ ΕΙΝΑΙ
ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ.
ΕΙΝΑΙ Η ΥΠΑΡΞΗ ΜΑΣ.
Μαινάδες,μανάδες.Βρείτε τον εαυτόν σας. Συνέλθετε.
Αλλιώς.
Υπάρχουν γυναίκες πρόθυμες να τα οδηγήσουν στην κατάκτηση της ζωής,ικανότερες.
Εσείς οι φυσικές μητέρες είστε ικανές να προσφέρεται μόνο θλίψη στα παιδιά σας.
Αφήστε τα παιδιά σας να μεγαλώνουν ανέμελα.
Μην εμποδίζετε την ανάπτυξη τους την πνευματική και την σωματική με τις δικές σας άρρωστες ενέργειες και τα λόγια σας τα ανάρμοστα.
Η ζωή δεν είναι δύσκολη.
Δύσκολη γίνεται από μανάδες,που δεν γνωρίζουν πιο είναι το ηθικό και το τίμιο.
Που δεν κρατάνε το μέτρο,που προχωράνε ανεξέλεγκτα σε ζωτικής σημασίας ενέργειες.
Που αντιμετωπίζουν με επιπολαιότητα,χωρίς περίσκεψη,σοβαρά θέματα, όπως είναι το ΠΑΙΔΙ που είναι το κύτταρο μιας υγιούς αυριανής κοινωνίας,που από ό,τι φαίνεται δεν τις νοιάζει,όπως και αν είναι,αφού αυτές θα έχουν πεθάνει.
Τι τις νοιάζει ό,τι και αν συμβεί.
Αυτό λέει η αδιαφορία που δείχνουν στα παιδιά τους.
Εις απάντησιν στην ανάρτηση "Απογοητευμένες μητέρες" του black and red matters που με εξόργισε τόσο πολύ.
Οι χριστιανοί λέμε.Ό,τι πιο καλύτερο μπορεί να σου προσφέρει ο Θεός.
Σου δίνεται η ευκαιρία να μεταδώσεις σε πολύ κοντινούς ανθρώπους,σε ανθρώπους που προήλθαν μέσα από τα σπλάχνα σου.
Να τους γαλουχήσεις όσο γίνεται καλύτερα γιατί τους γνωρίζεις καλά.
Να τους διδάξεις, να τους δώσεις τα φώτα των γνώσεων και των εμπειριών σου με απλό και ανεπιτήδευτο τρόπο.
Απορώ! Πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν μητέρες που θεωρούν τα παιδιά τους εμπόδιο στη ζωή τους. Απορώ επίσης με τις μητέρες εκείνες τις υστερικές που δεν μπορούν να διαχειριστούν τη σχέση τους με τα παιδιά τους και τα ξυλοφορτώνουν με το παραμικρό.
Δεν μετατρέπουμε το παιδί μας με την κακή συμπεριφορά μας σε δυνάστη.
Συζητούμε καλοπροαίρετα μαζί του και του δίνουμε να καταλάβει,αν οι απαιτήσεις του είναι παράλογες ή του δίνουμε ενα απαλό και ψεύτικο ξύλο,ένα μπατσάκι και όχι να ξεσπούμε επάνω του όλη την οργή μας,η οποία πολλές φορές ξεκινάει από άλλες αιτίες και αφορμές που άπτονται των πολύ προσωπικών μας θεμάτων.
Είναι ανώριμοι άνθρωποι οι μητέρες, που επιτρέπουν στον εαυτόν τους να σκέφτεται για τα παιδιά με έναν τέτοιο ξεδιάντροπο τρόπο και να ομολογούν της ψυχής τους τις κακοπροαίρετες σκέψεις.
Να εκτοξεύουν επάνω τους την λάσπη της ψυχής τους.
Οι κοινωνίες όλων των χωρών που,μελλοντικά θέλουν ο πληθυσμός τους να αποτελείται από άξιους ανθρώπους, ενεργά μέλη της κοινωνίας και όχι άρρωστα και βάρος στην οικογένεια και στην ίδια την κοινωνία.
Πρέπει καλά να το σκεφτούν.
