Το Ποίημα του Σαββατόβραδου

Ήλιος. Είμαι ο Ήλιος
Σελήνη. Κι εγώ η Σελήνη
Ήλιος. Είμαι το φως
Σελήνη. Κι εγώ το σκοτάδι
Ήλιος. Ζεσταίνω τον κόσμο
Σελήνη. Κι εμένα μαζί
Ήλιος. Χαρίζω το φως μου
Σελήνη. Παίρνω από σένα
Ήλιος. Ζεσταίνω τη  Γη
Σελήνη. Ζεσταίνεις κι εμένα
Ήλιος. Είμαι η μέρα
Σελήνη. Κι εγώ η νύχτα
Ήλιος.Ζεσταίνω τη μέρα
Σελήνη. Φωτίζω τη νύχτα με το δικό σου το φως
Σελήνη. Κοιμάσαι κι εγώ ξαγρυπνώ
Σελήνη. Μαζί με ταστέρια,
που λάμπουν στη Γη
Ήλιος. Σου δίνω φως
Σελήνη. Με ζωντανεύεις
Ήλιος. Είσαι η Δύση
Σελήνη. Είσαι η Ανατολή
Ήλιος. Είμαι το Ζενίθ
Σελήνη. Είμαι το Ναδίρ
Ήλιος. Είμαι η φωτιά
Σελήνη. Είμαι ο πάγος
Σελήνη. Κρυώνω
Σελήνη. Πεθαίνω
Ήλιος. Σε ζεσταίνω
Ήλιος. Είμαι η φλόγα
Σελήνη. Είμαι το φεγγάρι
Ήλιος. Είμαι η λάμψη
Σελήνη. Είμαι η  αναλαμπή 

