Αγαπημένοι  μου  μαθητές  και  μαθήτριες  όλων  των  ηλικιών
Η  Ελληνική  αλφάβητος  αποτελείται  από   24  γράμματα. Από  φωνήεντα  και  από  σύμφωνα.
Τα  φωνήεντα  είναι  7  και  φωνάζουν  δυνατά,όπως  έλεγε  η   δασκάλα  στο  δημοτικό.
Τα   σύμφωνα  είναι  τα  υπόλοιπα  17   γράμματα,που  είναι  άφωνα, δεν  φωνάζουν  δυνατά,όπως  τα  φωνήεντα.
Τα  φωνήεντα είναι τα:  α,ε,η,ο,ι,υ,ω.
Τα  σύμφωνα  είναι  τα:  β,γ,δ,ζ,θ,κ,λ,μ,ν,ξ,π,ρ,σ,τ,φ,χ,ψ.
Η Ελληνική  γλώσσα  έχει  και  διπλά  φωνήεντα,που  ονομάζονται  δίφθογγοι.
Αυτά  είναι  τα: αι, ει, ου,οι,υι.
Αυτοί  όλοι  οι  ήχοι  εκφράζονται  με   γράμματα   τα  οποία    αποτελούν  την
Ελληνική  αλφαβήτα.Την  Αρχαία  Ελληνική  και  την  Νέα  Ελληνική. Τα  γράμματα  είναι  κεφαλαία  και  μικρά.
                               Η   Ελληνική  αλφάβητος          
Τα  Κεφαλαία  γράμματα          Τα  Μικρά   γράμματα                     Η  Προφορά                     
Α              Λ              Φ              α             λ           φ                Άλφα            Λάμβδα           Φι
Β              Μ              Χ              β             μ           χ                Βήτα             Μυ                   Χι
Γ              Ν               Ψ             γ              ν           ψ                Γάμα            Νυ                    Ψι
Δ              Ξ               Ω             δ              ξ           ω                Δέλτα           Ξι                     Ωμέγα
Ε              Ο                               ε              ο                             Έψιλον         Όμικρον
Ζ              Π                               ζ              π                             Ζήτα             Πι
Η              Ρ                               η              ρ                             Ήτα              Ρω
Θ              Σ                               θ              σ                             Θήτα            Σίγμα
Ι                Τ                               ι               τ                              Ιώτα            Ταυ
Κ              Υ                               κ              υ                             Κάππα         Ύψιλον


Η  αλφάβητος  της  Αττικής  διαλέκτου  είναι  η  αλφάβητος  των  Ιώνων  της  Μ. Ασίας  και  ιδιαίτερα  της  Μιλήτου. Επικράτησε  στην  Αττική  από  τον  5ο  π.Χ. αιώνα  μέχρι  το  403  π.Χ.επί  άρχοντος  Ευκλείδου,οπότε  και  καθιερώθηκε  ως  η  επίσημη   αλφάβητος  του  Αθηναϊκού  Κράτους.



   

Η  Ελληνική  γλώσσα ήταν  για  λίγα  χρόνια  μόνο  η  κυρίαρχη   γλώσσα  παγκοσμίως. Την  κυριαρχία  της  διέκοψαν,όταν  εμφανίστηκαν  στην  Δύση  τα  Γερμανικά  φύλα  και  στην  Ανατολή  οι  Μωαμεθανοί. Στην  Ανατολή  και   μετά  την  Άλωση  της  Πόλης  το  1453  επικρατούσε   η  ελληνική  γλώσσα  αρκετούς  αιώνες  μετά  στα  παράλια  της  Μ. Ασίας,  στα  κοντινά  προς  το  Αιγαίο  πέλαγος,  και  στα  παράλια  της  Μαύρης  θάλασσας.
Η  επικράτηση  των  Μωαμεθανών  στην  Ανατολή  είχε  ως  αντίβαρο  την  τεράστια  ανάπτυξη  της  Ελληνικής  γλώσσας  στην  Δύση,η  οποία  οφειλόταν  ακριβώς  στην  έναρξη  του  αφανισμού  της  γλώσσας. Από  την   Ανατολή, ιδιαίτερα  μετά  την  Άλωση  Της  Πόλης,  μετηνάστευσαν  πολλοί  λόγιοι  του  Βυζαντίου   στην  Δύση,όπου  με  την  διδασκαλία  τους  βοήθησαν  πολύ  στην  εκμάθηση  της  Ελληνικής  γλώσσας  και  στη  μελέτη  και  σπουδή  του  Ελληνικού  Πολιτισμού,ώστε  επηκολούθησε  μετά  η  εποχή  της  Αναγέννησης,η  οποία  αναμόρφωσε την  Ευρώπη  και  μέσα  από  αυτήν  ολόκληρο  τον  κόσμο.
Το  ελληνικό  φως  διέλυσε  τα  σκότη  του  Ευρωπαϊκού  Μεσαίωνα.  για  να  μπορούμε  σήμερα  να  αναφερόμαστε  στο  μεγαλείο  του   σημερινού   πολιτισμού.