Η ταυτότητα ΜΗΤΕΡΑ να δίνεται σε άξιες και ικανές για το λειτούργημα αυτό γυναίκες.
Γιατί δυστυχώς από τις άλλες γυναίκες,που δεν είναι άξιες, προέρχονται αυτά τα λόγια και οι κακόβουλες πράξεις ενάντιες στο παιδί τους,ενάντιες στο σπλάχνο τους,
που δεν έχουν καταλάβει γιατί το έφεραν στον κόσμο.
Για να ξεσπούν πάνω του; Για να το πληγώνουν; Ένα ανήμπορο πλάσμα,που πολλές φορές το μόνο που ζητά είναι η αγάπη και η τρυφερότητα.
Μα πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν στον κόσμο τέτοιου είδους μαμάδες,που νομίζουν,πως τα παιδιά τους είναι ζωάκια.
Τα παιδιά είναι άνθρωποι με νου και καρδιά που εύκολα πληγώνεται πολύ.
Τα παιδιά περιμένουν από την καθοδήγηση της μάνας στον δρόμο της ζωής τον καλό και όχι σε άλλους δρόμους,που δεν οδηγούν πουθενά,που είναι αδιέξοδοι και δεν λύνουν τα προβλήματα,που οι ίδιες οι μανάδες τα έχουν γεμίσει, που τα έχουν φορτίσει με την ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα που δημιουργούν,από ανωριμότητα και από την έλλειψη βασικών γνώσεων.
Τα παιδιά,ας είναι και μικρά,είναι αρκετά ικανά να νιώσουν τα αισθήματα τα αληθινά,που τρέφουν γι αυτά.
Ανάλογα ανταμείβουν,όταν έχουν βρει τον δρόμο τους και έχουν ξεφύγει απόμακρυνθεί από την "αγκαλιά" της μάνας,από κοντά της.
Και δεν μπορώ να φανταστώ,ότι μανάδες γέννησαν παιδιά σαν απόρροια μιας συνεύρεσις και όχι συνειδητά,με αγάπη προς τον σύντροφο, για να γίνει η αγάπη μακροχρόνια.
Αυτό είναι το παιδί ή τα παιδιά.
ΕΙΝΑΙ ΈΝΑΣ ΚΡΙΚΟΣ ΠΟΥ ΕΝΩΝΕΙ ΠΟΥ ΙΣΧΥΡΟΠΟΙΕΊ ΤΟΝ ΔΕΣΜΟ ΔΥΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΩΝ.
Ο ΕΡΧΟΜΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΔΙΝΕΙ ΝΟΗΜΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ.
TA ΠΑΙΔΙΑ MAΣ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ.
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΑΣ ΤΟ ΕΙΝΑΙ
ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ.
ΕΙΝΑΙ Η ΥΠΑΡΞΗ ΜΑΣ.
Μαινάδες,μανάδες.Βρείτε τον εαυτόν σας. Συνέλθετε.
Αλλιώς.
Υπάρχουν γυναίκες πρόθυμες να τα οδηγήσουν στην κατάκτηση της ζωής,ικανότερες.
Εσείς οι φυσικές μητέρες είστε ικανές να προσφέρεται μόνο θλίψη στα παιδιά σας.
Αφήστε τα παιδιά σας να μεγαλώνουν ανέμελα.
Μην εμποδίζετε την ανάπτυξη τους την πνευματική και την σωματική με τις δικές σας άρρωστες ενέργειες και τα λόγια σας τα ανάρμοστα.
Η ζωή δεν είναι δύσκολη.
Δύσκολη γίνεται από μανάδες,που δεν γνωρίζουν πιο είναι το ηθικό και το τίμιο.
Που δεν κρατάνε το μέτρο,που προχωράνε ανεξέλεγκτα σε ζωτικής σημασίας ενέργειες.
Που αντιμετωπίζουν με επιπολαιότητα,χωρίς περίσκεψη,σοβαρά θέματα, όπως είναι το ΠΑΙΔΙ που είναι το κύτταρο μιας υγιούς αυριανής κοινωνίας,που από ό,τι φαίνεται δεν τις νοιάζει,όπως και αν είναι,αφού αυτές θα έχουν πεθάνει.