Mέγας Ναπολέων ο Α'. Συνέχεια.
Η συνθήκη της Αμιένης στις 25 Μαρτίου 1802 δεν κράτησε  πολύ. Οι Άγγλοι επιχειρηματίες  είχαν δυσαρεστηθεί από τους γαλλικούς τελωνειακούς περιορισμούς γιατί έθεταν στο εμπόριο φραγμούς.Η Γαλλία  μετά την εξαγορά της Λουϊζιάνας από την Ισπανία το έτος 1800 και την εκστρατεία το έτος 1802 εις Άγιον Δομίνικον,εφαίνετο ότι απέβλεπε στην συγκρότηση νέας αποικιακής αυτοκρατορίας. Εκτός τούτων στις αρχές του έτους 1802 ο Βοναπάρτης επενέβη στην Ελβετίαν κατά την διάρκεια που το καντόνι Βαλαί προσπαθούσε να γίνει ανεξάρτητο. Αργότερα το Βαλαί προσήρτησε η Γαλλία. Τον Αύγουστο αυτού του έτους προσήρτησε την Έλβαν,τον Σεπτέμβριον το Πεδεμόντιον και τον Οκτώβριον την Πάρμα. Με την Πράξη  Μεσολαβήσεως,όπως ονομάστηκε,στις 19 Φεβρουαρίου του έτους 1803 εσυγκρότησε ξανά  την Ελβετική Ομοσπονδία και επανέφερε τα καντόνια στο σύστημα τους. Εντός του ίδιου μήνα κατάργησε τις εκκλησιαστικές ηγεμονίες και τις ελεύθερες πόλεις στην Γερμανία.Αυτές τις  ενέργειες χρησιμοποίησε η Αγγλία ως πρόφαση για να μην εκκενώσει την Μάλτα. Είναι περιττό να αναζητούνται οι υπέυθυνοι  της επανάληψης του πολέμου. Το βέβαιο είναι ότι ήτο αδύνατος η ειρηνική συνύπαρξη του γαλλικού ηπειρωτικού δυναμισμού με τις αγγλικές φιλοδοξίες για την κυριαρχία των θαλασσών. Την 26 Απριλίου του έτους 1803 αγγλικό τελεσίγραφο δεν επέτρεπε περιθώρια προς αποφυγήν του πολέμου.Αρχές του Μαϊου  η Γαλλία επώλησε την Λουϊζιάνα στις Ηνωμένες Πολιτείες.Η μεταβίβαση αυτής της μεγάλης επαρχίας θα δημιουργούσε  υποχρεώσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες,όπως υπολόγιζε ο Ναπολέων και ότι θα ήταν μεγάλη η χρησιμότης του αμερικανικού χρυσού στην επερχόμενη σύγκρουση. Οι πολεμικές επιχειρήσεις την αρχή  εβραδύνοντο από την έλλειψη του καταλλήλου πολεμικού μετώπου. Ο Ναπολέων απειλούσε με εισβολή στην Γαλλία  γι αυτό και συγκέντρωσε στόλο από φορτηγίδες.Τα έτη 1803 και 1804 ο στόλος αυτός αυξήθηκε σε αποβατικά  σκάφη  και τότε απεφασίσθη η εισβολή.Οι δυνάμεις για την απόβαση συγκεντρώθηκαν στην Βουλώνη,όπου και κατεστρώθη το σχέδιο της εξασφάλισης του ελέγχου επί  της Μάγχης από τις γαλλικές δυνάμεις κατά την διάρκεια της μεταφοράς των γαλλικών στρατευμάτων από και κατά την απόβασιν. Διέταξαν τον υποναύαρχο Βιλνέφ να πλεύσει προς Δυτικές Ινδίες, να επιστρέψει εν τάχει και να καλύψει έτσι τον διάπλουν της Μάγχης.Όλη αυτή η επιχείρηση έγινε για να αποσπάσουν την προσοχή του αγγλικού στόλου του Νέλσωνα.Ο Βιλνέφ απέπλευσε στις 18 Ιανουαρίου του έτους 1805 από την Τουλώνα πέτυχε να παρασύρει τον αγγλικό στόλο προς τις Αντίλλες.Η τύχη δεν ήταν με το μέρος του και επιπλέον οι κακές προσταγές  που έλαβε και λίγο η ανικανότητα του συνέτειναν ώστε να αποκλεισθεί κατά την επιστροφή του από τον τελειότερο σε εκπαίδευση ναυτικό στόλο του Νέλσωνα στο Κάδιξ. Η εισβολή ήταν καταδικασμένη και έτσι ο Ναπολέων στις 24 Αυγούστου παρητήθη του εγχειρήματος. Ο  Βιλνέφ  διετάχθη να πλεύσει εις Νεάπολιν.Ανεχώρησε με όλη την ευχέρεια αλλά στο Τραφάλγκαρ τον συνάντησε ο Νέλσων,ο οποίος επιτέθηκε κατά των 33 γαλλικών πολεμικών πλοίων ,τα οποία ήταν τακτοποιημένα  σε δύο στήλες,διέσπασε την γραμμή του Βιλνέφ και στην συνέχεια στις 21 Οκτωβρίου 1805 εκμηδένισε το κέντρο και την οπισθοφυλακή αυτής της γραμμής.Ο Νέλσων εφονεύθη εις το Τραφάλγκαρ.Η Αγγλία όμως εδραίωσε την κυριαρχία της επί των θαλασσών και ο Ναπολέων υπεχρεώθηκε από τότε να περιορίσει τις κατακτητικές του βλέψεις επί της ευρωπαϊκής ηπείρου.

 Μέγας Ναπολέων ο Α'.Συνέχεια.

