Κυριακή 28 Απριλίου 2013

Αγαπημένα μου παιδιά
Αυτό το Σάββατο 27 Απριλίου 2013  και η Κυριακή 28 Απριλίου 2013  είναι ένα ευλογημένο και χαρούμενο Σαββατοκύριακο.
Η Εκκλησία μας και όλοι οι ορθόδοξοι χριστιανοί γιορτάζουμε  δύο πανηγυρικές εορτές,όπως κάθε χρόνο.
Είναι το Σάββατο του Λαζάρου και η Κυριακή των Βαϊων.
Κάθε χρόνο είναι διαφορετικές οι χρονολογίες  και εξαρτώνται από την ημερομηνία του Αγίου Πάσχα,που είναι κινητή εορτή.
Και οι δύο εορτές  είναι πανηγυρικές και συνδέονται με τα παιδιά ως προς τις δραστηριότητες αυτών των ημερών.
Με τα κάλαντα από τα παιδιά το Σάββατο του Λαζάρου και με το έθιμο,που επικρατεί κυρίως στις αγροτικές περιοχές να παρασκευάζουν τα "Λαζαράκια" ψωμάκια γλυκά ζυμωμένα με μυρωδικά και ξηρούς καρπούς.
Δίνουν οι νοικοκυρές στο ζυμάρι σχήμα  ανθρώπινο ,το ομοίωμα του σπαργανωμένου  με τα σάβανα, Λάζαρου,όπως παριστάνεται  ο Λάζαρος στις εικόνες της εκκλησίας.
 Πλάθουν τόσα Λαζαράκια όσα είναι τα παιδιά της οικογένειας.
Στο ψωμάκι αυτό σχηματίζουν  πρόσωπο με μάτια και στόμα από γαρίφαλα,τα αρωματικά καρφάκια.
Το έθιμο της παρασκευής του γλυκού ψωμιού που μοιάζει με τον Λάζαρο προέρχεται από τα παλιά χρόνια.
 Οι νοικοκυρές δραστηριοποιούνται και παρασκευάζουν Λαζαράκια γιατί λέει η παράδοση.
"Όποιος δεν ζυμώσει Λαζαράκια δεν χορταίνει ψωμί".
Πιθανόν να ετοίμαζαν αυτά τα γλυκά ψωμάκια τα διακοσμημένα με μοσχοκάρφια (είναι  τα αρωματικά γαρίφαλα) και με σταφίδες, για τα παιδιά που δεν έτρωγαν το κανονικό ψωμί.
Που, είναι σίγουρο, πως και σαν μεγάλοι άνθρωποι προτιμούν το γλυκό ψωμί, ακολουθώντας την χριστιανική πρόταση  "άρτος στηρίζει καρδίαν".
Μικρά κορίτσια που ονομάζονται "Λαζαρίνες",
 την παραμονή της εορτής μαζεύουν από τους αγρούς λουλούδια να στολίσουν το καλαθάκι τους.
Την ημέρα της εορτής περιφέρονται από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας τα κάλαντα του Λαζάρου.
 Οι νοικοκυραίοι έδιναν στις Λαζαρίνες διάφορα φαγώσιμα και χρήματα.

   Τα κάλαντα του Λαζάρου
Ήρθε ο Λάζαρος ήρθαν τα Βάγια
ήρθε των Βαγιών η εβδομάδα.
Σήκω Λάζαρε και μην κοιμάσαι
ήρθε η μέρα σου και η χαρά σου.
Ήρθε ο Λάζαρος ήρθαν τα Βάγια
ήρθε η Κυριακή που τρων τα ψάρια.
Σήκω Λάζαρε και μην κοιμάσαι
ήρθε η μάνα σου από την πόλη
σούφερε χαρτί και κομπολόϊ.
Γράψε Λεμονιά και Κυπαρίσσι.
Το κοφινάκι μου θέλει αυγά,
και η τσεπούλα μου θέλει λεφτά.
Βάγια Βάγια των Βαγιών,
τρώνε ψάρι και κολιό
και την άλλη Κυριακή
τρώνε το ψητό  αρνί.

