Το Κυριακάτικο Μυθιστόρημα.Συνέχεια.Η Άννα και ο Δημήτρης,περπατούσαν αγκαλιασμένοι,γεμάτοι χαρά,προς την στάση του λεωφορείου.Καλημέρισαν τον σταθμάρχη που ζεσταινόταν μέσα στο ξύλινο σπιτάκι.Περίμεναν το λεωφορείο,που δεν άργησε να φθάσει.Τώρα γνώριζαν σε ποιά στάση θα κατέβαιναν και ήταν πολύ χαρούμενοι που δεν θα χρειαζόταν να απασχολήσουν τον οδηγό με τις ερωτήσεις τους.Κατέβηκαν στην στάση του Πανεπιστημίου Λουδοβίκου Μαξιμιλιανού και προχώρησαν για να βρουν τον Ναό του Αγίου Λουδοβίκου.Προχωρούσαν αγκαλιά,έτσι ζεσταινόντουσαν,αντιμετωπίζοντας το πρωϊνό κρύο.-Άννα μου,πες κάτι.Πώς νοιώθεις?Είσαι στο πλάϊ μου περπατάς μαζί μου στους δρόμους του Μονάχου.-Είμαι πολύ ευτυχισμένη,Δημήτρη μου,που είμαι στο πλάϊ σου.Θα ερχόμουν μαζί σου και ως την άκρη του κόσμου.-Αγάπη μου γλυκειά,της είπε,και έσκυψε να την φιλήσει.-Δημήτρη μου,πώς σου φαίνεται ο Ερρίκος.-Ο Ερρίκος,Αννούλα μου,είναι ένας πολύ καλός άνθρωπος,είναι ένας πολύ καλός δικηγόρος,πολύ ευγενικός,πολύ περιποιητικός και προπαντός έχει παραμείνει Έλληνας.-Μα γιατί τον έπιασε λογόρροια.-Τι εννοείς,κορίτσι μου.-Ότι,Δημήτρη μου,τον έπιασε ακατάσχετη φλυαρία.Και πού τα θυμάται τόσα πράγματα.Βέβαια,είπε,ότι τα έχει πει πολλές φορές στους φίλους του και στους συγγενείς που ξεναγεί,όταν έρχονται από την Ελλάδα αλλά δεν τα λέει και κάθε μέρα.-Αννούλα μου,φαίνεται,πως έχει κάποιο απωθημένο,ας το πούμε,καθηγητικό.Μήπως ήθελε να γίνει καθηγητής, πολύ του ταιριάζει,να μεταδώσει τις γνώσεις του από την έδρα.Έχει όλα τα προσόντα.Και πολλές γνώσεις έχει και μεταδοτικότητα έχει,το μεγαλύτερο προσόν για ένα Δάσκαλο.Και εμφάνιση έχει,αν και αυτό δεν παίζει κανένα ρόλο,δεν είναι πασαρέλα η έδρα του Πανεπιστημιακού καθηγητή.-Μπορούσε να γίνει καθηγητής Πανεπιστημίου? γιατί δεν έγινε,ρώτησε η Άννα.-Δεν φέρθηκε,Άννα μου,διπλωματικά σε αυτόν τον τομέα,βέβαια ήταν και πολύ νέος.-Τι θες να πεις,Δημήτρη μου,ρώτησε η Άννα.-Άννα μου,ήρθε από την Ελλάδα με όλο το σφρίγος της νεανικής του ηλικίας σε μια χώρα,που το καθεστός της ήταν φασιστικό.Έ!και τι!Δημήτρη μου.-Άννα μου,έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο εργατικό δίκαιο.-Ε! και!-Ε! Αννούλα μου,κατά κάποιο τρόπο εξεδήλωσε σοσιαλιστικά φρονήματα.Αρωγός και συμπαραστάτης της εργατικής τάξης,ξέρεις τι θα πει αυτό,Άννα μου? Κομμουνιστής!!!Ήταν όμως πολύ διαβασμένος και αρκετά κατατοπισμένος όχι μόνο στην Νομική.Αγάπησε πολύ την Γερμανία και έτσι έγινε ένας πολύ καλός δικηγόρος,συμπαραστάτης των εργαζομένων.-Δημήτρη μου,ο Ερρίκος είναι πιθανόν να μην ήθελε να γίνει Πανεπιστημιακός καθηγητής και να παραμείνει στα στεγανά του καθηγητικού κατεστημένου.Ίσως να μην ήθελε να προσφέρει στεγνές γνώσεις μόνο σε γενιές νέων ανθρώπων,αλλά κάτι πιο ουσιαστικό.Ίσως αυτό,που κάνει,αυτή η εργασία του,το δικηγορικό του επάγγελμα,να τον γεμίζει περισσότερο.Έχει τόσες δικαιοδοσίες,έχει τόσα πολλά προσφέρει στους εργάτες,που μου φαίνεται πιο χρήσιμος.Αυτές όμως τις ημέρες μου φαίνεται κάπως σοκαρισμένος.-Είναι φυσικό,Άννα μου.