Η  Ελληνική  γλώσσα στην  τρισχιλιετή  περίπου   διαδρομή  της  πέρασε  από  πολλές  φάσεις  της  εξέλλιξης  της.  Η  μορφή  της  γλώσσας  η  οποία  επικράτησε  όλλων  των  άλλων  φάσεων  της  εξέλλιξης  της  είναι  η  Α τ τ ι κ ή  Δ ι ά λ ε κ τ ο ς, η  οποία  καλύπτει  τον  5ον  και  4ον  αιώνα  π.Χ. Τότε  στην  Αθήνα  έλαμψε  το  Ελληνικό  πνεύμα, με  τρόπο,ο  οποίος  παραμένει  πρωτοφανής, μέχρι  σήμερα, στην  ιστορία  της  ανθρωπότητας. Στην Αθήνα  έζησαν τότε και εκεί  δημιούργησαν  οι  μεγαλύτεροι Ποιητές παγκοσμίως.Οι μεγαλύτεροι Φιλόσοφοι όλων των αιώνων όπως o Σ ω κ ρ ά τ η ς, ο Π λ ά τ ω ν, ο  Α ρ ι σ τ ο τ έ λ η ς. Ισορικοί, όπως ο Η ρ ό δ ο τ ο ς  και  ο  Ιστορικός  των  Ιστορικών  σε  όλη  την  ανθρωπότητα  ο  Θ ο υ κ υ δ ί δ η ς. Καλλιτέχνες  σημαντικοί,όπως  ο  Πραξιτέλης  και  ο Φειδίας. Πολιτικοί  ολκής,όπως  ένας  Π ε ρ ι κ λ ή ς . Επιστήμονες  όπως  ο  Ι π π ο κ ρ ά τ η ς..Συγγραφείς,όπως  ο  Ι σ ο κ ρ ά τ η ς, ο Λ υ σ ί α ς,ο   ρήτορας  Δ η μ ο σ θ έ ν η ς  και  άλλοι.
Μία  πόλις - αι  Αθήναι- μέσα  σε  δύο  αιώνες  γέννησε  τόσους  κορυφαίους  του  πνεύματος όσους  δεν  παρήγαγε  ποτέ    μέχρι  σήμερα  η  ανθρωπότητα.Κατά  την περίοδον  εκείνην, των  δύο  αιώνων, με την   Α τ τ ι κ ή  Δ ι ά λ ε κ τ ο   δημιουργήθηκε η  βάσις  του   επιστημονικού,καλλιτεχνικού  και  τεχνικού  πολιτισμού  της  εποχής  μας.
Η  Α τ τ ι κ ή  Δ ι ά λ ε κ τ ο ς  κατέστη  το  επίκεντρο  της  γλωσσικής  διδασκαλίας.
Αν  γνωρίζεις  την  Αττική  Διάλεκτο εύκολα  κατανοείς  και  τις  άλλες  διαλέκτους, την  αρχαία  Ιωνική  του  Ομήρου, την  νεότερη  Ιωνική  του  Ηρόδοτου  και  τέλος  την  Κ ο ι ν ή ν, η  οποία ονομάζεται  Κοινή, γιατί  αποτελούσε  κράμα  όλων  των  διαλέκτων  με  βάση  την  Αττική  Διάλεκτο. Εκείνης  της  Κ ο ι ν ή ς  διαλέκτου  συνέχεια  είναι  η    Καθαρεύουσα,η  οποία  χρησιμοποιείται  και  σήμερα  στον  επίσημο  γραπτό  λόγο.   

Το  Ελληνικό  αλφάβητο  σαν  σύστημα  γραφής  παρουσιάζει  καινοτομίες.
Εισάγει  την    φωνολογική  αντιστοιχία  των  σημείων  του.
Φωνολογικός  είναι  αυτός  που  αναφέρεται  στη  φωνολογία,  που  είναι  η  επιστήμη  που  μελετά  την  λειτουργία  των  φωνημάτων  μιάς  γλώσσας  ήτοι  την  ελάχιστη  μονάδα  ήχου  της  ομιλίας. Και  ότι  κάθε  γράμμα  αντιπροσωπεύει  ένα  και  μόνο  φθόγγο,φωνήεν  ή  σύμφωνο.
 Έτσι  με  τα  24  γράμματα  η  Ελληνική  αλφάβητος  και  με  τους  συνδυασμούς  της  κωδικοποιήθηκαν, οργανώθηκαν  συστηματικά,  οι  βασικοί  φθόγγοι  της  ελληνικής  γλώσσας,που σχηματίζουν  συλλαβές,που  σχηματίζουν  λέξεις.
Οι  απόψεις  είναι  πολλές  και  είναι  σχετικές  με  το  πότε  ακριβώς   και  σε  ποιό  μέρος  και  με  ποιό  τρόπο, δημιουργήθηκε  το  ελληνικό  αλφάβητο.
Η  γνώμη,που  επικράτησε  είναι  αυτή,η  οποία  λέγει  ότι  παραλάβαμε  το  φοινικικό  αλφάβητο,το  οποίο  δεν  παρουσιάσαμε  αυτούσιο,αλλά  προσθέσαμε  τα  φωνήεντα.
Το  Φοινικικό  αλφάβητο  έχει  μόνο  22  γράμματα,που  είναι  μόνο  σύμφωνα.
Το  φοινικικό  αλφάβητο   χρησιμοποιούσαν  στο  Λίβανο  από  τον  11ο  π.Χ. αιώνα  μέχρι  τον  5ο  αιώνα  π.Χ. στα  γραπτά  κείμενα  της  Αραμαϊκής,της  Εβραϊκής  και   της  Σημιτικής  γλώσσας.
Στο  Φοινικικό  αλφάβητο  τα  γράμματα  είναι  τα  αντίστοιχα  γράμματα  από  το  πρωτοσημιτικό  αλφάβητο, με τη  μόνη  διαφορά  ότι  είναι  απλοποιημένα.