Η τελική διάσταση με τους βασιλόφρονες επήλθε,όταν  ανεκαλήφθη νέα απόπειρα συνωμοσίας από τον Καντουντάλ,ο οποίος εκτελέστηκε. Την νύκτα της 15 Μαρτίου 1804 στρατεύματα του Ναπολέοντα  απήγαγαν από το Εττενχάϊμ της  Βάδης τον δούκα της Ανγκιέν τον Λουδοβίκο Βουρβώνο-Κοντέ,τον οποίον έστειλαν στο  απόσπασμα το εκτελεστικό μετά από διαδικασίες συνοπτικές στη Βενσάν.Οι  εντατικές ζυμώσεις της κοινής γνώμης προέβαλαν το θέμα που  ήταν σχετικό με την παραχώρηση της ανώτατης εξουσίας στον Βοναπάρτη. Την 18 Μαϊου 1804 η Γερουσία ανακοινώνει επίσημα ότι: υπέρτατον συμφέρον του γαλλικού λαού ήτο η ανάθεση της διακυβέρνησης της δημοκρατίας σε έναν αυτοκράτορα,ο οποίος προέρχεται από αυτοκρατορική γενιά.Έγινε δημοψήφισμα και η πρόταση εγκρίθηκε.Προηγουμένως η Γερουσία καθόρισε την διαδοχή κατά τάξη, να είναι άρρεν και πρωτότοκο. Ο Παπας προσεκλήθη στο Παρίσι να προϊσταται  στην τελετή της στέψεως στις 2 Δεκεμβρίου του έτους 1804.Ο Ναπολέων όμως ,για να μη δημιουργηθεί θέμα ως προς το δικαίωμα στέψεως του αυτοκράτορα ,έστεψε μόνος τον εαυτό του και εν συνεχεία την σύζυγον του,Ιωσηφίνα. Για να αποκτήσει κύρος μοναρχίας  η νέα δυναστεία διοργάνωσε Αυλή. Πολλοί ευγενείς πρόσφυγες παρακινήθηκαν  να επιστρέψουν  ενώ παράλληλα δημιουργήθηκε μία νέα τάξη ευγενών,η οποία μέχρι τώρα ήταν ιεραρχικά κατώτερη και στους οποίους οι τίτλοι απονέμονταν με βάση τις πολιτικές και στρατιωτικές υπηρεσίες που προσέφεραν.Αυτή η νέα αυτοκρατορική Αυλή δεν έφτασε ποτέ την κομψότητα και την νηφαλιότητα του παλαιού καθεστώτος.Ήταν υπέρ το δέον στρατοκρατική,συνήθως λαϊκή και ποτέ δεν μπόρεσε να κρύψει την ταπεινή καταγωγή της,συνέβαλε όμως στην εδραίωση της αυτοκρατορικής εξουσίας,η οποία επίσης είχε ως στήριγμα ένα δουλόφρονα τύπο,μία λογοτεχνία υποταγμένη εις αυτήν,μία αστυνομία ικανότατη,ένα πανεπιστημιακό  σύστημα φίλα προσκείμενο προς αυτήν και μία Εκκλησία,η οποία βρισκόταν υπό τον έλεγχο του κράτους.Ο θεσμός της Λεγεώνας της Τιμής η οποία συντέθηκε το 1802  και της οπόιας οι βαθμοί: grand officier,commandeur,officier,chevalier,καθώς και η επιλογή των μελών της,στον Ναπολέοντα οφείλονται.Ο Ναπολέων ως υπέρτατος κύριος επέβλεπε επί παντός επιστητού θέματος.Από την κατασκευή των στρατηγικών οδών στις Άλπεις μέχρι της κατασκευής ειδών πορσελάνης των Σεβρών. Το έτος 1812,ενώ βρισκόταν στην Μόσχα λίγο πριν την υποχώρηση,έδωσε στην Κομεντί -Φρανσαίζ καταστατικό,το οποίο σε γενικές γραμμές ισχύει μέχρι σήμερα.Η εξουσία του Ναπολέοντα,μια εξουσία καταθλιπτική πολύ περισσότερο από την εξουσία των Βουρβώνων,αποπνέει λόγιο δεσποτισμό.Το σπουδαίο είναι,ότι υπήρξε ο προάγγελος του σύγχρονου ολοκληρωτισμού,του μονοκομματικού δικτατορικού συστήματος διακυβέρνησης.

ΧΡΟΝΙΑ  ΠΟΛΛΑ

Mέγας Ναπολέων ο Α'.Συνέχεια.