Αρραβωνιάστηκε η κόρη του,θυμήθηκε την γνωριμία του με την γυναίκα του.Έφυγε η Σημέτα για σπουδές σε μια άλλη ήπειρο,ήρθαμε εμείς,που του θυμήσαμε την Έλλάδα,την μητέρα του.Ίσως όλα αυτά να του προξένησαν κάποια αναταραχή,λίγο να σοκαρίστηκε.Ο Σρρίκος είναι άνθρωπος ευαίσθητος.Μην τα προσέχουμε αυτά και ο ίδιος δεν δίνει τόση σημασία.Έχει την εργασία του.Δίδεται στην εργασία του κι έτσι τα ξεχνάει όλα.-Α! Ο Ναός του αγίου Λουδοβίκου,Δημήτρη μου.Η Άννα έκανε τον σταυρό της.-Ο άγιος είναι Καθολικός,είπε ο Δημήτρης.-Δημήτρη μου,κι εγώ είμαι Ορθόδοξη,είπε η Άννα και κάνω το σύμβολο της δικής μου θρησκείας.Γέλασε ο Δημήτρης.Τώρα που θα μπούμε στον Ναό,δεν πιστεύω να φιλάς τα αγάλματα.-Δημήτρη μου,τι μου λες.

Η Μετανάστευση προς το Αιγαίο.Bασικό χαρακτηριστικό της ελληνικής ιστορίας.Παρουσιάζεται από την δεύτερη προ χριστιανική χιλιετηρίδα(2000 π.Χ.) και είναι η στενή εξάρτηση των ελληνικών πεπρωμένων από την θάλασσα που περιβάλλει την χώρα.Μετά την Δωρική κάθοδο από τις περιοχές της Πίνδου,οι Έλληνες,διέπλευσαν την θάλασσα και ίδρυσαν καινούργιες πολιτείες έξω από τα σύνορα της αρχικής πατρίδας τους.Έτσι το Αιγαίο έγινε Ελληνική θάλασσα από την πρώτη προ χριστιανική χιλιετηρίδα(1000).Σιγά-σιγά μα σταθερά οι πρόγονοι μας κατοίκισαν, σε διάστημα χιλίων(1000) ετών,όλες τις παραθαλάσσιες περιοχές της Ελλάδας.Η ιστορική τους πορεία οδηγεί τα πεπρωμένα των Ελλήνων προς την πλήρη δραστηριοποίηση των ικανοτήτων τους για να επιτελέσουν μια γνήσια πολιτιστική αποστολή,η οποία είναι, από κοσμοϊστορικής απόψεως, υψίστης σπουδαιότητας και διαμορφώνει μια περίοδο στον βίο του αρχαίου κόσμου με αποφασιστικό παράγοντα το σπουδαίο Ελληνικό Πνεύμα.Η Μετανάστευση των Ελλήνων προς το Αιγαίο συνδέεται με το γεγονός που συνέβη την ίδια χρονική περίοδο,την μετακίνηση των Ελλήνων προς την Μ.Ασία.Είναι ένα πολύ σημαντικό γεγονός αυτής της περιόδου,ο αποικισμός στα Δυτικά παράλια της Μ.Ασίας.Και τα δύο αυτά γεγονότα αποτελούν ένα και το αυτό ιστορικό φαινόμενο,το οποίο άρχισε με την Μετανάστευση στο Αιγαίο.Στην ύστερη φάση της Μεταναστεύσεως οι Δωριείς διέσχισαν την θάλασσα και έφθασαν μέχρι την Κρήτη.Προχώρησαν μέχρι τις νότιες Κυκλάδες και Σποράδες,φθάνοντας μέχρι την νοτιοδυτική Μ.Ασία.Ιδιαίτερη όμως σπουδαιότητα έχει η κατάκτηση της Κρήτης.Οι Ετεόκρητες και οι Κύδωνες,που αποτελούσαν τον παλαιότερο πληθυσμό,διώχθηκαν προς το ακρότατο ανατολικό και δυτικό σημείο της νήσου,με αποτέλεσμα τα Αχαϊκά στοιχεία του πληθυσμού να συγχωνευθούν με τα Δωρικά.Έτσι η ζώνη,υπό την έννοια της γεωγραφικής περιοχής με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, στην οποία εγκαταστάθηκαν οι Δωριείς, απλώθηκε σε ένα ευρύ χώρο,που περιλαμβάνει το Αιγαίο,περιλαμβάνει τα Μικρασιατικά παράλια και την Πελοπόννησο.Σοβαρότερες συνέπειες από αυτές της εισβολής των Δωριαίων και των Βορειοδυτικών Ελλήνων στην Ελλάδα,είχε από ιστορική άποψη,η είσοδος των Θρακικών φύλων στην Μ.Ασία.Το βασικότερο αποτέλεσμα της Μεγάλης Μεταναστεύσεως στο Αιγαίο ήταν η πλήρης μεταμόρφωση του αρχαίου κόσμου.

