Στις 7 Απριλίου του έτους 1790 διεξήχθη η Ναυμαχία της Άνδρου στο ακρωτήριο Καφηρέα,το οποίο βρίσκεται  στην Εύβοια και πολύ κοντά στην Άνδρο.
Οι πρωταγωνιστές της ναυμαχίας ήταν από την μεριά της Ελλάδας ο Λάμπρος Κατσώνης και από την μεριά των Τούρκων,δεν γνωρίζω μετά βεβαιότητος,γιατί άλλοι ερευνητές λένε πως ήταν ο Καπουδάν Πασάς και άλλοι λένε ο Μουσταφά Πασάς.
Το βέβαιο είναι ότι ο νέος Σουλτάνος ο Σελίμ ΙΙ το 1789 αποφάσισε να εξοντώσει τον επικίνδυνο,όπως τον θεωρούσαν, για την Υψηλή Πύλη( σουλτάνοι και πασάδες),τον  ναύαρχο αντισυνταγματάρχη του Τσαρικού Ναυτικού τον Λάμπρο Κατσώνη.
Πολυάριθμες δυνάμεις που συγκέντρωσε  απετέλεσαν την ναυτική του δύναμη και βγήκε στα Δαρδανέλλια για να συναντήσει τον Λάμπρο Κατσώνη που τότε υπηρετούσε ως χιλίαρχος της Αικατερίνης της Μεγάλης.
Η Άνδρος βρέθηκε στο προσκήνιο της ιστορίας με αυτή την περιβόητη ναυμαχία στο στενό του Καφηρέα,το γνωστό ακρωτήρι Κάβο Ντόρο.
Ο Λάμπρος Κατσώνης ήταν ο πρωταγωνιστής αυτής της ναυμαχίας, που διεξήχθη στη θαλάσσια περιοχή της.
Με τον Λάμπρο Κατσώνη να ηγείται επτά πλοίων και να συναντά τα 15 πλοία της τουρκικής αρμάδας στα οποία είχαν προστεθεί άλλα 15 των αλγερινών.
 Ο Κατσώνης δεν δείλιασε να ναυμαχήσει παρά το ότι οι δυνάμεις του σε πλοία ήταν ολιγάριθμες.
Στη ναυμαχία της Άνδρου της οποίας  η κυριότερη φάση διεξήχθη στις 7 Απριλίου του 1790 ο Λάμπρος Κατσώνης έχασε 5 πλοία.
Τα δύο αιχμαλωτίστηκαν από τους Αλγερινούς και τα τρία αυτοπυρπολήθηκαν από τους ίδιους τους κυβερνήτες των για να μην πέσουν αιχμάλωτα στα χέρια του εχθρού.
Στις απώλειες καταγράφονται και 650 άνδρες αξιωματικοί και ναύτες.
Υπήρξαν και πολλοί τραυματίες.
Οι απώλειες στους Αλγερινούς και στους Τούρκους ήταν 3.000.
Η Ναυμαχία στην Άνδρο ήταν μια επική ναυμαχία στην οποία οι Τούρκοι αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν και να επανέλθουν στις 7 του μήνα με τη συνοδεία 12 αλγερινών πλοίων.
Ο Λάμπρος Κατσώνης αντιστάθηκε σθεναρά και οι απώλειες του δεν ήταν πολλές σε σύγκριση με τις 3.000 απώλειες των   Τούρκων.
Μόνο σε πλοία έχασε μαζί με  τα πληρώματα τους.
Η Παράδοση λέει ότι οι σφουγγαράδες της περιοχής πολλά χρόνια μετά τη ναυμαχία έπιαναν μαζί με τα σφουγγάρια τους και τούρκικα σαρίκια.
Η Παράδοση ακόμη λέει  πως στο πλευρό των Τούρκων έλαβαν  μέρος νησιώτες αλλά και τουρκοκρητικοί,οι οποίοι αποτελούσαν τον μεγαλύτερο αριθμό των πληρωμάτων των τούρκικων πλοίων.
Γι αυτό θεωρείται πιθανότερο τα Ελληνικά πληρώματα των Τούρκικων πλοίων να επινόησαν το παραδοσιακό δίστιχο:
 "Aν  σ'αρέσει  μπάρμπα Λάμπρο,
  ξαναπέρνα από την Άνδρο".