Την Κυριακή των Βαϊων τα παιδιά μαζεύουν τα Βάγια που με αυτά πλέκουν σταυρούς ή τα προσφέρουν οι ιερείς σαν  μπουκέτα στο εκκλησίασμα για την ανάμνηση της εισόδου του Χριστού στα Ιεροσόλυμα με αυτόν τον απλοϊκό τρόπο,καθήμενος "επί πώλου όνου",ενώ ο λαός πανηγύριζε ζητωκραυγάζοντας τον ερχομό του,κρατώντας Βάγια στα χέρια και στρώνοντας τον δρόμο από όπου περνούσε με Βάγια και με τα ενδύματα τους σε ένδειξη χαράς για την είσοδο στην πόλη του Χριστού ως ελευθερωτή.
Αυτός ο ίδιος όχλος που σήμερα τον επευφημούσε σε μια εβδομάδα αργότερα τον σταύρωνε.
Η Κυριακή των Βαϊων πάντοτε εορταζόταν  με πανηγυρικό τρόπο.
Με πομπές που τελούσαν κατά την ημέρα της εορτής.
Στους πρώτους χριστιανικούς χρόνους και συγκεκριμένα τον 4ο αιώνα μετά Χριστόν ο εορτασμός γινόταν με πομπή,όπου προπορευόταν οι πιστοί που κρατούσαν κλαδιά Φοίνικα και ακολουθούσε ο Επίσκοπος επί "πώλου όνου" περιστοιχιζόμενος από τον κλήρο.Η πομπή ξεκινούσε από το Όρος των Ελαιών και εισήρχετο στα Ιεροσόλυμα.
Στους Βυζαντινούς χρόνους γινόταν  ο λεγόμενος  "Περίπατος του Αυτοκράτορα".
Η πομπή ξεκινούσε από τα Ανάκτορα.
Προηγούνταν ο λαμπαδάριος,( ο υπεύθυνος για το άναμα των φώτων),
ο οποίος έψελνε " Εξέλθετε έθνη και θεώσασθε σήμερον τον βασιλέα των ουρανών."
 Ο Αυτοκράτορας κρατούσε την εικόνα του Χριστού και  ήταν πλαισιωμένος από το ιερατείο.
Η πομπή έφτανε στην Αγία Σοφία.
Όταν η εορτή τελείωνε ο Αυτοκράτορας έδινε ο ίδιος προσωπικά Βάγια και σταυρούς στους πιστούς και ο Πατριάρχης κεριά για την Μεγάλη Εβδομάδα.
Κατά τον Μεσαίωνα,στην Δυτική Εκκλησία επικρατούσε ένα  έθιμο περίεργο.
Μέσα στην εκκλησία περιέφεραν έναν όνο πάνω στον οποίον ήταν τοποθετημένο ένα ομοίωμα του Χριστού.
Οι Τσάροι της Ρωσίας παρέλαβαν από τους Βυζαντινούς το έθιμο που τηρούσαν με πολλή ευλάβεια.
Η πομπή ξεκινούσε από το Παλάτι  και έφτανε στον Μητροπολιτικό ναό.
Τους Τσάρους ακολουθούσε ο κλήρος.
Στην Ελλάδα έχει επιικρατήσει  το πολύ απλοϊκό έθιμο να δίδουν Βάγια  οι ιερείς στους χριστιανούς μετά το τέλος της λειτουργίας,που τοποθετούν στο εικονοστάσι της οικογένειας.
Χρόνια Πολλά στους Λάζαρους και στους Βάϊους που γιορτάζουν.
.

To Ποίημα του Σαββατόβραδου

Μόνη εγώ,ναυαγός,
πάνω στην παλιά μας γη,
το κρεβάτι μας.
Εκεί,όπου άλλοτε βιώναμε
το είναι μας,
γεννήσαμε τα παιδιά μας.
Μόνη εγώ,
δίχως πυξίδα, να με κυβερνά.
Ναυαγός πάνω στη γη,
το κρεβάτι μας.
Γύρω μου φετιχιστικά σύμβολα,
 ονειρεμένης βραδιάς.
Μπροστά μου θάλασσα
 φανταστική.
Ψαρεύω σε στάση γιόγκας
με το αγκίστρι μου
το ψωμί  της ημέρας.
Τα ψιλοτάκουνα μου,
 με το ανάλογο ντύσιμο 
θα γεμίσω τις βραδιές μου.
Κατακίτρινη,
όμοια στο χρώμα με
το φόρεμα μου.
Ονειρεύομαι τα αισθαντικά
βράδια μου.
Κι εσύ χιλιόμετρα πιο πέρα,
αγκαλιά με μιαν άλλη.
Όμοια  σαν εμένα,
ναυαγός,σε ξένο λιμάνι.