Στο  πρωτοσημιτικό  αλφάβητο  βασίστηκε  το  αραμαϊκό,το εβραϊκό και  το  ελληνικό  αλφάβητο.
Στο  αραβικό  αλφάβητο  πιθανόν  βασίστηκε  το  αλφάβητο  της  ινδικής  γλωσσικής  οικογένειας  και  το  αραβικό  αλφάβητο.
Από  το  ελληνικό  αλφάβητο  προήλθαν  το  Λατινικό  και  το  κυριλλικό  αλφάβητο.
 Στο  φοινικικό  αλφάβητο΄,που  γνώρισαν οι  Έλληνες   τον  9ο  αιώνα  π.Χ. ταξιδεύοντας  στην  ανατολική  Μεσόγειο.   πρόσθεσαν   τα  φωνήεντα.  Έτσι   στον  7ο  αιώνα  π.Χ. όλες  οι  ελληνικές  πόλεις-  κράτοι  είχαν   διαμορφώσει  και  κάθε  μία  χρησιμοποιούσε  το  δικό  της  αλφάβητο  με  τις  τοπικές ιδιομορφίες  του
Το  αλφάβητο  χωρίζεται  σε  τρεις  κύριες  ομάδες.
Τη  Νότια:  Περιλαμβάνει  Kρήτη,Θήρα,Μήλο.
Την  Ανατολική: Aκτές  Μ.Ασίας, νησιά  Ανατολικού  Αιγαίου, Μέγαρα, Σικυών Κόρινθος και  με  τις  αποικίες  τους.
Στη  Δυτική  ομάδα: Θεσσαλία,Λοκρίδα,Εύβοια,Αρκαδία,Λακωνία  και  οι  αποικίες  τους.

Το  Κυριακάτικο  Μυθιστόρημα.  Συνέχεια.

Ο  Μπαμπάς  της  Άννας,ο κύριος  Χαρής,ο  Φάνης  Χαρής.  Θεοφάνης ήταν  το  κανονικό  όνομα  του.Το  όνομα  που  έδωσε  στο  μωρό  ο  νονός, το  όνομα  του  παππού  του.
 Ήταν  μεγαλέμπορος  κρεάτων. Διατηρούσε  το  καλύτερο  και  μεγαλύτερο  κρεοπωλείο  όχι  μόνο  στη  γειτονιά  του,αλλά  και  σε  ολόκληρη  την  ευρύτερη   περιοχή.
 Είχε  έρθει  10χρονο  αγόρι  από  το  νησί  του,όπου  ο  πατέρας  του  διατηρούσε  ένα  μεγάλο  κρεοπωλείο. Η κατοχή  χώρισε  το  παιδί  από  τον  πατέρα.
 Ο πατέρας  του  Θεοφάνη,ο  Μιχαήλος  Χαρής, ήταν  ο  μεγαλύτερος  χασάπης  στο  νησί.
Πώς  μπορείς  να  χαρακτηρίσεις  μεγάλο  και  τρανό  έναν  χασάπη. Τι  είναι  αυτό,που  προσδιορίζει  τη  μεγαλοσύνη  του.   Η  καθαριότητα  του  καταστήματος  και  η  καθαριότητα  σε  όλα  τα  σύνεργα,που  χρησιμοποιεί  για  τη  διαφύλαξη  των  κρεάτων. Το  ψυγείο  του  πρώτα  πρώτα  έλαμπε  από  καθαριότητα.Έπειτα  το  ειδικό  τραπέζι,όπου  τεμάχιζε  το  κρέας.  Τα  μαχαίρια,που  χρησιμοποιούσε,από  το    μικρότερο   μέχρι  το  μεγαλύτερο, ακονισμένα  καλά  για  να  κόβουν  το  κρέας σε  τεμάχια  με  καλλιτεχνική  κοπή. Να  ευχαριστιέται  πρώτα  το  μάτι  κι  έπειτα  καλοψημένο  πια  το  κρέας  να  ευχαριστεί  και  τη  γεύση.
Αυτή  ήταν  και  η  επιτυχία  της  δουλειάς  του,τα  τρυφερά  και  καλόψητα  κρέατα. Γι αυτό  είχε  τόση  επιτυχία,γι  αυτό  συγκέντρωνε  τόσο  κόσμο  το  κρεοπωλείο  του. Από  τα  γύρω  χωριά  και  από  τα  παραθαλάσσια  χωριά, δεν  κατανάλωναν   κι  εκεί  μόνο  ψάρια.
Ο  ανθρώπινος   οργανισμός  για  να  αντεπεξέλθει  το  φόρτο  της  εργασίας ,οποιασδήποτε  εργασίας,είτε  αυτή  είναι  πνευματική,είτε  είναι  εργασία  χειρωνακτική,ο  ανθρώπινος  οργανισμός  χρειάζεται  πρωτεϊνες,που  παίρνει  από  τα  κτηνοτροφικά  προϊόντα,τα  ζώα,από  τα  ψάρια  και  από  τα  θαλασσινά.Οι  ζωϊκές  πρωτεϊνες  είναι  και  οι  πλέον  θρεπτικές  για  να  μεγαλώσουν  τα  μικρά  παιδιά  και  να  συντηρηθούν  οι  μεγάλοι.
Οι  μεγάλοι  όμως  άνθρωποι,δυστυχώς,πολλές  φορές  κρύβουν  μέσα  τους  πολύ  κακία.Από  έναν  τέτοιο  κακό  άνθρωπο  ήρθε  η  δυστυχία  στο  σπιτικό  του  Θεοφάνη.Ένας  κακός  άνθρωπος  κατέδωσε  τον  Μιχαήλο  στον  Γερμανό  αξιωματικό,ότι  έκρυβε,  την είχε δει με τα μάτια του,όπως κατήγγειλε,μία  σημαία  του  ΕΑΜ. Ήταν  το  Εθνικό  Απελευθερωτικό  Μέτωπο.