Η ανοησία  των ελληνικών πληρωμάτων των τούρκικων πλοίων ήταν μεγάλη.
Δεν είχαν καταλάβει ότι ο νικητής ήταν ο Λάμπρος Κατσώνης και ότι οι αφεντάδες τους ήταν οι ηττημένοι.

7 Απριλίου 1906 δραστηριοποιήθηκε το ηφαίστειο Βεζούβιος με αποτέλεσμα την καταστροφή της Νάπολης. Δεν ήταν η πρώτη φορά που ξυπνούσε το ηφαίστειο με τη λάβα του να καίει τις γύρω περιοχές κατοικήσιμες και μη κατοικήσιμες.
Από τους Αρχαίους μεταχριστιανικούς χρόνους αυτό  το ηφαίστειο φανέρωνε την καταστροφική του δραστηριότητα.
Η πρώτη καταστροφή συντελέστηκε το έτος 79 μ.Χ.Η λάβα του ηφαιστείου κατέστρεψε ολοκληρωτικά τρεις μεγάλες ρωμαϊκές πόλεις.Στην καταστροφή της Πομπηϊας ήταν αυτόπτης μάρτυρας ο αξιωματούχος του Ρωμαϊκού στρατού ο Πλίνιος ο Νεότερος,του οποίου η μαρτυρία βρίσκεται καταγεγραμμένη σε δύο επιστολές του που σώθηκαν μέχρι των ημερών μας και μας πληροφορούν τα τρομερά συμβαίνοντα. Ο Στράβων ο αρχαίος  γεωγράφος και περιηγητής μας πληροφορεί ότι πριν την έκρηξη  οι πλαγιές του βουνού ήταν κατάφυτες από αγρούς και αμπέλια.Η κορυφή του  ήταν επίπεδη, μαύρη και καμένη. Πριν από το 1906 είχαν προηγηθεί άλλες δύο εκρήξεις αυτή  του 1798 και του 1872.
Μετά από κάθε έκρηξη η μορφή του βουνού διαμορφώνεται διαφορετικά,όπως και το ύψος του ,το οποίο παραμένει το ίδιο,όπως διαμορφώθηκε μετά την έκρηξη του 79 μ.Χ.
Στις πλαγιές του και μέχρις ένα oρισμένο ύψος ευδoκιμούν ωραίοι αγροί και αμπέλια που παράγουν πολύ νόστιμο κρασί γνωστό από τους Ρωμαϊκούς χρόνους είναι  το θαυμάσιο κρασί  lacrime Cristi - Τα δάκρυα του Χριστού.
Το εύφορο έδαφος στις πλαγιές του Βεζούβιου ελκύει τους κατοίκους οι οποίοι δεν εγκαταλείπουν τον τόπο τους παρά την επικινδυνότητα που παρουσιάζει.

Πώς λειτουργεί ένα ηφαίστειο και ποιοί είναι οι παράγοντες που το διευκολύνουν να εκραγεί.
Ηφαίστειο λέμε την δίοδο από το εσωτερικό  της γης ή από το εσωτερικό άλλων γεωειδών ουρανίων σωμάτων, η οποία επιτρέπει την εκροή πετρωμάτων και αερίων από τον εσωτερικό μανδύα προς τον εξωτερικό  φλοιό με τη μορφή λάβας.Η δίοδος ανοίγεται με την έκρηξη.Αυτή η δραστηριότητα οδηγεί στο σχηματισμό βουνού που στην καθομιλουμένη ονομάζουμε Ηφαίστειο.
Τα περισσότερα ηφαίστεια  είναι βουνά και ο σχηματισμός τους αποδίδεται στην ηφαιστειακή δραστηριότητα. Οι εκρήξεις των ηφαιστείων είναι δυο ειδών.Άλλοτε είναι βίαιες και άλλοτε είναι ηπιότερες αυτό εξαρτάται απ'ο την ποιότητα της λάβας,του μάγματος που εξέρχεται από τον κρατήρα του ηφαιστείου.Αν η λάβα είναι αραιότερη τότε βγαίνει εύκολα από τον κρατήρα και δεν χρειάζεται να ασκήσει μεγάλη δύναμη να βγεί.
Αν όμως η λάβα είναι παχύρευστη τότε τα αέρια και τα άλλα υλικά που περιέχει βγαίνουν με μεγάλη δύναμη, βίαια.