Τι τις νοιάζει ό,τι και αν συμβεί.
Αυτό λέει η αδιαφορία που δείχνουν στα παιδιά τους.
Εις απάντησιν στην ανάρτηση "Απογοητευμένες μητέρες" του black and red matters που με εξόργισε τόσο πολύ.
Μέγας Ναπολέων ο Α'.Συνέχεια.
Ο Μέγας Ναπολέων αφίχθη στο Παρίσι στις 18 Δεκεμβρίου και αμέσως προέβη στην οργάνωση νέου στρατού. γιατί υπήρχε μεγάλη έλλειψη αξιωματικών και οι στρατηγοί υπέφεραν από πολεμική κόπωση,ενώ ο ίδιος αισθανόταν ότι είχε επεκταθεί υπερβολικά,αναλαμβάνοντας πολλές υποχρεώσεις από την Ισπανία μέχρι την Πολωνία καθώς και την φρούρηση πολυαρίθμων οχυρών. Οι νίκες που πέτυχε στο Λύτσεν στις 2 Μαϊου του 1813 και στο Μπάουτσεν στις 21 Μαϊου και οι διαπραγματεύσεις ειρήνης δεν απέδωσαν κανένα αποτέλεσμα. Μετά την υποχώρηση κατά την μάχη της Λειψίας στις 16-19 Οκτωβρίου,ο Ναπολέων υπεχρεώθη όπως αναδιπλωθεί εντεύθεν του Ρήνου.Οι Σύμμαχοι εκμεταλλεύτηκαν την πλεονεκτική των θέσιν κατά τους πρώτους μήνες του 1814 και εισέβαλαν στην Γαλλία. Ο Ναπολέων επέδειξε κατ αυτήν την εκστρατείαν,ακόμη για άλλη μία φορά την μεγαλοφυή τακτική του. Εσύντριψε τις συμμαχικές φάλαγγες, του Μονμυράϊγ,του Σαμπομπέρ,την μίαν κατόπιν της άλλης,οι οποίες κατευθύνοντο όλες μαζί προς το Παρίσι στις 10-11 Φεβρουαρίου του 1814. Η ανατροπή της τύχης ήταν αναπόφευκτος καθ όσον ο συσχετισμός των δυνάμεων έκλινε προς το μέρος των Συμμάχων αναπότρεπτα.Στις 22 Μαρτίου η αγγλική κυβέρνηυση ανακοίνωσε ότι ουδέποτε θα προήρχετο σε διαπραγματεύσεις με τον Ναπολέοντα. Οχτώ ημέρες αργότερα οι Σύμμαχοι εισήρχοντο στο Παρίσι. Στις 6 Απριλίου ο Ναπολέων συμφώνησε να παραιτηθεί άνευ όρων. Είναι γνωστό με βεβαιότητα,ότι μετά την δημοσίευση το 1933 του βιβλίου "Τα απομνημονεύματα του Κολαιντούρ",ο Ναπολέων προσπάθησε να θέσει τέρμα στην ζωήν του με δηλητήριο στις 12 Απριλίου το βράδυ.Προσπάθησε δεν έθεσε έτσι στις 20 Απριλίου αποχαιρέτησε το στράτευμα του στο Φονταινεμπλό.Οι Σύμμαχοι παρεχώρησαν στον Ναπολέοντα την κυριαρχίαν της νήσου Έλβας. Όταν μετέβαινε προς νότον για να επιβιβασθεί στο πλοίο που επρόκειτο να τον μετέφερει,συνάντησε εχθρικές εκδηλώσεις και υπεχρεώθη να μεταμφιεσθεί σε Αυστριακό αξιωματικό. Μόλις όμως έφθασε στην Έλβα επανήλθε η παλιά ζωτικότητα του και επιδόθηκε με ενάργεια στην αναδιοργάνωση της διοίκησης της νήσου. Ήλθαν στην νήσο Έλβα να τον επισκεφθούν η μητέρα του,η αδελφή του Παυλίνα και η Μαρία Βαλέφσκα με τον υιόν τους. Η σύζυγος του Μαρία-Λουϊζα αρνήθηκε να τον επισκεφθεί. Ο Ναπολέων είχε συναντήσει την σύζυγον του με τον υιόν τους στις 24 Ιανουαρίου του 1814 για τελευταία φορά. Ο Ναπολέων είχε πληροφορηθεί τον αναβρασμό και την δυσαρέσκεια που επικρατούσε στην Γαλλία. και απεφάσισε να δραπετέυσει από την Έλβα την 1 Μαρτίου 1815.