Μετά τις επιτυχίες του Μορώ στις 3 Δεκεμβρίου στο Χοχενλίντεν,συνήφθη ειρήνη μεταξύ Αυστρίας και Γαλλίας. Η ειρήνη υπεγράφη  στις 9 Φεβρουαρίου του έτους 1801 στο Λυνεβίλ.Με αυτή την ειρήνη η Γαλλία ελάμβανε την αριστερή όχθη του Ρήνου και η εντεύθεν των Άλπεων Ιταλική δημοκρατία εξετείνετο μέχρι του Αδίγη. Γενικώς επικυρούντο οι διατάξεις της Συνθήκης του Καμποφόρμιο.Η Αγγλία, βρισκόταν ενώπιον οικονομικής κρίσης και αντιμετώπιζε το ενδεχόμενο της κατάργησης  της συμμαχίας έτσι στις 23 Μαρτίου του έτους 1802 υπέγραψε στην Αμιένη συνθήκη ειρήνης με την οποίαν διατηρούσε Κεϋλάνην και  Τρινιδάδ αλλά εγκατέλειπε Αίγυπτο,Μινόρκα,Έλβα και Μάλτα,την οποίαν υπεχρεώθη να εκκενώσει εντός τριών μηνών. Αυτή η συνθήκη αν και είχε μικρή διάρκεια ήταν  η πρώτη γενική συνθήκη στην  Ευρώπη αυτή τη δεκαετία. Ο Ναπολέων αυτό το χρόνο  προέβαινε  σε αναδιοργάνωση της Γαλλίας.Δημιούργησε εντός του Γαλλικού κράτους θεσμούς,οι οποίοι διατηρήθησαν σε όλη την διάρκειαν του 19ου αιώνος και απετέλεσαν την βάσιν της πιο πέρα διαρθρώσεως του κράτους.Διατήρησε την διοικητική διαίρεση σε νομούς όπως είχε επιβληθεί από την επανάσταση και έθεσε επί κεφαλής των νομών δημοσίους λειτουργούς,τους Νομάρχας. Γενικά ενίσχυσε τον συγκεντρωτισμό.Ο Ναπολέων προέβη σε αναδιοργάνωση της δικαιοσύνης,λαμβάνοντας ενεργό μέρος στην διαμόρφωση του Αστικού Κώδικος.Ο οποίος ονομάστηκε Ναπολεόντειος Κώδικας,ο οποίος απετέλεσε την επικύρωση των κατακτήσεων : Tης προσωπικής ελευθερίας,της ελευθερίας της συνειδήσεως,της εργασίας,του δικαιώματος της ιδιοκτησίας και της ισότητας.Ο Κώδικας επικυρώνοντας την κατάργηση των προνομίων εχρησίμευσε τον 19ο αιώνα ως πρότυπο σε πολλά αμερικανικά και ευρωπαϊκά κράτη και απετέλεσε την βάση του ισχυρισμού του Ναπολέοντος  ότι υπήρξε ο συνεχιστής και ο σωτήρ της επαναστάσεως. Ο Ναπολέων επέφερε και στον τομέα της οικονομίας μεταρρυθμίσεις πολύ σημαντικές. Η συλλογή των φόρων ανετίθετο εις  λειτουργούς  της κεντρικής εξουσίας και οι  φοροεισπράκτορες προέβαιναν σε παρακατάθεση του ποσού των φόρων. Ο Ναπολέων ίδρυσε την Τράπεζαν της Γαλλίας και καθόρισε σε 15,5 την ισοτιμία μεταξύ αργυρού και χρυσού. Ένα γραμμάριο χρυσού καθώρισε την αξία του σε 3 φράγκα και 10 εκατοστά Και για την παιδεία ήταν το ενδιαφέρον του Ναπολέοντα σημαντικό,την οποίαν θεωρούσε ως μέσον για να ελέγχει το πνεύμα των πολιτών. καθώς και ως μέσον για την εκπαίδευση αξιωματικών του στρατού και δημοσίων υπαλλήλων.Κατόπιν μακροχρονίων συζητήσεων ίδρυσε το Πανεπιστήμιο της Γαλλίας,το οποίο είχε και την εξουσία του Υπουργείου Παιδείας.