To Ποίημα του Σαββατόβραδου.Δεν ταξιδεύω πια σε γκρίζους ουρανούς,που με πληγώνουν.Δεν σταματάω πια σε σταθμούς,που με σκοτώνουν.Το αστεράκι της ζωής μου,π'αγαπώ, θέλω να δω.Την μοναξιά μου να γεμίσει η θωριά του.Η λάμψη του να φέγγει την ζωή μου την πεζή.Να μου ζεσταίνει την ψυχή.Δεν θέλω στάχυα να θερίζω με άδεια χέρια.Ένα αστέρι,μια χαρά,ζητώ για συντροφιά.Στης δόλιας μου ζωής την μοναξιά.

Ερρίκο,έχετε αναλάβει κάποια δύσκολη υπόθεση? Μήπως θέλετε να σας βοηθήσω?-Δημήτρη,ευχαριστώ,για την ώρα δεν θέλω βοήθεια.Η υπόθεση δεν είναι δύσκολη,αλλά είναι λίγο μπερδεμένη.Η υπόθεση αφορά την συνταξιοδότηση ενός 65χρονου Σκωτσέζου,ο οποίος εργαζόταν στην Γερμανία τα δέκα τελευταία χρόνια,στο Σααρμπρύκεν,σε μια χαλυβουργική βιομηχανία υαλουργείας.Συμβαίνει με αυτήν την υπόθεση το εξής περίεργο.Ο πελάτης μου δούλευε επί 25 χρόνια σε μια χαλυβουργική βιομηχανία,στην Σκωτία,από 30 χρονών μέχρι 55 χρονών.Από τα τριάντα του μέχρι τα σαρανταπέντε του χρόνια,στα 15 πρώτα χρόνια της δουλειάς του στην βιομηχανία έπαιρνε κανονικά τα ένσημα του.Αυτή η χαλυβουργική βιομηχανία στηριζόταν στα σιδηρομεταλεύματα που εισήγαγε η χώρα του από διάφορες χώρες.Από την Αφρική,από τις ΗΠΑ,από την Ισπανία,από την Σουηδία.Ο Β'Παγκόσμιος πόλεμος έπληξε την οικονομία της χώρας,με αποτέλεσμα να διαταραχθεί το ισοζύγιο πληρωμών κι αυτοί που επλήγησαν περισσότερο ήταν οι ασθενέστερες τάξεις.Η τάξη των εργατών.Ο πελάτης μου από το 1939 μέχρι και το 1949,οπότε και έφυγε από την Σκωτία για να εγκατασταθεί στην Γερμανία δεν έπαιρνε ένσημα ενώ εργαζόταν.Η βιομηχανία στην διάρκεια του πολέμου δεν έκλεισε,ο πελάτης μου ήταν ήδη 45 ετών και ήταν από τους τυχερούς που δεν πολέμησαν.-Επομένως εργαζόταν χωρίς να παίρνει ένσημα,είπε ο Δημήτρης.-Ακριβώς,είπε ο Ερρίκος,αυτό συμβαίνει.Απο 55 ετών μέχρι και τώρα 65 ετών δούλευε εδώ στην Γερμανία σε μια βιομηχανία υαλουργίας,όπως σας είπα,από όπου και συνταξιοδοτήθηκε με μειωμένη σύνταξη,παρά το ότι δούλευε συνεχώς επί 35 χρόνια.-Θέλετε να πείτε,ότι παίρνει μειωμένη σύνταξη,επειδή δεν έχει ένσημα μιας δεκαετίας ενώ τα έχει δουλέψει,είπε ο Δημήτρης.-Ακριβώς,είπε ο Ερρίκος.-Εσείς τώρα πώς ενεργείτε?ρώτησε η Άννα.-Συνεργάζομαι με δυο δικηγόρους,συναδέλφους από την Σκωτία.-Σε τι θα βοηθήσουν οι Σκωτσέζοι συνάδελφοι σας?