Απεβιβάσθη στην Γαλλία πλησίον της Αντίμπ.Έτσι άρχισε η σύντομη περπέτεια,η οποία έμεινε γνωστή στην ιστορία ως Εκατόν Ημέραι. Η διαδρομή μέχρι το Παρίσι περνώντας την οδό των Άλπεων και της Γρενόλβης υπήρξε αληθινός θρίαμβος.Ο Ναπολέων από όπου περνούσε γινόταν δεκτός με ενθουσιασμό.Η κυβέρνηση του Λουδοβίκου ΙΗ είχε εξαφανισθεί.Ο Ναπολέων προσπάθησε να εμφανισθεί ως ένας συνεχιστής της επαναστάσεως φιλελεύθερος. και ως ένας ηγεμόνας ειρηνόφιλος. Η Ευρώπη όμως παρέμενε άκαμπτη και δεν ήταν δυνατόν να λησμονήσει την δεκαετία του τρόμου.Ο πόλεμος για μία φορά ακόμα ήταν επιβεβλημένος.
Ο Ναπολέων εισέβαλε στο Βέλγιο. Περίμενε ελπίζοντας ότι θα κατανικούσε τα αγγλοπρωσσικά στρατεύματα.Επί αρκετές ημέρες βρέθηκε αντιμέτωπος με αψιμαχίες,με ασήμαντες μάχες,μέχρις ότου ήλθε σε επαφή με τον Ουέλλιγκτον στο Μον Σαι Ζαν πλησίον του Βατερλώ.Εκεί αντελήφθη ότι δεν μπορούσε να δισπάσει τις αγγλικές γραμμές. Όταν έφθασαν οι ενισχύσεις από την Πρωσσία,τα γαλλικά στρατεύματα διεσπάσθησαν και μέχρι να φθάσουν στην Λών στις 18 Ιουνίου,δεν πέτυχαν την εκ νέου οργάνωση των. Ο Ναπολέων μετά την ήττα του έσπευσε στο Παρίσι Δεν ήταν δυνατή όμως η εξασφάλιση περαιτέρω αντίστασις και έτσι παραιτήθηκε υπέρ του υιού του. Αυτή η πρόταση αγνοήθηκε και έτσι στις 8 Ιουλίου ο Λουδοβίκος ΙΗ εισήρχετο εκ νέου στο Παρίσι. Ο Ναπολέων αναγκάστηκε να τεθεί υπό την προστασία των ασπόνδων εχθρών του.Επιβιβάστηκε στο βρεταννικό πολεμικό πλοίο "Βελλερεφόντης",όπου έγραφε στον αντιβασιλέα: "Έρχομαι ως άλλος Θεμιστοκλής να αιτήσω μίαν θέσιν παρά την εστίαν του βρεταννικού λαού". Έτσι απεφάσισαν την εξορίαν του στην Αγίαν Ελένη ,όπου και θα παρέμενε υπό επιτήρησιν μέχρις ότου τελειώσει τον βίον του. Εκεί στο νησί Αγία Ελένη τέθηκε υπό την επίβλεψη του Χάντσον Λόου. Περνούσε τον χρόνο του περιγράφοντας στους άνδρες της ακολουθίας του,οι οποίοι ήσαν ο κόμις Μπερτάν,ο κόμις Μαντολόν,ο βαρώνος Γκουρντώ,ο κόμις ντε Λα Καζ και ο προσωπικός θαλαμηπόλος του Λα Καζ ο Μαρσάν. Περιέγραφε επεισόδια από τη ζωή του.Συνέγραφε τα "Απομνημονεύματά" του και γενικά οικοδομούσε τον ναπολεόντειο θρύλο.Από το τέλος του 1819 υπέφερε από μια πάθηση του στομάχου,ένα πιθανό έλκος, από το οποίο και απεβίωσς στις 5 Μαϊου 1821.