Σάββατο 27 Απριλίου 2013

Aγαπημένοι μου αναγνώστες
Αγαπημένες μου αρχάριες μαθήτριες
Αγαπημένοι μου αρχάριοι μαθητές
Αγαπημένες μου κυρίες
Αγαπημένοι μου κύριοι
Σήμερα Παρασκευή 26 Απριλίου 2013 συνεχίζουμε την ενασχόληση μας με τα   Ουσιαστικά της Τρίτης Κλίσης της Λατινικής Γραμματικής .
Η Τρίτη Κλίση η Declinatio tertia της Λατινικής Γραμματικής περιλαμβάνει ουσιαστικά και από τα τρία γένη Αρσενικό,Θηλυκό  και Ουδέτερο,όπως και η δεύτερη κλίση..
Να αναφέρουμε τώρα  τις ιδιότητες τους.
Η κατάληξη των Τριτοκλίτων Ουσιαστικών τελειώνει σε ένα από τα εξής φωνήεντα: a, e, o ή σε ένα από  τα ληκτικά σύμφωνα ή τα ληκτικά συμφωνικά συμπλέγματα,όπως διαφορετικά λέγονται.Τα ληκτικά συμφωνικά συμπλέγματα οι αρχάριοι τα θεωρούν ακαταλαβίστικα,αλλά εμείς δεν τα φοβόμαστε και θα  προσπαθήσουμε να τα μεταδώσουμε όσο πιο κατανοητά μπορούμε.
Τα  σύμφωνα της Λατινικής Γλώσσας είναι  τα mutae Άφωνα Σύμφωνα που είναι επτά τα b,c,d,g,p,q,t.Από αυτά  ληκτικά  σύμφωνα  είναι το c,όπως στην λέξη lac= γάλα  και  το t,όπως στην λέξη caput= η κεφαλή. Από τα liquide τα υγρά σύμφωνα το l και το r,όπως consul = ύπατος και cor =η καρδιά  και από τα nasales τα έρρινα ή ρινικά σύμφωνα το  m και το n,όπως bellum= πόλεμος και nomen=όνομα..Από τα sibilantes ή spirantes  σιριστικά j,f,s,v είναι ληκτικό σύμφωνο το s και από τα duplices  τα διπλά το x και το z  και  από τα συμφωνικά συμπλέγματα τα  bs,ms,ns,rs,rbs,rps,lx και rx=rcs,όπως mos=ήθος,dux=ηγεμόνας, dens= δόντι,trabs= δοκάρι, hiems= χειμώνας, ars= τέχνη,urbs=πόλη,stirps=ρίζα,falx= δρεπάνι,arx= ακρόπολη..
Στην ο ν ο μ α σ τ ι κ ή  του ενικού λήγουν τα τριτόκλιτα ουσιαστικά σε ένα από τα πιο πάνω αναφερόμενα φωνήεντα ή τα ληκτικά σύμφωνα που πιο πάνω παραθέσαμε.
Στην γ ε ν ι κ ή του ενικού όλα τα τριτόλκιτα ουσιαστικά έχουν την κατάληξη -is όπως urbs στην γενική urbis. Δεν λείπει και από αυτά  εδώ ο κανόνας που αναφέρει ότι τα ουσιαστικά χαρακτηρίζονται από την γενική τους.mare = η θάλασσα.Στα Ελληνικά το ουσιαστικό θάλασσα είναι θηλυκό το Λατινικό mare είναι γένους  ουδετέρου mare γενική mar-is με την κατάληξη σε -is.
Tα Τριτόκλιτα ονόματα της Λατινικής Γραμματικής,  ανάλογα με τον χαρακτήρα του θέματος των,όπως συμβαίνει και στην Αρχαία  Ελληνική  είναι φ ω ν η ε ν τ ό λ η κ τ α  και σ υ μ φ ω ν ό λ η κ τ α. Το θέ μ α  το βρίσκουμε αν αφαιρέσουμε την κατάληξη - rum ή - um από την γενική του πληθυντικού.Στο ουσιαστικό dux is= o ηγεμόνας, η ονομαστική του πληθυντικού  duc-es έχει γενική ducum.Αφαιρούμε την κατάληξη -um και το αμέσως προηγούμενο γράμμα το  c  είναι αυτό που λέμε στην γραμματική  θ έ μ α..
Τα  φ ω ν η ε ν τ ό λ η κ τ α  έχουν θέμα  i  εξαιρούνται  τα ονόματα grus= γερανός,η γενική είναι gru-is έχει χαρακτήρα -u όπως και το sus=αγριόχοιρος του οποίου η γενική su-is έχει χαρακτήρα επίσης -u
Όταν λέμε χαρακτήρα εννοούμε το  θ έ μ α.Χαρακτήρα του θέματος.
Τα  σ υ μ φ ω ν ό λ η κ τ α. Με άφωνο χαρακτήρα είναι τα b-p-c,g-d-t
Mε υγρό το l και  to r
Με  έρρινο το m και το n
Mε σιριστικό  s ή x όπως bos=βόδι,γενική bov-is.
nix= χιόνι,γενική  niv-is.
Tα φ ω ν η ε ν τ ό λ η κ τ α είναι όλα  ισοσύλλαβα προφέρεται  η ονομαστική και η γενική όμοια,με ίσες συλλαβές,όπως civis= ο πολίτης,γενική civis.Eξαιρούνται τα grus και sus.
Τα  συ μ φ ω ν ό λ η κ τ α είναι όλα π ε ρ ι τ ο σ ύ λ  λ α β α. όπως rex= βασιλιάς, γενική regis, lapis= λίθος,γενική lapid-is.
Να σημειώσουμε ότι  ήταν περιτοσύλλαβα στην αρχή τα τριτόκλιτα φωνηεντόληκτα.Παρουσιάζονται σαν ισοσύλλαβα επειδή το θέμα τους συγχωνεύτηκε  με τo  i  και to  s  της  καταλήξεως που ακολουθεί.
Καλό Διάβασμα