-Θα βρουν και θα επιβεβαιώσουν ότι στα δέκα χρόνια από το 1939 μέχρι και το 1949 δούλεψε κανονικά.-Είναι εύκολο να βρεθούν τα δεδουλευμένα χρόνια?-Σχετικά είναι εύκολο,Δημήτρη,γιατί ο πελάτης μου "χτυπούσε κάρτα" καθημερινά.-Οι Δικηγόροι στην Σκωτία ψάχνουν τώρα να βρουν τις κάρτες του πελάτη σας.-Ακριβώς,Δημήτρη,είπε ο Ερρίκος.-Και είναι οι κάρτες 10 χρόνων,ρώτησε η Άννα.-Ναι,Άννα,είπε ο Ερρίκος.-Είναι πολύ ωραία υπόθεση,είπε ο Δημήτρης,έχει πολύ ενδιαφέρον.-Η υπόθεση,παιδιά,βρίσκεται σε μια καλή σειρά και είμαι αισιόδοξος για την καλή έκβαση της.Είμαι απόλυτα πεπεισμένος,ότι ο πελάτης μου θα βρει το δίκιο του,είπε ο Ερρίκος.Όμως εσείς παιδιά πηγαίνετε να κάνετε την βόλτα σας,όσο έχετε καιρό γιατί σε μερικές ημέρες οι ώρες της μελέτης και οι ανελλιπώς παρακολουθήσεις στο Πανεπιστήμιο δεν θα σας αφήνουν καθόλου ελεύθερο χρόνο.-Helga,εσύ κορίτσι μου,τι θα κάνεις? Θέλεις να περπατήσεις με τα παιδιά? -Ναι,Helga,έλα μαζί μας.Θα χαρούμε πολύ να σε έχουμε παρέα που γνωρίζεις την πόλη καλύτερα από ότι εμείς.-Ευχαριστώ πολύ,παιδιά,θέλω πολύ να περπατήσουμε μαζί και να θαυμάσουμε την πόλη,αλλά έχω κι εγώ πολύ δουλειά στο γραφείο μου.Οργανώνω τώρα ένα πρακτορείο μοντέλλων.Την Άνοιξη χρειάζομαι αρκετές κοπέλες για την επίδειξη των εποχιακών ενδυμάτων.Η ζήτηση,όπως είδες Άννα,είναι μεγάλη και δεν μπορώ να καθυστερώ,ο καιρός περνάει γρήγορα.-Καλά,όπως θέλετε, θα περπατήσουμε μόνοι μας,είπε ο Δημήτρης.-Έτσι είναι καλύτερα,είπε η Helga.Καθώς θα απολαμβάνετε τις ομορφιές της πόλης μας,θα απολαύσετε και την συντροφιά ο ένας του άλλου.-Αουφίντερζεν μέχρι το δείπνο,είπε ο Δημήτρης.Η Νίνα, λίγο πριν αναχωρήσουν για την βόλτα τους στην πόλη,είπε στον Δημήτρη.-Κύριε Δημήτρη,το μεσημέρι το μενού προβλέπει Λουκάνικα ψητά με σαλάτα Λάχανο.-Ω! Νίνα,σ'ευχαριστώ,το μεσημέρι δεν θα φάμε μαζί.-Στο Δείπνο,κύριε Δημήτρη,θα έχουμε Σούπα Χοιρινό με Σέλινο.Είναι όλα από το κτήμα.Ειδοποίησε ο κύριος Όττο,ο αδελφός της Helga και ο Τόμας πηγαίνει στο σταθμό να παραλάβει το δέμα.-Με το τραίνο στέλνουν το δέμα?ρώτησε ο Δημήτρης.-Μάλιστα απάντησε η Νίνα,με το τραίνο.-Νίνα,θα είμαστε μαζί σας για τον δείπνο.Αουφίντερζεν.-Αουφίντερζεν Δημήτρη.Αουφίντερζεν Άννα,χαιρέτησε και η Νίνα.Βγήκαν στο δρόμο η κίνηση ήταν αρκετή.Οι άνθρωποι πήγαιναν στην βόλτα τους και άλλοι στην αγορά για τα καθημερινά ψώνια τους.