 Ο  Μιχαήλος,ο πατέρας  του  Θεοφάνη,ήταν  ένας  από  αυτή  την  ομάδα,που  διεκδικούσε  την  απελευθέρωση  της  πατρίδας.
Όσοι  δεν  είχαν  σνταχθεί  στην  ομάδα  αυτή, ήταν  ίσως  και  οι  πιο  συνετοί,αυτή  την εποχή,που  επικρατούσε  το  ναζιστικό  καθεστώς. Γνώριζαν  πως  όλη  αυτή  η  μπλεγμένη  κατάσταση,στην  οποία  είχε  εμπλακεί  η  πατρίδα,αργά  ή  γρήγορα,θα  έπαιρνε  τέλος.Ήξεραν  πως  όλα  είναι  κανονισμένα  από  πριν  και  δεν  μπορεί  να  παραβιαστεί  το  γεγραμμένο  στα  κιτάπια  των  αρχηγών,που  κανονίζουν  τη  μοιρασιά  του  κόσμου όχι  με  ειρηνικό  τρόπο,γύρω  από  ένα  τραπέζι με  το  χάρτη  του  κόσμου  μπροστά  τους ,να  μοιράζουν  τα  εδάφη  κρατώντας  στο  χέρι  ένα  ποτήρι  κρασί  άλφα  ποιότητας,αν  είναι  δυνατόν.
Εκείνη  την  εποχή  οι  άνθρωποι  ήταν  πολύ  θρήσκοι  και  θεωρούσαν  μεγάλη  αμαρτία  να  καταπατούν  την  πατρίδα  και  να  την  κηλιδώνουν  οι  αλλόθρησκες  πατημασιές  του  εχθρού. Να  καταπατούν  την  πατρίδα  ξένοι,που  δεν  ήταν  χριστιανοί.
Οι  άνθρωποι  ήταν  πολύ  απλοϊκοί.
Η  χριστιανική  θρησκεία  είναι  η  μοναδική  θρησκεία  που  διδάσκει "Αγαπάτε  αλλήλους", να  αγαπήσει  ο  ένας  τον  άλλον.Να  αγαπηθούμε  αναμεταξύ  μας.
Οι  ξένοι  δε  γνώριζαν  για  τον  Χριστό  και  το  αυτί  τους  δεν  ίδρωνε,περισσότερο  αυτοί  που  εξουσίαζαν τον  κόσμο  πάνω  στη  γη.
Και  αν  κάτι  είχε  ακούσει  το  αυτί  τους  περί  της  ουράνιας  ζωής  φαίνεται  πως  απεφάσισαν  χωρίς  να  ρωτήσουν  κανένα,να  τους  στείλουν  μια  ώρα  αρχύτερα  εκεί  αυτούς  που  σκέφτονταν  τόσο  απλοϊκά,ενώ  αυτοί  είχαν  μοναδικό  πιστεύω  τους  το  χρήμα ,που  προήρχετο  από  τις  γνώριμες  τους  πράξεις.
 Αυτός  ο  κακός  χωριανός κατέδωσε  όλους,που  θέλησαν  να  παραβιάσουν  την  καθορισμένη  πορεία  των  πραγμάτων  λες  και  οι  άλλοι  με  τον  πόλεμο  δεν  παραβίαζαν  τον  φυσικό ανθρώπινο  νόμο.
Ε! μα  για  μιά  γυναίκα;
Nαι! για  μιά  γυναίκα  έχουν  γίνει  τόσοι  πόλεμοι.
Για  μιά  ωραία  γυναίκα,`της  κάθε  εποχής  το  πρότυπο  της  ωραίας.
Προδομένοι  από  τους  ίδιους  τους  χωριανούς,από  την  ίδια  την  πατρίδα  τους, ξεκίνησαν  φορτωμένοι  πάνω  σε  ένα  καμιόνι  για  ένα  δρόμο  χωρίς  επιστροφή.

Το  Κυριακάτικο  Μυθιστόρημα

Η  Ηelga  ταξιδεύει  με  το  τρένο.  Η  γλυκιά  frou   Χίλντα  αρρώστησε  πάλι.  Ζήτησε  την  κόρη  της, την  θέλει  κοντά  της,παρηγορήτρια  στην  υπερτασική  κρίση  που  για  άλλη  μία  φορά έπιασε  την  βουλιμική  αυτή  γυναίκα, που  δεν  μπορεί  να  ακολουθεί  το  ορισμένο  για  την  πάθηση  της  διαιτολόγιο  σταθερά   και    παρεκτρέπεται    όλο  και  πιο  συχνά. Ξεφεύγει  από  τις  τροφές  που  καθόρισαν  οι  διαιτολόγοι  για  την  δική  της  περίπτωση. Καταναλώνει  τροφές  που  αρέσκεται  στην  γεύση  τους  και  που  είναι  αντίθετες  προς  την  υπέρταση  που  ανεβαίνει  με  την  περίσσια  ποσότητα  σε  αλάτι,που  περιέχουν.   Και  να  τώρα  η  κόρη  της  έρχεται  κοντά  της  παρηγορήτρια,όπως  λέει  και  ο  ποιητής " Ω! μητέρα, ω! των  πρώτων  μου  χρόνων  σταθερά  παρηγόρησις".  Την  μητέρα  της  βρίσκει  στην  κόρη  της,η frou  Χίλντα,  και την περιμένει  σαν  "μοίρα  καλοπροαίρετη  παρηγορήτρια".