Οι καταπληκτικές περιπέτειες που έζησε δημιούργησαν τον ναπολεόντειο θρύλο εις τον οποίον εμφανίζεται υπέρμαχος του εθνικισμού και του φιλελευθερισμού και ως αρχιτέκτων των ηνωμένων πολιτειών της Ευρώπης.Οι άθλοι του οι στρατιωτικοί περιέβαλαν τον Ναπολέοντα με μια αίγλη,η οποία τον κατέστησε αντικείμενο βαθύτατης λατρείας για τις επερχόμενες γενεές,η οποία βρήκε την έκφραση της το 1840 οπότε έγινε θριαμβευτικά η μετακομιδή των οστών του.Εις αυτά τα αισθήματα που έτρεφαν για τον Ναπολέοντα οφείλεται η εκπληκτική επιτυχία του ανεψιού του Ναπολέοντα Γ' στο δημοψήφισμα του 1851.Η μετακομιδή των οστών του Ναπολέοντα Α' από την Αγία Ελένη το έτος 1840 προεκάλεσε άνοδο της δημοτικότητας του Ναπολέοντα. Ο ανεψιός του Ναπολέοντας Γ' θέλησε να εκμεταλλευτεί αυτήν την δημοτικότητα του θείου του Ναπολέοντα Α' έτσι οργάνωσε μία νέα εξέγερση στην Βουλώνη στις 5 Αυγούστου,η οποία εγνώρισε αξιοθρήνητη αποτυχία. Καταδικάστηκε σε εισόβια κάθειρξη.Παρέμεινε επί έξη χρόνια έγκλειστος στο φρούριο Αm στην Πικαρδία.Eκεί μελετούσε ευρύτατα και συνέγραφε. Τα "Ιστορικά αποσπάσματα" Fragments historiques 1844 και " Η εξάλειψις της ενδείας" l' extinction du pauperisme 1844.Στις 25 Μαϊου 1846 κατώρθωσε να δραπετεύσει και να μεταβεί στο Λονδίνο,όπου παέμεινε μέχρι την έναρξη της επανάστασης του 1848,οπότε τρεις μέρες μετά επέστρεψε στη Γαλλία,όπου εξελέγη βουλευτής.Έσπευσε όμως να υποβάλλει την παραίτηση του,γιατί ακόμη υπέκειτο στις διατάξεις του νόμου περί εκτοπισμού των Βοναπαρτών.Ο Λουδοβίκος Ναπολέων έλαβε το όνομα Ναπολέων Γ' καθ όσον ο υιός του Ναπολέοντα Α΄,βασιλιάς της Ρώμης,είχε αναγνωριστεί, έστω και μία μέρα,τυπικά ως Ναπολέων Β'.
Ο Ναπολέων εισέβαλε στο Βέλγιο. Περίμενε ελπίζοντας ότι θα κατανικούσε τα αγγλοπρωσσικά στρατεύματα.Επί αρκετές ημέρες βρέθηκε αντιμέτωπος με αψιμαχίες,με ασήμαντες μάχες,μέχρις ότου ήλθε σε επαφή με τον Ουέλλιγκτον στο Μον Σαι Ζαν πλησίον του Βατερλώ.Εκεί αντελήφθη ότι δεν μπορούσε να δισπάσει τις αγγλικές γραμμές. Όταν έφθασαν οι ενισχύσεις από την Πρωσσία,τα γαλλικά στρατεύματα διεσπάσθησαν και μέχρι να φθάσουν στην Λών στις 18 Ιουνίου,δεν πέτυχαν την εκ νέου οργάνωση των. Ο Ναπολέων μετά την ήττα του έσπευσε στο Παρίσι Δεν ήταν δυνατή όμως η εξασφάλιση περαιτέρω αντίστασις και έτσι παραιτήθηκε υπέρ του υιού του. Αυτή η πρόταση αγνοήθηκε και έτσι στις 8 Ιουλίου ο Λουδοβίκος ΙΗ εισήρχετο εκ νέου στο Παρίσι. Ο Ναπολέων αναγκάστηκε να τεθεί υπό την προστασία των ασπόνδων εχθρών του.