Η Άννα είχε διάθεση να πειράξει τον Δημήτρη και σε αυτό επιδιδόταν κάθε φορά που έβγαιναν για να περπατήσουν στην πόλη.-Γιατί ρώτησες,Δημήτρη μου,πώς στέλνουν το δέμα?-Άννα μου,δεν ξέρω ακριβώς πού βρίσκεται το κτήμα της Helga και αν θυμάσαι,ο Ερρίκος είπε ότι κάποια μέρα θα το επισκεφθούμε.Ήθελα να πληροφορηθώ με τι μεταφορικό μέσον πηγαίνουν εκεί,κακό είναι?-Δημήτρη μου,κοίταξε με καχυποψία και πειραχτικά, είπε η Άννα στον Δημήτρη.Μη μου πεις!Φοβάσαι το αεροπλάνο!-Μα τι λες τώρα,καλό μου κορίτσι.Όχι!Καθόλου!

To Kυριακάτικο Μυθιστόρημα.Συνέχεια.-Άννα,ξύπνα,χτύπησε την πόρτα του δωματίου της ο Δημήτρης.Η Νίνα ετοίμασε το πρωϊνό,ο Ερρίκος και η Helga κάθονται στο τραπέζι.Έλα σε περιμένουμε.-Δημήτρη μου έρχομαι,απάντησε βραχνά και κοιμισιάρικα η Άννα.Αν πεινάτε,τρώτε και έρχομαι.Ακούστηκε ο θόρυβος του νερού που έτρεχε στη μπανιέρα.Μετά από δέκα λεπτά εμφανίζεται η Άννα αγουροξυπνημένη.-Τι καλά μας έφτιαξε η Νίνα σήμερα? -Πολύ ωραίο πρωϊνό ετοίμασε η Νίνα.Αυγά,βούτυρο,γάλα,κακάο,καφέ,τσάϊ,μαρμελάδα,χυμό από ποτοκάλια,ψωμί φρέσκο,ψωμάκια φρυγανισμένα.-Όλα τα καλά για όλα τα γούστα,είπε η Άννα.Η Νίνα χαμογέλασε.Εγώ και ο Τόμας τα ετοιμάσαμε,αλλά ο κύριος Ερρίκος διέταξε.-Με ένα καλό πρόγευμα η ημέρα αρχίζει πολύ καλά έτσι μέχρι το μεσημέρι εργαζόμαστε περισσότερο αποδοτικά,είπε ο Ερρίκος, ενώ έστρωνε την άσπρη πετσέτα στα πόδια του.-Τι πρόγραμμα έχετε για σήμερα,ρώτησε ο Ερρίκος,απευθυνόμενος προς τον Δημήτρη.-Λέμε να περπατήσουμε στην πόλη,να επισκεφθούμε και πάλι την οδό Λουντβιχστράσσε για να δούμε και τα άλλα αξιοθέατα κλασσικού ρυθμού,που βρίσκονται εκεί.-Μας είπατε ότι στην ίδια οδό του Πανεπιστημίου,στην Λουντβιχστράσσε ,βρίσκονται η Κρατική Βιβλιοθήκη και ο ναός του Αγίου Λουδοβίκου.Αυτά τα ωραία κτήρια θέλουμε να επισκεφθούμε σήμερα,είπε η Άννα.-Ωραία,είπε ο Ερρίκος,εγώ έχω πολύ δουλειά στο γραφείο μου κυρίως γραφική,έχω να κάνω και μερικά τηλεφωνήματα στο εξωτερικό.Πριν όμως κλειστώ στο γραφείο μου,θα ήθελα να ρωτήσω την Άννα αν έχει κάποια απορία να με ρωτήσει τώρα αμέσως γιατί "Κύριος οίδε" πότε θα ξεμπερδέψω.Ναι!κύριε Ερρίκο,με καταλάβατε.Η απορία μου δημιουργήθηκε από την χθεσινοβραδυνή μας συζήτηση.-Περί τίνος πρόκειται Ανούλα? Η απορία σου σε τι στοχεύει? -Κύριε Ερρίκο,Θέλω να σας ρωτήσω να μου πείτε για τον άγιο Αιγίδιο,σχετικά.