 Ο  Ερρίκος  επέστρεψε  στο  σπίτι  απελπισμένος  και  μόνος.
Η  Νίνα  ετοίμασε  μία  ζεστή  κοτόσουπα  και  όλοι  κάθισαν  στο  τραπέζι  χωρίς  όρεξη  με  την   προτροπή  της  Νίνας  που  επιτακτικά  ζητούσε  να  καθίσουν  και  να  γευτούν  την  κοτόσουπα  της, που  όπως  είπε  είναι  μαγική  και  θα  κάνει  πέρα  την  στεναχώρια  τους  από  την  ξαφνική  αναχώρηση  της  Helga  και  από  την  ανησυχία  τους  για  την  τύχη  της  μητέρας  της. Η  Νίνα  ανησυχούσε  περισσότερο  και  προσευχόταν  για  την  υγεία  της  frou  Χίλντα.
-Ζεσταθήκαμε,Νίνα, να  είσαι  καλά,είπε  ο  Ερρίκος.
-Θέλετε,κύριε,να  ετοιμάσω  ένα  Στρούντελ  για  τον  απογευματινό  καφέ  σας?
-  Όπως  θέλεις,κορίτσι  μου.
-Να  έλθω,Νίνα,να  σε  βοηθήσω? πρότεινε  η  Άννα.
- Άννα,Δημήτρη,ελάτε  να  καθίσουμε  στο  σαλόνι. Η Νίνα  με  την  ησυχία  της  θα  ετοιμάσει  το  γλυκό   για  τον  καφέ.
-Ω! η  τηλεόραση  δεν  ανοίγει.
-Ναι! Ερρίκο,το  εντόπισα  κι  εγώ.  Έχουν  καεί  οι  λάμπες.
-Δεν  πειράζει. Αύριο  θα  καλέσουμε  τον  τεχνικό. Να  μιά  καλή  ευκαιρία  να  συζητήσουμε. Έχουμε  πολύ  καιρό  να  επιδοθούμε. Ήθελα  Άννα,να  μου  πεις  περισσότερα  για  τον  πατέρα  σου  και  γενικότερα  για  τους  γονείς  σου.
-Τον  κύριο  Χαρή? είπε,ο  Δημήτρης.
-Τον  Φάνη  Χαρή,είπε  η  Άννα  και  συνέχισε. Ο  πατέρας  μου,κύριε  Ερρίκο, είναι  ένας  δυναμικός άνθρωπος,είναι  ένας  αυτοδημιούργητος  σχεδόν  επαγγελματίας. Ήρθε  στην  Αθήνα  σε  μικρή  ηλικία, ήταν  8  χρονών, στη  διάρκεια  της  κατοχής. .............................................................................

Μη  φοβάστε, έχω  ταξιδέψει  κι  εγώ  με  θαλασσοταραχή,ουκ  ολίγες  φορές. Δίπλα  μου  ο  κόσμος  έβγαζε  τα  άντερα  του   κι  εγώ  τίποτα,καρφί  δε  μου  καιγόταν. Σα  να  ήμουν  ο  καπετάνιος.
- Τόσες  φορές,που  έχεις  ταξιδέψει  με  φουρτούνα,Γιαννή  μου, έχεις  συνηθίσει.  Τώρα  είσαι  έτοιμος  να  γίνεις  αληθινός  καπετάνιος,αν  θες,να  πραγματοποιήσεις  όλα  σου  τα  ταξίδια,που  ονειρεύεσαι.
-Όχι, Άννα, προτιμώ  να  είμαι  μόνο  ταξιδευτής.
-Συγγνώμη,Γιαννή  μου.
-Πες  μου,παιδί  μου, Θεοφάνη, τι  γίνεται  στο  νησί.
-Τι  να  γίνει,θεία  μου,δε  σας  τα  είπε  η  μητέρα  μου; Tραγικά  τα  πράγματα.Συνέλαβαν  τον  ανδρικό  πληθυσμό, όλους  τους  άνδρες που  ήταν  συνομίλικοι  του  πατέρα. Τους  άρπαξαν  από  τις  δουλειές  τους  και  από  τις  οικογένειες  τους. Τους  πρόδωσαν. Ότι δήθεν  ετοίμαζαν  ξεσηκωμό, ότι  ήταν  έτοιμοι  να  μπουκάρουν  στην  κομαντατούρ  και  να  τους  καθαρίσουν  όλους.
-Τι  ανόητα που  σκέφτονται  τα  νιάτα,λες  και  αν  τους  σκότωναν  αυτούς  θα  τελείωνε  ο  πόλεμος.,είπε  η  θεία  Άννα.
-Όχι,Άννα,δε  θα  το  έκαναν  με  αυτό  το  σκεπτικό.
-Αλλά; ρώτησε  η  θεία  Άννα.