Επιβιβάστηκε στο βρεταννικό πολεμικό πλοίο "Βελλερεφόντης",όπου έγραφε στον αντιβασιλέα: "Έρχομαι ως άλλος Θεμιστοκλής να αιτήσω μίαν θέσιν παρά την εστίαν του βρεταννικού λαού". Έτσι απεφάσισαν την εξορίαν του στην Αγίαν Ελένη ,όπου και θα παρέμενε υπό επιτήρησιν μέχρις ότου τελειώσει τον βίον του. Εκεί στο νησί Αγία Ελένη τέθηκε υπό την επίβλεψη του Χάντσον Λόου. Περνούσε τον χρόνο του περιγράφοντας στους άνδρες της ακολουθίας του,οι οποίοι ήσαν ο κόμις Μπερτάν,ο κόμις Μαντολόν,ο βαρώνος Γκουρντώ,ο κόμις ντε Λα Καζ και ο προσωπικός θαλαμηπόλος του Λα Καζ ο Μαρσάν. Περιέγραφε επεισόδια από τη ζωή του.Συνέγραφε τα "Απομνημονεύματά" του και γενικά οικοδομούσε τον ναπολεόντειο θρύλο.Από το τέλος του 1819 υπέφερε από μια πάθηση του στομάχου,ένα πιθανό έλκος, από το οποίο και απεβίωσς στις 5 Μαϊου 1821.
Οι καταπληκτικές περιπέτειες που έζησε δημιούργησαν τον ναπολεόντειο θρύλο εις τον οποίον εμφανίζεται υπέρμαχος του εθνικισμού και του φιλελευθερισμού και ως αρχιτέκτων των ηνωμένων πολιτειών της Ευρώπης.Οι άθλοι του οι στρατιωτικοί περιέβαλαν τον Ναπολέοντα με μια αίγλη,η οποία τον κατέστησε αντικείμενο βαθύτατης λατρείας για τις επερχόμενες γενεές,η οποία βρήκε την έκφραση της το 1840 οπότε έγινε θριαμβευτικά η μετακομιδή των οστών του.Εις αυτά τα αισθήματα που έτρεφαν για τον Ναπολέοντα οφείλεται η εκπληκτική επιτυχία του ανεψιού του Ναπολέοντα Γ' στο δημοψήφισμα του 1851.Η μετακομιδή των οστών του Ναπολέοντα Α' από την Αγία Ελένη το έτος 1840 προεκάλεσε άνοδο της δημοτικότητας του Ναπολέοντα. Ο ανεψιός του Ναπολέοντας Γ' θέλησε να εκμεταλλευτεί αυτήν την δημοτικότητα του θείου του Ναπολέοντα Α' έτσι οργάνωσε μία νέα εξέγερση στην Βουλώνη στις 5 Αυγούστου,η οποία εγνώρισε αξιοθρήνητη αποτυχία. Καταδικάστηκε σε εισόβια κάθειρξη.Παρέμεινε επί έξη χρόνια έγκλειστος στο φρούριο Αm στην Πικαρδία.Eκεί μελετούσε ευρύτατα και συνέγραφε. Τα "Ιστορικά αποσπάσματα" Fragments historiques 1844 και " Η εξάλειψις της ενδείας" l' extinction du pauperisme 1844.Στις 25 Μαϊου 1846 κατώρθωσε να δραπετεύσει και να μεταβεί στο Λονδίνο,όπου παέμεινε μέχρι την έναρξη της επανάστασης του 1848,οπότε τρεις μέρες μετά επέστρεψε στη Γαλλία,όπου εξελέγη βουλευτής.Έσπευσε όμως να υποβάλλει την παραίτηση του,γιατί ακόμη υπέκειτο στις διατάξεις του νόμου περί εκτοπισμού των Βοναπαρτών.Ο Λουδοβίκος Ναπολέων έλαβε το όνομα Ναπολέων Γ' καθ όσον ο υιός του Ναπολέοντα Α΄,βασιλιάς της Ρώμης,είχε αναγνωριστεί, έστω και μία μέρα,τυπικά ως Ναπολέων Β'.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
-Εdouard Driault: "Napoleon et l' Europe".Παρίσι 1910-1927.