Τα ηφαίστεια σχηματίζονται εκεί όπου οι τεκτονικές πλάκες απομακρύνονται ή συγκρούονται.
Στο μέσον του Ατλαντικού ωκεανού υπάρχει μια ωκεάνεια οροσειρά,η οποία δίνει παραδείγματα ηφαιστείων από αποκλίνουσες πλάκες.Ο Ειρηνικός ωκεανός με το "Δακτυλίδι της φωτιάς" δίνει παραδείγματα ηφαιστείων από "συγκλίνουσες πλάκες". Η λάβα όταν βγει από το ηφαίστειο κρυώνει και στερεοποιείται γίνεται σκόνη,είναι η ηφαιστειακή τέφρα.Η τέφρα αυτή είναι χρήσιμη στις γεωργικές καλλιέργειες.Η εξόρυξη ηφαιστειογενών ορυκτών και μεταλλευμάτων είναι οι κύριες οικονομικές πηγές οι προερχόμενες από την ηφαιστειακή δραστηριότητα,η οποία πολλές φορές προκαλεί σεισμούς με τα συνακόλουθα φοβερά αποτελέσματα και τις επιπτώσεις στις ανθρώπινες ζωές,στην οικονομία,στο περιβάλλον.Από την άλλη μεριά πολλές φορές αποτελούν ισχυρή πηγή πλούτου στους ντόπιους κατοίκους.
Υπάρχει μεγάλη διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ πυρήνα και φλοιού.Το σημείο μεταξύ πυρήνα και φλοιού ονομάζεται Μανδύας της Γης.

Ο μανδύας είναι ένα παχύρευστο στρώμα που βρίσκεται μεταξύ του γήινου πυρήνα και του φλοιού.Μανδύα διαθέτουν και άλλοι πλανήτες.Ο μανδύας της γης βρίσκεται σε βάθος 30 χιλιομέτρων - 2.900 χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια της θαλάσσης και καταλαμβάνει το 70% του όγκου της.
Στον μανδύα παρατηρείται μια μεταδοτική κίνηση υλικών.Θερμά υλικά ανεβαίνουν από την περιοχή κοντά στον πυρήνα,ενώ ψυχρά υλικά βυθίζονται.Κοντά στη λιθόσφαιρα τα βαθύτερα υλικά που ανεβαίνουν λόγω της ελάττωσης της πίεσης που δέχονται,μπορεί να λιώσουν μερικώς και να οδηγήσουν σε ηφαιστειακή δραστηριότητα.
Η λιθόσφαιρα είναι το εξωτερικό κέλυφος του πλανήτη.Στη γη η λιθόσφαιρα περιλαμβάνει το φλοιό και τον μανδύα.Η λιθόσφαιρα χωρίζεται σε τεκτονικές πλάκες,οι οποίες κινούνται ανεξάρτητα.
Η Ηπειρωτική  λιθόσφαιρα έχει πάχος περίπου 150 χιλιόμετρα προς το βάθος της γης.
Η Ωκεανική λιθόσφαιρα έχει βάθος 50- 100 χιλιόμετρα προς το βάθος της θάλασσας.

Tα Παιχνίδια των Μεγάλων με τα Χρήματα

Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος η μεγάλη σύγκρουση που τερματίστηκε το έτος 1918 με έτος έναρξης το 1914 μετέβαλε  όχι μόνο σύνορα,αλλά σχεδόν όλα τα ενδιαφέροντα και τον χαρακτήρα της ανθρώπινης ζωής.
Δημιούργησε γιγαντιαία αναστάτωση στα μέχρι τότε παραδεδεγμένα στα οποία περιλαμβάνονται οι αξίες περί κυβερνήσεως,περί δικαίου,περί διεθνών σχέσεων,περί δημοκρατίας,περί ελευθερίας,περί εμπορίου,περί βιομηχανίας,περί δημοσιονομίας,περί εργασίας και λοιπές αρχές.
Ανακατατάξεις και επανεκτιμήσεις θεωρήθηκαν αναγκαίες σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας.
Ωσάν πυρκαϊά αυτό το ξέσπασμα του ανθρώπινου λογισμού περιέλαβε το 93% επί του πληθυσμού. Οι χώρες που συμμετείχαν είχαν πληθυσμό που  υπερέβαινε το 1.700.000.000.Οι χώρες που κράτησαν ουδέτερη στάση είχαν συνολικό πληθυσμό μόνον 130.000.000.