Διόριζε τους διδασκάλους,καθόριζε το πρόγραμμα σπουδών και έλεγχο της εξουσίας. Ο Ναπολέων σε αυτό το έργο αναδιοργανώσεως δεν επέδειξε την αποδιδομένην συνήθως εις αυτόν παντογνωσίαν,είχε όμως την έμπνευσιν να χρησιμοποιήσει τους καλύτερους ειδικούς ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης.Ο Ναπολέων μπορούμε να πούμε ότι σταθεροποίησε  τις κατακτήσεις,οι οποίες πραγματοποιήθηκαν κατά την διάρκεια της επανάστασης  από την κεφαλαιοκρατική τάξη και επαγίωσε,καλώς ή κακώς,τις γαλλικές δημόσιες υπηρεσίες.H νίκη στο Μαρένγκο δεν εξεμηδένισε αμέσως την αντιπολίτευση προς τον πρώτο ύπατο.Ενώ οι βασιλόφρονες εκινούντο προς την Βανδέαν  στο Παρίσι  εξερράγη εκρηκτικό μηχάνημα που είχε τοποθετηθεί από τον Ζωρζ Καντουντάλ,το οποίο προκάλεσε τον θάνατο 22 ατόμων.Τα αντίποινα του Ναπολέοντα εστράφησαν  και προς τις δύο παρατάξεις, προς την δεξιάν και προς την αριστεράν.Εξόρισε στην Γουϊάνα πολλούς δημοκρατικούς και εξετέλεσε αρκετούς μοναρχικούς. Θέλοντας να υπονομεύσει τις βάσεις του κόμματος των βασιλοφρόνων απεφάσισε να προσεταιρισθεί την Εκκλησία πράγμα το οποίο πέτυχε  στις 15 Ιουλίου του έτους 1801 με το Κογκορδάτο με το οποίο ανεγνωρίζετο ο Καθολικισμός ως θρησκεία της πλειονότητας του γαλλικού λαού.Ο διορισμός των Επισκόπων ανετίθετο στον πρώτο ύπατο όμως η τοποθέτηση τους ανήκε στον Πάπα και η αμοιβή του κλήρου προήρχετο από τον κρατικό προϋπολογισμό..Με το Κογκορδάτο συνδέθηκαν τα Οργανικά Άρθρα τα οποία ήταν σύνολο νόμων που ρύθμιζαν την δημόσια λατρεία.Περιελάμβαναν άρθρα τα οποία είχαν σχέση με τον Καθολικισμόν και άλλα άρθρα που είχαν σχέση με τον Προτεσταντισμό.Τα Οργανικά Άρθρα δεν έγιναν αποδεκτά από τον Πάπα γιατί υπέτασσαν την Εκκλησία στην Κρατική Εξουσία.Στην Γαλλία επί ένα αιώνα και πλέον το Κογκορδάτο και τα Οργανικά Άρθρα απετέλεσαν την βάση των σχέσεων Εκκλησίας και Κράτους μέχρι που αυτά το 1905 ακυρώθηκαν  με τον νόμο περί διαχωρισμού Εκκλησίας και Κράτους μέχρι τότε διατηρούνταν και είχαν και ισχύ. Αυτά τα εκκλησιαστικά μέτρα προκάλεσαν αντιδράσεις στο Τριβουνάτο τις οποίες εξουδετέρωσε ο Ναπολέων  επιδέξια με την μέθοδο της ανανέωσης των μελών.Οι συγκεντρώσεις της αντιπολίτευσης στον πύργο της Κυρίας ντε Σαλ διελύοντο  από την αστυνομία,η οποία  έθεσε του αντιπολιτευομένους  υπό επιτήρηση σε μια περιοχή πολύ μακριά από το Παρίσι.Οι βλέψεις του Ναπολέοντα να κατακτήσει την απόλυτον εξουσίαν βρισκόταν σε ένα καλό σημείο πραγματοποίησης. Η ημερομηνία 4 Αυγούστου 1802 ανεγνώριζε με το νέο σύνταγμα τον Ναπολέοντα ως ισόβιο ύπατο και οι συνελεύσεις ευρίσκοντο υπό την εξουσίαν του.