Παρασκευή 26 Απριλίου 2013

Η λαϊκή σοφία  δε μου άρεσε ποτέ και πάντοτε με εύρισκαν αντίθετο οι παρατηρήσεις των απλών ανθρώπων.
Πριν από μερικές ημέρες ανοίγοντας την τηλεόραση, στην οθόνη βρισκόταν  ένας πρόεδρος κόμματος.
Έλεγε την γνωστή λαϊκή ρήση "Όσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος".
Σε λίγες ημέρες προχθές  Τρίτη στις 23 Απριλίου το πρωϊ αυτή η ρήση βρήκε την εφαρμογή της εμπράκτως.
Μία 34χρονη οδηγός ΙΧ απείθαρχη στα σήματα   της 41χρονης τροχονόμου που ρύθμιζε την κυκλοφορία στο συγκεκριμένο σημείο,  προσπέρασε τα προπορευόμενα αυτοκίνητα που η  τροχονόμος με τις ανάλογες κινήσεις των χεριών της έκανε σήμα να σταματήσουν, έπεσε πάνω στην τροχονόμο με αποτέλεσμα από την μια στιγμή στην άλλη να επέλθει ακαριαία ο θάνατος της τροχονόμου.
Η νεαρά οδηγός δικαιολογήθηκε στον σύζυγο του θύματος λέγοντας ότι δεν την είδε,άκουσον,άκουσον, και το πιο σπουδαίο που είπε είναι ότι "δε ζει",ότι "πέθανε" με αυτή την πράξη που διέπραξε.
Αναρωτιέμαι μήπως το νεαρόν της ηλικίας της τροχονόμου οδήγησε την οδηγό να μην πειθαρχήσει στις διαταγές της τροχονόμου από λόγους εγωϊσμού και μόνο." Και πια είσαι συ να μου πεις εμένα να σταματήσω". Κάπως έτσι φαντάζομαι να σκέφτηκε  η άσκεφτη οδηγός,η οποία δεν γνωρίζει ότι τα σήματα δεν δίδονται από τους τροχονόμους με  δική τους πρωτοβουλία.Έχουν διδαχθεί,αφού βρίσκονται στο συγκεκριμένο σημείο της διασταύρωσης,ανόδου-καθόδου,να ακινητοποιούν τα αυτοκίνητα τα διερχόμενα από το ένα ρεύμα κυκλοφορίας για να περάσουν τα αυτοκίνητα από το άντίθετο ρεύμα.
 Είναι μεγάλη η θλίψη .
Η άτυχη τροχονόμος ήταν μητέρα δύο ανήλικων παιδιών.
Το συμπέρασμα είναι ότι οι νέοι οδηγοί είναι ανάγκη να παραμερίζουν την εγωϊστική τους συμπεριφορά.Να οδηγούν με περισσότερη σύνεση,πιο προσεκτικά και πιο φρόνιμα και να σκέφτονται κυρίως να σκέφτονται πριν προχωρήσουν σε μια παράτολμη ενέργεια,από την οποία εξαρτάται το πολυτιμότερο αγαθό που χάρισε ο Θεός στον άνθρωπο.Την ζωή.