Πριν από την έναρξη του πολέμου το πιο ίσως σημαντικό γεγονός είναι η θαυμαστή ανάπτυξη της νεώτερης Γερμανίας μετά την ενοποίηση της το 1871.
Το μοναδικό εκπαιδευτικό σύστημα της.Η τεχνική εκπαίδευση.Η επιστημονική έρευνα και η ακρίβεια,ως μηχανή,που διέκρινε τους Γερμανούς,συνετέλεσαν στην ανάδειξη τους ως τους πλέον επικίνδυνους ανταγωνιστές των παλαιοτέρων και πλέον βραδυκίνητων εθνών της Ευρώπης.
Η οικονομία στην παραγωγή και η επιδέξια εργασία τους,κατέστησαν ικανούς τους Γερμανούς να πλημμυρίσουν τις αγορές του κόσμου με τα εμπορεύματα τους.
Στην χημική βιομηχανία ήσαν ασυναγώνιστοι,στην ναυπηγική και στην κατασκευή μηχανών,ανταγωνίζονταν την Μεγάλη Βρεταννία.
Τα γερμανικά κεφάλαια βρίσκονταν πίσω από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις.
Τα μεγαλοπρεπή γερμανικά επιβατικά πλοία  ταξίδευαν  σε όλες τις θάλασσες και τους ωκεανούς και ήταν ολοφάνερο  ότι   η Γερμανία  βρισκόταν στην οδόν της ειρηνικής κατακτήσεως του κόσμου  με το εμπόριο και την βιομηχανία.
Ο Γερμανικός στρατός εθεωρείτο ως η μεγαλύτερη  και ισχυρότερη πολεμική μηχανή της γης.Το γερμανικό ναυτικό ,το οποίο δημιουργήθηκε σε διάστημα μιας δεκαπενταετίας ερχόταν δεύτερο με πρώτο το βρεταννικό.
Γερμανοί άποικοι και γερμανικοί εμπορικοί οίκοι και τράπεζες  ήσαν διεσπαρμένοι στις πέντε ηπείρους και γερμανικό αίμα κυλούσε σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές βασιλικές οικογένειες.
Η διείσδυση και η επέκταση της Γερμανίας παντού απετέλεσε ένα από τα θαύματα του νεότερου κόσμου.
Οι πνευματικοί της ηγέτες  από πολλά έτη πριν είχαν διατυπώσει την άποψη περί ανωτερότητας και μεγαλείου της Γερμανίας.Υποστήριζαν,ότι ένα έθνος,το οποίο πέτυχε τόσα πολλά στο παρελθόν  ήταν άξιο και ικανό να επιτύχει μεγαλύτερα επιτεύγματα στο μέλλον.Στο μεγαλεπήβολο αυτό όνειρο  μιας μελλοντικής παγκόσμιας γερμανικής αυτοκρατορίας υπήρχε ένα ανυπέρβλητο  εμπόδιο.Ήταν η Βρεταννική αυτοκρατορία  με κέντρο την Αγγλία.Αν το εμπόδιο αυτό δεν το ξεπερνούσαν δεν θα μπορούσαν να πραγματοποιήσουν  τα γερμανικά  όνειρα ποτέ.
Αντίθετα με την επικρατούσα αντίληψη οι ίδιοι οι Γερμανοί  δεν είναι στην ουσία φιλοπόλεμος λαός.Εκείνο που τους μετέτρεψε σε ένα εξαιρετικό μαχητικό έμψυχο υλικό  είναι το αυστηρό στρατιωτικό σύστημα,το πρωσσικό σύστημα.
Οι Γερμανοί ήταν  ειρηνικοί ήταν ευπειθείς και φιλόπονοι.
Οι Πρώσσοι,οι οποίοι αποτελούνταν από γερμανοφινικά στοιχεία έτειναν προς μίαν γραφειοκρατία άνευ φαντασίας.
Ένας ειδικός επί του θέματος είπε ότι "Οι Πρώσσοι ήσαν οι καλύτεροι κατασκευαστές μηχανών στον κόσμο,η δε μηχανή των ήταν ολόκληρη η Γερμανία".