-Θα  σκότωναν  την  καταπίεση,θα  σκότωναν  την  κατοχή, θα  σκότωναν  τη  στέρηση  του  να  ζουν  σαν  άνθρωποι,σαν  άνθρωποι  ελεύθεροι.  και  όχι  κάτω  από  το  ναζιστικό  καθεστώς  με  την  σημαία  των  SS  να  κυματίζει  στο  πιο  ψηλό  σημείο  του  νησιού  και  η  δική  μας  να  βρίσκεται  στην  ανυπαρξία.Για  να  αντικρίσουν  ξανά  την  γαλανόλευκη  γι  αυτό  θα  τους  σκότωναν. Με  πιο  δικαίωμα  στερούν  από  μια  χώρα  την  ελευθερία  της  και  σκοτώνουν  το  πιο  δυναμικό  στοιχείο  του  πληθυσμού  της ,τους  νέους  ανθρώπους. Από  πού  παίρνουν  το  δικαίωμα  να   στερούν   από  τις  δουλειές  και  τις  οικογένειες  τους, νέους  ανθρώπους, για  ένα  πόλεμο  από  φθόνο  και  μόνο.
-Α! ώστε κι  εσύ,Γιαννή  μου, με  τους  ΕΑΜίτες, ε;
-Βεβαίως,συμφωνώ  με  τα  νέα  παιδιά  και  τη   δράση  τους,αλλά,δυστυχώς, τα  χρόνια  μου  δεν  μου  επιτρέπουν  και  δεν  μπορώ  να  συμμετέχω  κι  εγώ, ενεργά.
-Θείε,εσείς  εργάζεστε    στο  υπουργείο  μεταφορών, στην  αρμοδιότητα σας  έχετε  το  τηλεγραφείο;
-Όχι! αλλά  γιατί  το  λες  αυτό.
-Θα ήθελα  να στείλω  ένα  τηλεγράφημα  στη  μαμά,ότι  έφτασα  και  είμαι  καλά
-Καλά,παιδί  μου, αύριο  από  το  γραφείο  μου  θα  τηλεφωνήσω  στην  αδελφή  μου .  Μην  ανησυχείς. Πέσε  να  κοιμηθείς. Η  μαμά  σου  ξέρει  πως  είσαι  καλά  κοντά  μας  και  πως  θα  κοιμάσαι  τώρα  κατάκοπος  από  το  ταξίδι.
Την  επαύριο  ο  κύριος  Γιαννής  τηλεφώνησε  στην  αδελφή  του  για  να  την  καθησυχάσει  πως  ο  γιος  της  είναι  καλά.
-Να  φροντίσεις,Γιαννή  μου,να  βρεις  στο  Θεοφάνη  μια  δουλειά. Να  βγάζει  το  ψωμί  του,τουλάχιστον.
-Ναι,αδελφή, έχω    υπ όψιν  μου,  κάτι  σκέφτηκα. Το  μεσημέρι  θα  προσπαθήσω  να  έρθω  σε  συνενόηση, μην  ανησυχείς,θα  σε  ενημερώσω  λίαν  συντόμως.
Κατά  το  μεσημεράκι,όπως  συνήθιζε  χρόνια  τώρα, δύο  φορές  την  εβδομάδα,να  περνά από  το  κρεοπωλείο  της  γειτονιάς  του,έτσι  και  σήμερα.
-Καλημέρα,Κυριάκο.
-Καλώς  τον  κύριο  Γιαννή. Τι  νέα;
- Φιλοξενώ  στο  σπίτι  τον  ανηψιό  μου, τον  γιο  της  αδελφής  μου.,από  το  μπαρουτοκαπνισμένο  νησί, γι  αυτό  θέλω  σήμερα  περισσότερο  κρέας.
-Θέλεις  να  σου  κόψω  κιμά; Kαλύτερα  θα  είναι  για  το  παιδί.
-Σ'ευχαριστώ  που  το  σκέφτηκες  εσύ  για  μένα,σ'ευχαριστώ  που  με  βοηθάς.
-Ε! πώς  να  το  κάνουμε. Ένα  κύριο  Γιαννή  τον  έχουμε, να  μην  τον  εξυπηρετήσουμε; Ό,τι  τραβά  η  καρδούλα  σου,κύριε  Γιαννή  μου.
- Κόψε  τον  κιμά  να  του  μαγειρέψει  η  θεία  του  μακαρόνια  με  κιμά  και  κιοφτέδες, να  φάει  το  παιδί  και  να  χορτάσει. Ο  πατέρας  του,ο  γαμπρός  μου  και  άνδρας  της  αδελφής  μου  είναι  συνάδελφος  σου. Έσκυψε  το  κεφάλι  του  λυπημένος  ο  κύριος  Γιαννής, ήταν  θέλω  να  πω.
- Γιατί  τι  συμβαίνει  ρώτησε  ο  Κυριάκος.
-Δεν  τάμαθες;
- Όχι! τι  να  μάθω;
- Τα  σοβαρά  γεγονότα,που  έγιναν  στο  νησί. Οι  προδότες. Φτου! να  πάρει  και  να  τους  σηκώσει.
Πρόδοσαν  την  ομάδα  των  ΕΑΜιτών  όπου  ήταν  οργανωμένος  και  ο  γαμπρός  μου. Τους  διέλυσαν.Τους  άρπαξαν  με  τη  βία, τους  έκλεισαν  μία  εβδομάδα  στο  μοναστήρι   και  από  εκεί  τους  φυγάδευσαν  με  προορισμό  την  Γερμανία. Από  κει  κι  έπειτα  τι  μέλλει  γενέσθαι,είναι  άγνωστο.
-Ό,τι  πει  ο  κύριος. Αυτός  ξέρει.
-Για  στάσου,βρε  Κυριάκο. Ο Κύριος  το  είπε  ή  ο καράφλιας  ο  προδότης  από  τη  ζήλια  του.
-Ξέρεις  ποιός  είναι;
-Υποψιάζομαι,ποιός  είναι. Ο γαμπρός  μου  είναι  μαλλιάς  σαν  και  σένα. Να  προσέχεις,Κυριάκο, τους  φαλακρούς.