-Edouard Driault: " La vrai Napoleon".Παρίσι 1928.
-Edouard Driault: "La vie filgurante de Napoleon".Παρίσι 1930.
-Frederic Masson: "Napoleon et sa famille".Παρίσι 1987-1919.
-Frederic Masson: "Napoleon et sa famille".Παρίσι 1987-1919.
-Friedrich Max Kircheisen: " Napoleon". Μέα Υόρκη 1932.
-Armand Augustin Louis de Caulaincourt: "Memoires". Παρίσι 1943.
-Georges Lefebvre: "Napoleon". Παρίσι 1947.
-Louis Joseph Marchand : "Memoires" Παρίσι 1952.-Georges Lefebvre: "Napoleon". Παρίσι 1947.
-James MatthewThompson: "Νapoleon Bonaparte. His Rise and Fall".Οξφόρδη 1952.
Πέμπτη 5 Σεπτεμβρίου 2013
Μέγας Ναπολέων ο Α'.Συνέχεια.
Ο Ναπολέων απέβλεπε ακόμα και τώρα σε μια παγκόσμια μοναρχία στο πρότυπο της Ρώμης,ενώ ο εθνικισμός ανεπτύσσετο σε όλες τις χώρες και πιο πολύ στην Γερμανία,Ιταλία,Αυστρία,κατά σειράν κυριότητος.
Το έτος 1809 η Αυστρία προκάλεσε για άλλη μία ακόμη φορά τον Ναπολέοντα,ο οποίος κατόρθωσε να εισέλθη εις Βιέννην.
Στις 22 Μαϊου ανεχαιτίσθη εις Έσλινγκ.
Στις 5 Ιουλίου ενίκησε εις Βαγκράμ,όπου και επέβαλε την συνθήκην του Σαίνμπροου.στις 14 Οκτωβρίου,με την οποίαν έλαβε τις Ιλλυρικές επαρχίες.
Οι γαλλικές όμως δυνάμεις έδειχναν ότι υπέφεραν από υπερκόπωση και ο Ναπολέων διεπίστωσε να αναπτύσσεται στην Αυστρία ένα πνεύμα μιας νέας αντίστασης.
Επιθυμούσε πλέον την εγκαθίδρυση μιας δυναστείας νόμιμης.
Η Ιωσηφίνα αδυνατούσε να του χαρίσει τον διάδοχον που επιθυμούσε σφοδρά, γι αυτό απεφάσισε να την διαζευχθεί.
Με την Πολωνίδα Μαρία Βαλέφσκα είχε αποκτήσει υιόν στις 4 Μαϊου του 1810 δεν μπορούσε όμως να την νυμφευθεί.
Εζήτησε εις γάμον την 16 ετών αρχιδούκισσα της Αυστρίας,την Μαρίαν-Λουίζαν,την οποίαν ενυμφεύθη στις 11 Μαρτίου δι αντιπροσώπου και στις 2 Απριλίου 1810 με όλες τις καθιερωμένες τιμές.
Ο αναμενόμενος νόμιμος υιός ανηγορευθη βασιλιάς της Ρώμης πριν ακόμα γεννηθεί.Γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου 1813.
Το Ναπολεόντειο καθεστώς προς στιγμήν φάνηκε περισσότερο από κάθε άλλη φορά, σταθερό.
Εν τω μεταξύ η Ρωσία εγκατέλειψε τον Ευρωπαϊκό Αποκλεισμό,ο οποίος έκανε αντιπαθή τον τσάρο και καθώς φαίνεται προετοιμάζετο για πόλεμο
Στην Γαλλία η κατάσταση ήταν πολύ σοβαρή γιατί την στιγμήν που προετοίμαζαν επιστράτευση,εκδηλώθηκε οικονομική κρίση.
Τον Ιούνιο του έτους 1812 επήλθε η διακοπή των σχέσεων με την Ρωσίαν.
Ο τσάρος είχε κατορθώσει να υπογράψει συμμαχία με την Σουηδία και ένα σύμφωνο ειρήνης με τους Τούρκους,όταν ο Ναπολέων ήταν απησχολημένος σοβαρά στην Ισπανίαν.