Το βέβαιο είναι ότι κανένα έθνος δεν ήταν τόσο πλήρως επιστημονικά προπαρασκευασμένο προς πόλεμο όσο η Γερμανία.
Η Γερμανοί είναι γόνιμος φυλή γι αυτό η αύξηση του πληθυσμού των τους οδήγησαν σε υπερπόντιες αποικίες για να καλύψουν τις ζωτικές  ανάγκες τους.Κάθε χρόνο μεγάλος αριθμός ατόμων μετανάστευε σε άλλες χώρες.
Η  Μετανάστευση πριν από τον πόλεμο είχε περιοριστεί πολύ λόγω της βιομηχανικής προόδου της χώρας.
Η αποικιακή δραστηριότητα της Γερμανίας διήρκεσε 16 έτη από το 1884 - 1900.Αυτά τα χρόνια η Γερμανική Αυτοκρατορία κατόρθωσε να προσαρτήσει περί τα 2.660.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα με ιθαγενή πληθυσμό που ήταν 12.000.000 περίπου.
Να προσθέσουμε  και τα εδάφη που παραχώρησε το 1911 η Γαλλία  στην Γερμανία.Ήταν τα άνω από 280.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα επί του αφρικανικού εδάφους,στο Κογκό,με πληθυσμό  1.000.000. Οι Γερμανοί και οι άλλοι λευκοί που  εγκαταστάθηκαν  στην αποικιακή αυτοκρατορία ήταν κυρίως δημόσιοι υπάλληλοι και στρατιωτικοί. Οι Γερμανοί μετανάστες έδειχναν προτίμηση για τις χώρες όπου μιλούσαν την Αγγλική γλώσσα.Γι αυτό  και είχε εγκατασταθεί μεγάλος αριθμός  στην Νότιο Αμερική στη Νότιο Αφρική και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.Είχαν εγκατασταθεί παντού εκτός από τις γερμανικές αποικίες.
'Ετσι έβγαζε κανείς εύκολα το συμπέρασμα ότι οι γερμανικές κτήσεις αν και επεκτείνονταν  κάθε χρόνο 180.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα δεν είχαν επιτύχει τον αντικειμενικό πρωταρχικό τους σκοπό,ο οποίος ήταν να προσφέρουν νέα πατρίδα στους Γερμανούς αποίκους.Η μόνη κτήση η οποία προσέφερε ελκυστική προοπτική ήταν η πρώην Γερμανική Ανατολική Αφρική. Όλες οι άλλες κτήσεις βρισκόταν απομονωμένες  σε μακρινή απόσταση από την Γερμανία  σε ανθυγιεινό περιβάλλον και άλλες ήταν υποανάπτυκτες.
Γερμανός στρατηγός και στρατιωτικός συγγραφέας  ομολογεί ότι " Η Γερμανία απέκτησε όλες τις πρώην αποικίες της όταν δεν είχε ναυτικό σε συμφωνία με την Αγγλία".Μέχρι το τέλος του 19ου αιώνος  η Αγγλία ενίσχυε τις επεκτατικές βλέψεις της Γερμανίας. Το 1900 όταν ψηφίστηκε ο νόμος για το γερμανικό πολεμικό ναυτικό,η μόνη αποικιακή  προσθήκη στην αυτοκρατορία  ήταν η παραχώρηση του εδάφους του Γαλλικού Κογκό,η οποία δόθηκε ως αντιστάθμισμα  για το Μαρόκο.
Το τηλεγράφημα που έστειλε ο Κάϊζερ προς τον Πρόεδρο της Νοτιοαφρικανικής Ενώσεως  τον Ιανουάριο του 1896 σημειώνει την στροφή της βρεταννικής πολιτικής και την μεταβολή των αισθημάτων έναντι της Γερμανίας.
Οι Γερμανοί απέκτησαν έντονη αγγλοφοβία.Αυτή η φοβία τους κατέλαβε για πρώτη φορά κατά τον Νοτιοαφρικανικό πόλεμο γι αυτό και ο νόμος περί πολεμικού ναυτικού έτυχε ολόψυχα  λαϊκής υποστηρίξεως.
Η Γερμανία ονειρευόταν να αποκτήσει ισχυρό ναυτικό και όπως ήταν επόμενο οι Άγγλοι θορυβήθηκαν γιατί θεώρησαν πως αυτή η προσπάθεια των Γερμανών έθετε αυτούς σε κίνδυνο.