 Μέγας Ναπολέων ο Α'. Συνέχεια.

Ο Ναπολέων  αποβιβάστηκε στο Φρεζύ  με ζητωκραυγές και επευφημίες από το πλήθος. Ο  Δεύτερος Συνασπισμός είχε καταφέρει στη Γαλλία  σφοδρά πλήγματα ενώ η Ιταλία είχε απολεσθεί.Η κατάσταση άρχισε να γίνεται πιο σταθερή μετά από την νίκη  στη Ζυρίχη του Μασσενά.Στο εσωτερικό το Διευθυντήριο παρέμενε στην εξουσία  μόνο με  πλήγματα,βάλλοντας  με ηθικές και υλικές συνέπειες,εναντίον πότε της δεξιάς και πότε της αριστεράς.Ο πληθωρισμός είχε πλήξει την οικονομία της χώρας.Η μεγάλη αστική τάξη  ήταν τρομοκρατημένη.Τα στρατεύματα ήταν δυσαρεστημένα και πολλοί μιλούσαν περί αλλαγής του συντάγματος.Αυτοί ήσαν που αναζητούσαν τον κατάλληλο σωτήρα.Ο Βοναπάρτης συμμάχησε με ένα από τα μέλη του Διευθυντηρίου τον Σιεγιές και ήδη προετοίμαζε το πραξικόπημα το οποίο επακολούθησε ως εξής. Στις 9 Νοεμβρίου,στις 18 Μπρυμαίρ εψηφίσθη  η μεταφορά των δύο συνελεύσεων,των Παλαιών και των Πεντακοσίων στο Παρισινό προάστιο Σαιν Κλου. Την επομένη ημέρα ο Ναπολέων ανέλαβε την διοίκηση της φρουράς των Παρισίων.Διεσώθη  με την ετοιμότητα του Αδελφού του Λουκιανού,ο οποίος ήταν πρόεδρος των Πεντακοσίων.Ο αδελφός του ενήργησε ταχύτατα.Έστειλε τους γρεναδιέρους του Μυρά να τρέψουν σε φυγή τους αντιπροσώπους. Την εσπέραν της ίδιας ημέρας η συνέλευση των Παλαιών  ανέθεσε την υπατεία προσωρινά στον Ναπολέοντα και στους Ροζέ Ντυκό και Πιέρ Σιεγιές.Όλοι πίστευαν ότι ο Σιεγιές ήταν ικανός να επιβληθεί στον Ναπολέοντα και να τον καταστήσει κατώτερο του. Πολύ σύντομα όμως έγινε φανερό ότι ο κυρίαρχος ήταν ο Ναπολέων με τις θαυμάσιες πνευματικές  και φυσικές ικανότητες του,οι οποίες ευρίσκοντο σε άψογον συνεργασία και καθόρισαν την κατάσταση. Εργαζόταν με εκπληκτικές ικανότητες με τις οποίες ήταν προικισμένος.Ελάμβανε αποφάσεις με απίστευτη ταχύτητα και διέθετε μία απίστευτη ικανότητα αφομοίωσης. Όλες αυτές τις ικανότητες συμπλήρωνε μια αστείρευτη φαντασία και επιπροσθέτως η ελκυστική παρουσία του έθελγε,μάγευε τα πλήθη. Μια   μορφή φυσική εξουσιαστού, που χαρακτήριζε την προσωπικότητα  του προερχόταν από τις  κατά περίσταση  στάσεις  που έδινε στο σώμα του. Είχε την ικανότητα να αποδίδει τα συναισθήματα του με πληθώρα αποχρώσεων από την υπολογισμένη απλότητα μέχρι τον δεξιοτεχνικό  τρόπο του  να παρουσιάζει βίαιο χαρακτήρα.Επολιτεύετο με ευφυϊα και σύνεση επιδιώκοντας να φθάσει στα ανώτατα αξιώματα.