Όμως και με αυτές τις προυποθέσεις,όταν ο Ναπολέων διέβη τον Νέμεν στις 22 Ιουνίου,η αριθμητική του ανωτερότητα ήταν 3 προς 1 έναντι των Ρώσων,όμως η στρατηγική του ήταν κατάλληλη να εφαρμοστεί στις πεδιάδες της Βόρειας Ιταλίας.
Δεν μπορούσε όμως να έχει θετικό ποτέλεσμα στις αχανείς πεδιάδες της Ρωσίας.
Ο Ναπολέων συνήθιζε να ανεφοδιάζει τα στρατεύματα του από τις χώρες που περνούσε στις αιφνίδιες και σύντομες εκστρατείες του.
Οι γραμμές ανεφοδιασμού έπαυσαν να υφίστανται,όταν οι Ρώσοι εφάρμοσαν την τακτική της" καμμένης γης".
Αυτή η τακτική είναι η πολεμική τακτική κατά την οποίαν οι ιθαγενείς κάτοικοι μιας χώρας υποχωρούν καίγοντας τα πάντα για να μην αφήσουν ευκαιρίες επιβίωσης στα στρατεύματα του κατακτητή.
Αυτή την τακτική χρησιμοποίησαν πρώτοι οι Σκύθες εναντίον των Περσών,όταν ο Δαρείος εισέβαλε στη χώρα τους.
Αυτή η τακτική είναι η πολεμική τακτική κατά την οποίαν οι ιθαγενείς κάτοικοι μιας χώρας υποχωρούν καίγοντας τα πάντα για να μην αφήσουν ευκαιρίες επιβίωσης στα στρατεύματα του κατακτητή.
Αυτή την τακτική χρησιμοποίησαν πρώτοι οι Σκύθες εναντίον των Περσών,όταν ο Δαρείος εισέβαλε στη χώρα τους.
Ο Ναπολέων κατεδίωξε τα ρωσικά στρατεύματα που υποχωρούσαν με ασυνήθιστη ταχύτητα,που σπανίζει στην εποχή μας: Βίλνα 26 Ιουνίου.Βιτέμπσκ 24 Ιουλίου.Σμολένσκ 16 Αυγούστου.
Οι Ρώσοι ετερμάτισαν την υποχώρηση των εις Μποροντίνο με μια μάχη αιματηρή,στις 7 Σεπτεμβρίου.
Ο Ναπολέων στις 14 Σεπτεμβρίου κατελάμβανε την Μόσχα.Στις 15 Σεπτεμβρίου, η πόλις επυρπολήθη.
Ο τσάρος αρνήθηκε να έλθει σε διαπραγματεύσεις με αποτέλεσμα να μην επιτρέπει η έλλειψη εφοδίων στα γαλλικά στρατεύματα να παραμείνουν στην πόλη τον Χειμώνα.
Μροστά στην κατάσταση που δημιουργήθηκε,δεν απέμενε άλλη λύση παρά μόνο η επάνοδος των γαλλικών στρατευμάτων στην Γαλλία.
Η υποχώρηση άρχισε στις 19 Οκτωβρίου.
Ο λιμός,οι ασθένειες,οι επιδρομές των Κοζάκων,το δριμύ πρώϊμο ψύχος,οι μάχες κατά την διάβαση του ποταμού Μπερεζίνα στις 26-28 Νοεμβρίου απεδεκάτισαν την Μεγάλη Στρατιά.
Όταν έφθασε εις Νέμεν απετελείτο από 30.000 άνδρες.
Στην Ρωσίαν απωλέσθησαν 500.000 και πλέον άνδρες.
Ήτο πλέον εμφανές ότι επρόκειτο περί της αρχής του τέλους.
Αυτό διαισθάνετο όλη η Ευρώπη.
Ο Ναπολέων ανέθεσε την αρχηγίαν στον Μυρά.
Εγκατέλειψε το στράτευμα στις 5 Δεκεμβρίου.
Επανήλθε εσπευσμένα στην Γαλλία,όπου επιλήφθη της συνωμοσίας του στρατηγού
Μαλέ κατά του καθεστώτος.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)