Η αγγλοφοβία των Γερμανών εντάθηκε ακόμη περισσότερο το 1906 στα γεγονότα του Μαρόκου,το 1908 στην Αυστροσερβική κρίση και το 1911 στο επεισόδιο του Αγαδίρ και έτσι μετά από κάθε ένα από  αυτά τα φοβερά  γεγονότα νέα νομοσχέδια ψηφίστηκαν. Οι Γερμανικές φιλοδοξίες  δεν εκρατούντο μυστικές  διακηρύσσονταν δημοσίως και από τον ίδιο τον αυτοκράτορα,τους στρατιωτικούς ηγέτες  και τους συγγραφείς.
Οι Άγγλοι παρακολουθούσαν την θαυμαστή ανάπτυξη της Γερμανίας με ανάμικτα αισθήματα ανησυχίας και θαυμασμού.
Τα γερμανικά προϊόντα είχαν κατακλύσει τις αγορές της Βρεταννικής Αυτοκρατορίας.Και όχι μόνο αυτό.Σε ορισμένες ξένες αγορές οι Γερμανοί είχαν εκτοπίσει τους Άγγλους.
Οι οικονομικές ανάγκες ενός έθνους υποδεικνύουν την πολιτική του σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι θέλουν οι πολιτικές αντιλήψεις.  Στον    τομέα της οικονομίας  είναι  αναγκαίο  να   αναζητηθούν   τα    βαθύτερα   αίτια   του  πολέμου.

Σήμερα αγαπητοί μου φίλοι είναι μια ηλιόλουστη μέρα 3 του Απρίλη 2012.
Από ενωρίς άρχισε να χτυπά το κινητό μου.
Οι φίλες  και οι φίλοι  του Το Ροζακί Σταφύλι μου υπενθύμισαν ότι σήμερα είναι έξη μήνες από την έναρξη του.
Ευχαριστήθηκα και ευχαρίστησα  από καρδιάς που μου το θύμισαν και για τις ευχές που μου έδιναν.
Όλοι με πήραν στο τηλέφωνο.
Δέχτηκα τηλεφωνήματα από τα πέρατα του κόσμου και του απόκοσμου.
Μέχρι και ο επισκέπτης  της Πρωταπριλιάς με πήρε για να με ευχαριστήσει για άλλη μια φορά.
Ακόμα εδώ είσαι τον ρώτησα.
Μου είπε ότι κατανάλωσε όλα τα νερά και τώρα με νέες δυνάμεις αναχωρεί για την πατρίδα του.
Τα λεφτά τον ρώτησα τόσες ημέρες, ώριμα, θα έχουν πέσει χάμω.
Γέλασε και μου είπε τόσο το καλύτερο.
Δεν θα κουραστώ να τα μαζέψω.
Με ευχαρίστησε ακόμη μια φορά γιατί δεν το είχε σκεφτεί και έκλεισε βιαστικά το τηλέφωνο.
Κατάλαβα πως έβαζε μπρος για να φύγει από τον εκκωφαντικό θόρυβο του διαστημόπλοιου του καθώς το έθετε σε τροχιά.
Να σας πω την αλήθεια ούτε καν θυμόμουν τι μέρα ήταν όταν άρχισε Το Ροζακί σταφύλι για πρώτη φορά.
Αυτή η  ημέρα ήταν 3 Οκτωβρίου 2011 όταν μου ήρθε στη μνήμη μου η έντονη  μυρουδιά,τώρα που το σκέφτομαι από τους απέναντι ερχόταν η μυρουδιά, ετοίμαζαν γλυκό σταφύλι που ετοίμαζε και  η μαμά μου αυτή την εποχή.

Ήταν μία από τις Κυριακές του Οκτώβρη,ημερομηνία δεν μπορώ να θυμηθώ,του έτους...
Ποίου έτους.
Αποφεύγουμε τις χρονολογίες, όταν μιλάμε για γυναίκες.
Οι γυναίκες δεν έχουν ηλικία και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από τις τόσες βιομηχανίες αρωμάτων και καλλυντικών που ανθούν προς χάρη τους.
Με πήραν τηλέφωνο o θείος Ιωαννίκιος, η θεία, ο γιος τους ο Αρσένης,η σύζυγος του,τα παιδιά χαρούμενα,προφανώς θυμήθηκαν τα ξεφαντώματα εκείνης της ημέρας στο κτήμα τους.