-Καλά το κατάλαβα,Άννα,απορώ όμως κι εγώ γιατί δεν με ρώτησες αμέσως.-Με πήρε ο ύπνος,αν θυμάστε,κι έπειτα είχαμε μείνει μέχρι αργά,αρχίσαμε να κρυώνουμε και σεις μας είπατε να πάμε για ύπνο,-Στα ζεστά κρεβάτια σας.-Ναι,κύριε Ερρίκο,πράγματι ήταν ζεστά πώς το γνωρίζατε?-Άννα μου,τα στρώματα των κρεβατιών είναι θερμαινόμενα.Η Νίνα φροντίζει γι αυτό.Λίγη ώρα πριν να πέσουμε στα κρεβάτια μας για ύπνο η Νίνα περνάει από κάθε ένα δωμάτιο βάζει την πρίζα στο φις και ξαναπερνάει για να βγάλει την πρίζα όταν τα στρώματα έχουν ζεσταθεί.Η ζέστη διατηρείται καθόλη την διάρκεια του ύπνου.-Ναι!Αννούλα?δεν το ήξερα,το δικό μου στρώμα δεν ήταν ιδιαίτερα ζεστό,είπε ο Δημήτρης.-Γι αυτό,Δημήτρη μου,ξύπνησες πολύ πρωί,εγώ δεν ήθελα να αφήσω την ζεστασιά του κρεβατιού μου.-Νίνα,φώναξε ο Ερρίκος.-Ορίστε κύριε απάντησε η Νίνα,τι θα θέλατε?-Θέλω να σε ρωτήσω σχετικά με τα θερμαινόμενα στρώματα.Δεν τα βάζεις όλα στην ίδια θερμοκρασία?Πώς γίνεται?δεν γνωρίζω.Η Άννα είπε ότι το δικό της ήταν πολύ ζεστό,ενώ ο Δημήτρης λέει, το δικό του δεν ήταν και τόσο.-Κύριε Ερρίκο,ανεβάζεις την θερμοκρασία ή παρατείνεις την ώρα σε μια σταθερή θερμοκρασία.Η Άννα προχθές το απόγευμα,που ετοιμάσαμε το δεύτερο Στρούντελ μαζί,κρύωνε, δεν τολμούσε να ανοίξει το ψυγείο γι αυτό ανέβασα την θερμοκρασία στο στρώμα της.-Πολύ καλά έκανες,Νίνα μου,και σ'ευχαριστώ,έκανα έναν πολύ γλυκό και ευχάριστο ύπνο, τόσο που δεν ήθελα να αφήσω το κρεβάτι μου.-Χαίρομαι γι αυτό Άννα,αυτό ήθελα κι εγώ, να ξεκουραστείτε.Πολύ ταλαιπωρηθήκατε αυτές τις ημέρες,είσαστε και λεπτούλα γι αυτό σας φρόντισα περισσότερο.-Νίνα μου,η αλήθεια είναι ότι στις πεζοπορίες είμαι συνηθισμένη, στο κρύο όμως όχι και τόσο γι αυτό σ'ευχαριστώ και πάλι πολύ που με φρόντισες.-Παρακαλώ,Άννα μου,παρακαλώ,το ανθρώπινο καθήκον μου κάνω.-Μα ελάτε τώρα σταματήστε τις φιλοφρονήσεις και να έρθουμε στο θέμα μας,είπε ο Ερρίκος.Θέλεις Άννα,να μάθεις για τον άγιο Αιγίδιο.Θα μας πάρει πολλή ώρα η συζήτηση για τον Αιγίδιο και τώρα δεν έχουμε καιρό.Η εργασία,που με περιμένει στο γραφείο μου είναι σοβαρή και δεν επιδέχεται καθυστέρηση.Το μόνο που μπορώ να σου πω, για να μην σε αφήσω με την απορία να σε βασανίζει, είναι ,ότι ο Αιγίδιος ήταν επίσκοπος της Ρεμ.Ήδη έχουμε αργήσει.Εσείς πηγαίνετε στην βόλτα σας κι εγώ στο γραφείο μου.Σήμερα το βράδυ ή αύριο θα τα ξαναπούμε. ί