Παρουσίαζε τον εαυτόν του με το ένδυμα του διανοούμενου και μετριοπαθούς πολιτικού.

Ανακοίνωσε επίσημα την επιθυμία του  για επαναφορά της εσωτερικής ασφάλειας  και της κοινωνικής τάξεως στην κατάσταση των προηγούμενων καλών χρόνων. Ο Ναπολέων γνώριζε πολύ καλά ότι οι Γάλλοι επιζητούσαν ειρήνη  με επιμονή.Με αυτές τις διακηρύξεις του καλλιεργούσε τη δημοτικότητα του. Παράλληλα ετοίμαζε σχέδιο νέου συντάγματος  και γι αυτό προέβαινε σε συνελεύσεις.Το νέο σύνταγμα τελικά παρουσίαζε  ένα συμβιβασμό των ιδεών του Σιεγιές με τις απολυταρχικές τάσεις του Ναπολέοντα.Ένας κατάλογος με προσωπικότητες  από τις οποίες θα προήρχοντο οι υποψήφιοι,περιόριζε την ισχύ της λαϊκής ψήφου.

Την  εκτελεστική εξουσία ασκούσαν τρεις ύπατοι από τους οποίους ο πρώτος ύπατος είχε την ευρύτερη εκτελεστική εξουσία καθώς και την δικαιοδοσία να ανακοινώνει νομοσχέδια. Με προτροπή του Ναπολέοντα ο Σιεγιές όρισε ως υπάτους τον υπουργό Δικαιοσύνης Καμπασερές και τον  Λαμπρέν,οι οποίοι αποτέλεσαν μία νέα τριανδρία στην οποίαν ο Ναπολέων ορίσθηκε πρώτος ύπατος.Την νομοθετική εξουσία αποτελούσαν τέσσερα σώματα.Το Τριβουνάτο.Το Νομοθετικό Σώμα.Το Συμβούλιο της Επικρατείας και η Γερουσία.Τον Φεβρουάριο του έτους 1800 με  δημοψήφισμα έγινε  αποδεκτό το νέο σύνταγμα.

Ο Ναπολέων μόνος σχεδόν εξουσιαστής επεδόθη στην προσπάθεια να σταθεροποιήσει την θέση του και να εφαρμόσει τις υποσχέσεις του οι οποίες ήταν: η εδραίωση της εσωτερικής τάξης και η σύναψη ειρήνης.Ανέλαβε την αρχηγία της στρατιάς των εφέδρων  και στις 15 Μαϊου 1800 διέβη τας Άλπεις περνώντας μέσα από τη διάβαση του Αγίου Βερνάρδου και στις 7 Ιουνίου έφτασε στο Μιλάνο.Στις 14 Ιουνίου ο στρατός του απροσδόκητα συνάντησε στην πεδιάδα του Πεδεμοντίου  τις Αυστριακές ισχυρότατες δυνάμεις.Τα γαλλικά στρατεύματα άρχισαν να υποχωρούν.Όταν όμως έφτασε ο στρατηγός Ντεζαί και μετά από μια επίθεση σφοδρή του Κλερμάν η ήττα μετετράπη σε νίκη. Οι πρώτοι αγγελιοφόροι μετέφεραν τις ειδήσεις περί της ήττας  στο Παρίσι.Οι  εχθροί του πρώτου υπάτου ευχάριστήθηκαν πολύ.Η είδηση,που σε λίγο έφτασε  της νίκης, επέβαλε στην αντιπολίτευση σιωπή. Ένας βασιλόφρονας,που ήταν στα πράγματα,που ήταν παράγοντας εκείνη την εποχή  είπε ότι,"εις Μαρέγκο εγένετο η βάπτισις της προσωπικής εξουσίας του Ναπολέοντος". Το Μαρέγκο βρίσκεται στην πεδιάδα του Πεδεμοντίου,όπου συναντήθηκαν τα Αυστριακά με τα Γαλλικά στρατεύματα.