Μου είπαν πως φυτεύουν ελιές στη θέση μερικών που ξεράθηκαν από τα χιόνια που τις σκέπασαν και πως μου ετοιμάζουν μια ομαδική επίσκεψη μόλις τελειώσουν τις αγροτικές εργασίες τους.
Με πήραν τηλέφωνο ο Μηνάς και η Βικτωρία να μου πουν ότι μου στέλνουν ένα ζωντανό  λαγουδάκι όπως εκείνο που δεν ήθελα να γευτώ εκείνο το βράδυ της επίσκεψης μου στο
σπίτι τους.
Και ποιός  δεν  με πήρε  στο τηλέφωνο.
Όλοι με πήραν.
Ήρθαν και οι γείτονες να μου ευχηθούν με τα παιδάκια τους γεμάτα χαρά που ετοίμασα τηγανίτες να τα κεράσω.
Μα και οι μεγάλοι  ευχαριστήθηκαν  τηγανίτες  μαζί με το λικέρ της μαμάς ή της γιαγιάς καλύτερα να πω.
Η μαμά πετούσε τα σπόρια και τα φλούδια από τα σταφύλια που έκανε γλυκό.
"Πέταξε τα μητέρα"έλεγε στην γιαγιά.
"Ναι κόρη μου" έλεγε η γιαγιά και έκλεινε το μάτι σε μένα.
Την ακολουθούσα και έβλεπα πώς τα έβαζε σε ένα μπουκάλι μεγάλο με τσίπουρο που έκρυβε στο ντουλάπι της.
Το άνοιγε μετά από ένα μήνα.
Το στράγγιζε πετούσε τα σπόρια και τα φλούδια,ετοίμαζε σιρόπι, το αναμείγνυε με το χυμό των σταφυλιών με το τσίπουρο που περιείχε  και...το λικέρ ήταν έτοιμο.
Ξεγελούσε τη μαμά λέγοντας της πως ήταν έτοιμο.
Πως το αγόρασε  από το κατάστημα.
Πολλές ευχές.
Στην υγειά μας.

Να κλείνετε τις πόρτες και τα παράθυρα να μην μπαίνει απ' εκεί ο Διάβολος. Εκεί είναι τα αδύνατα σημεία. Εάν αφήσεις μια σχισμή, μπορεί να μπει και να σου κάνει ζημιά. Εγώ αγωνίζομαι όλο το εικοσιτετράωρο, για να κλείσω όλες τις πόρτες του Σατανά («πόρτες και παράθυρα» είναι οι αισθήσεις).

Γέρων Παϊσιος

Στη διάρκεια του πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου ο οποίος διεξήχθη από τον Αύγουστο του έτους  1914 μέχρι τον Νοέμβριο του έτους 1918.
Συγκεκριμένα στις 2 Απριλίου του 1917 ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Γούντροου Ουϊλσον ο οποίος ήταν πρόεδρος από το 1913 μέχρι το 1921 ζήτησε από το Κογκρέσσο την κήρυξη  του πολέμου κατά της Γερμανίας.
Το έτος 1917 υπήρξε περίοδος σκληρών μαχών στο δυτικό  μέτωπο.
Οι δυο στρατοί ο Αγγλικός και ο Γαλλικός βρισκόταν στο σημείο εκείνο της αποδόσεως δυνάμεων που χαρακτηρίζονται ως ύψιστες δυναμικές.
Η απόδοση των στρατευμάτων τους βρισκόταν σε βαθμό υπέρτατο.
Κατά τη διάρκεια όλου του έτους 1917 προέβαιναν σε επιθέσεις καταστροφικές άλλοτε μεγαλύτερης και άλλοτε μικρότερης ισχύος εξαναγκάζοντας  τους Γερμανούς να αμύνονται.
Το έτος 1917 σημειώθηκε  ένα γεγονός το οποίο έμελλε  να αλλάξει τον ρουν της Ιστορίας και βεβαίως του Πολέμου.Ήταν η εισβολή των Ηνωμένων Πολιτειών στον πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων που οδήγησε στον  Πόλεμο των Υποβρυχίων που η Γερμανία υλοποίησε χωρίς παρεκκλίσεις.