-Αστειεύεσαι, κυρ Γιαννή  μου,εγώ  δε  μπλέκομαι  τόσο  εύκολα  σε  καμία  οργάνωση . Εγώ  δε  γίνομαι  πιόνι  στη  σκακιέρα  κανενός. Φτάνει  τώρα  που  γίναμε,   με  το  έτσι  θέλω,του  μακαρίτη  του  Μεταξά.
-Μακαρίτης,είπες; Πέθανε  ο  Μεταξάς;
-Nαι! δεν  τάμαθες; Εχθές.
-Εχθές;  Eχθές,πήρα  άδεια, περίμενα  τον  ανηψιό  μου. Σήμερα  δεν  μου  το  είπε  κανένας.  Πολλοί   έλειπαν  από  το  γραφείο.  Βρε  τους  βρωμοφασίστες.
-Ευτυχώς, εμείς  εδώ  περνάμε  τώρα  πιο  ήσυχα,  έχουν  καταλαγιάσει  τα  μίση.Ο Θεός  έβαλε  το  χέρι  του.
-Έτοιμος  ο  κιμάς. Θέλεις  τίποτις  άλλο,κύριε  Γιαννή  μου;
- Θέλω,βεβαίως  θέλω.
-Μήπως  θέλεις  να  σου  ετοιμάσω  ένα  καφεδάκι;
-Θέλω  και  το  ρωτάς; Κατάκοπος  είμαι, Θα  με  στηλώσει.
-Έτσι  μπράβο,μη  σε  δει   η  κυρά  σ αυτά  τα  χάλια  και  τρομάξει.
-Μα  και  αυτή,νομίζεις,είναι  σε  καλύτερη  κατάσταση; Ξάγρυπνοι  είμαστε  και  οι  δύο  μας  από  την  αγωνία  που  είχαμε. Ο ανηψιός  μας  ταξίδευε  με  τέτοιον  καιρό,χειμωνιάτικα.
-Έτοιμο  το  καφεδάκι. Δεν  ξέρω  άν  σου  αρέσει,μέτριος  είναι.
-Καλός  είναι,  ευχαριστώ. Κυριάκο, θέλω  να  μου  κάνεις  μια  χάρη. Θέλω  να  πάρεις  τον  ανηψιό  μου  στη  δουλειά  σου,να  σε  βοηθά, με  ένα  μικρό  μεροκάματο.
-Γιατί  με  ένα  μικρό  μεροκάματο; Θα  αμείβεται  σύμφωνα  με  τη  δουλειά,που  θα  κάνει.
- Ώστε  δέχεσαι;  Με  κάνεις  πολύ  χαρούμενο. Να  σου  τον  φέρω  κι  όλας  αύριο  πρωϊ  πρωϊ. Είναι  παιδί  τζιμάνι.
-Καλοταϊσμένο,ε;
-Kαλπταϊσμένο,δε λες  τίποτα. Με  μπριτζολάκια. Ο πατέρας  του,μερακλής  άνθρωπος, κάθε  βράδυ, που τελείωνε  η  δουλειά  του  και  έκλεινε  το  μαγαζί  του  για  τους  πελάτες,δεχότανε  τους  συγγενείς  και  τους  φίλους  του. Έμπαινε  στο  διπλανό  και  συνεχόμενο  κουζινάκι  και  ετοίμαζε  στο  τσάκα  τσάκα  και  τι  δεν  ετοίμαζε!
-Τι  ηλικία  έχει  το  παιδί;
-Είναι  10  χρόνων.
- Είναι  μικρός  για  να  δουλέψει  στα  φανερά, ύστερα  έχω  βοηθό,όπως  βλέπεις,  τον  Τασούλη,που  πληρεί  όλες  τις  νόμιμες  προϋποθέσεις,και  της  ηλικίας, μην  έχομε  μπλεξίματα  με  αγορανομίες  και  με  υγειονομικές  υπηρεσίες .Φτάνουν  τα  άλλα  μπλεξίματα.
-Ε! τι  περιμένεις,Κυριάκο,τόση  ώρα  και  δε  μιλάς.
-Σκέφτομαι,κύριε  Γιαννή,να  τον  στείλω  στα  σφαγεία. Εκεί  θα  είναι  πιο  προφυλαγμένος  και  για  την  ηλικία  του,είναι  μικρός, εδώ  στο  κρεοπωλείο, θα  έχει  το  φόβο  μη  τυχόν  απολυθεί,ενώ  εκεί  θα  είναι  πιο  προφυλαγμένος.
-Εν  τάξει,λοιπόν, ας  δουλέψει  στα  σφαγεία.Κυριάκο,σε  χαιρετώ  και  αύριο  πρωϊ  πρωϊ θα  σου  τον  φέρω  να  τον  γνωρίσεις.
- Μετά  χαράς. Περιμένω.
-Γειά  και  χαρά.
Πώς  μπορείς  να  μιλάς  για  χαρά σε μια  εποχή  κατοχική  που  τα  κανόνια  και  οι  ρουκέτες  έχουν  στήσει  τρελλό  χορό.
Οι  άνθρωποι  της  πρωτεύουσας  που  μόνο   η  δουλειά  και  η  οικογένεια  τους  ενδιέφερε  και  δεν  ήταν  ενταγμένοι  σε  καμία  οργάνωση,όπως  οι  γραμματιζούμενοι,που  βρήκαν  την  ευκαιρία  να  σηκωθούν  από  το  γραφείο  τους  και  να  συντρέξουν, να βοηθήσουν,να  λυτρώσουν,να  ελευθερώσουν  την  πατρίδα  τους,  χωρίς  να  ξέρουν  πως  κάποιος  από  εκεί  ψηλά  πρέπει  να  δώσει  το   οκέυ  χωρίς  απαραιτήτως  να  είναι  ο  Θεός.  

H  Iαπετική  γλώσσα  είναι  η  μητέρα-γλώσσα  όλων  των  διαλέκτων  του  κόσμου   μπορούμε  να   πούμε.
Η  Ελληνική  γλώσσα   είναι  ένα  μέλος  της οικογένειας  των  Ιαπετικών  γλωσσών,  όπως  και  οι  Έλληνες  είναι  ένας  από  τους  Ιαπετικούς  λαούς.
Εκτός  από  την  Ελληνική  γλώσσα,  μέλη  της  Ιαπετικής  αυτής  οικογένειας  είναι  και  πολλές  άλλες  γλώσσες. 
Είναι  η  Αρεία  ή  Ινδοϊρανική,η  οποία  περιλαμβάνει  την  Ινδική  και  την  Ιρανική  γλώσσα.
Η  Ινδική  γλώσσα  διακρίνεται  στην  αρχαία  Ινδική  ή  Σανσκριτική, στην  Μέση  Ινδική  και  στην  νεότερη   Ινδική.
Η  αρχαία    Ιρανική  αποτελείται  από  την  γλώσσα  των  Avesta, στην  οποίαν  εγράφησαν  τα  θρησκευτικά  κείμενα  των  οπαδών  του  Ζαρατούστρα.  Αποτελείται  από  την  αρχαία  Περσική,η  οποία  ήταν  η  επισημη  γλώσσα της  διπλωματίας.  Την  αρχαία  Περσική   ακολούθησαν  η  Μέση  και  η  Νεότερη   Περσική.
Η  Τοχαρική  γλώσσα,  η  οποία  απετελείτο  από  άθροισμα  διαλέκτων.Κείμενα  από  αυτές  τις  διαλέκτους  ανεκαλύφθησαν  στο  ανατολικό  Τουρκεστάν.
Η  Αρμενική  γλώσσα, της  οποίας  τα  κείμενα  παρουσιάζουν  την  συνεχή  ύπαρξη  της  από  τον  5ο  μ.Χ αιώνα.
Η  Αλβανική  είναι  η  γλώσσα  των  σημερινών  Αλβανών, και  της  οποίας  τα  κείμενα  αναφέρονται  από  τον 17ο  αιώνα.
Η  Ιταλική  περιλαμβάνει  την  Λατινική  γλώσσα  και  τα  Οσκικο-Ουμβρικά  ιδιώματα. Της  Λατινικής  γλώσσας  έχουμε  πλήρη  γνώση,  κυρίως  από  το  300  π.Χ. περίπου.
Η  Κελτική  γλώσσα,η  οποία  κάποτε  εξετείνετο  σε  ολόκληρη  την  Δυτική  Μεσευρώπη  και  περιελάμβανε  δύο  ομάδες  γλωσσών .Την  Κελτικήν  γλώσσα,την  οποίαν  ομιλούσαν  στις  Κελτικές  νήσους; Βρεττανική,  Ιρλανδική, Σκωτική.  Βρετονική  στη  Γαλλία  και  τις  Κελτικές  γλώσσες  της  ηπειρωτικής  Ευρώπης.
Η  Γερμανική, η οποία  περιλαμβάνει  την  Γοτθική,η  οποία  διατηρήθηκε  στην  Κριμαία  μέχρι  τα  μέσα  του  18ου  αιώνα.
Η  Βόρεια  Γερμανική, της  οποίας  κλάδοι  είναι  η  Ιρλανδική,η  Νορβηγική, η  Σουηδική  και  η  Δανική. Η  γλώσσα  ενυπάρχει  από  τον  3ο  μ.Χ. αιώνα  και  τα  αρχαιότερα  γραπτά  μνημεία  της  είναι  επιγραφές,οι  οποίες  βρέθηκαν  στην  Δανιμαρκία. 
Η  γλώσσα της  Δυτικής  Γερμανίας,στην  οποίαν  ανήκει  η  αρχαιοπρεπής  Γερμανική,η  οποία  είναι  αντίστοιχη   προς  την  δική  μας  καθαρεύουσα.
Η  Βαλτική,η  οποία  περιλαμβάνει  την  Πρωσσική, την  Λιθουανική  και  την  Λεττική, η  οποία  εμφανίστηκε  τον  16ο  αιώνα  και  σώζεται  μέχρι  των  ημερών  μας.
Η  Σλαυϊκή,  η  Ρωσική,η  Νότια  Σλαυϊκή  και  η  Δυτική  Σλαυϊκή .Της   Νότιας  Σλαυϊκής  κλάδοι  είναι  η  Σερβο-Κροατική, η  Σλοβενική  και  η  Βουλγαρική.
Η  Ρωσική,η  οποία  εμφανίστηκε  από  τον  11ο  αιώνα  με  κλάδους  την  γλώσσα  της  Μεγάλης  Ρωσίας, την  γλώσσα  της  Μικρής  Ρωσίας  και  την  γλώσσα  της  Λευκής  Ρωσίας.
Η  Δυτική  Σλαυϊκή  περιλαμβάνει  την  Πολωνική, την  Σορβική, την  Βοημική  ή  Τσεχική .
Αυτή  είναι  η  εθνολογική  κατανομή  των  ιαπετικών  γλωσσών