Επίσης ήρθε ο καιρός σε κομβικά σημεία των δρόμων όπου υπάρχουν τροχονόμοι να αντικατασταθούν με φανάρια.
Η εμφάνιση του τροχονόμου είναι μια πολύ γραφική εικόνα,όμως ανάγεται σε χρόνους παλαιούς τότε που δεν υπήρχαν ακόμη οι ηλεκτρικοί σηματοδότες.
Δεν είναι η πρώτη φορά που τροχονόμοι πέφτουν θύματα τροχαίου ατυχήματος την ώρα του καθήκοντος.
Αν είναι ανάγκη η παρουσία τους και κρίνεται απαραίτητη  στις ορισμένες αυτές θέσεις των δρόμων.Να προφυλάσσονται,είναι ανάγκη, με το κυκλικό ξύλινο  όμορφο περίβλημα με τα χρώματα της Ελληνικής σημαίας. Με αυτό είναι εμφανής η παρουσία τους.
Η ρύθμιση της κυκλοφορίας,χωρίς αυτό, και η στάση τους ανάμεσα στα διερχόμενα αυτοκίνητα είναι πολλή επικίνδυνη και θυμίζει την επικινδυνότητα  που διατρέχουν "τα παιδιά των φαναριών" που θέτουν σε κίνδυνο τη  ζωή τους θέλοντας  να εξοικονομήσουν ένα μεροκάματο.
Παιδιά
Σήμερα Πέμπτη 25 Απριλίου 2013  η Ορθόδοξη Εκκλησία απονέμει τιμή στον Ευαγγελιστή Μάρκο τον συγγραφέα του γνωστού και ομώνυμου  Ευαγγελίου.
Το κατά Μάρκον Ευαγγέλιον.
Το κατά Μάρκον Ευαγγέλιο είναι ένα από τα τέσσερα Ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης.
Η Καινή Διαθήκη γράφτηκε από πολλούς συγγραφείς μετά την Ανάσταση του Χριστού σε διάστημα 50 ετών περίπου θέλοντας να διασώσουν και να μεταδώσουν στις επόμενες γενεές ακέραιες,αμετάβλητες τις πληροφορίες των γεγονότων που άκουσαν και είδαν και που αναφέρονται στο πρόσωπο του Χριστού.
 Ο Μάρκος ήταν γιός της Μαρίας μιας χριστιανής από την Ιερουσαλήμ στο σπίτι της οποίας συγκεντρώνονταν οι χριστιανοί να προσευχηθούν.
Ο Μάρκος ήταν ανεψιός του απόστολου Βαρνάβα,τον οποίον ακολούθησε,ήταν μαζί τους  και ο απόστολος Παύλος,στην πρώτη του ιεραποστολική περιοδεία.
Ο Ευσέβειος,ο Επίσκοπος Καισαρείας, αναφέρει ότι ο Μάρκος,  στις περιοδείες που πραγματοποιούσε με σκοπό να διδάξει την χριστιανική πίστη, μετέβη από την Ρώμη στην Αλεξανδρούπολη,όπου και τον συνέλαβαν και εκεί μαρτύρησε,αφού τον διαπόμπευσαν στους δρόμους της πόλης.
Ο Ευαγγελιστής Μάρκος τιμάται  από την Αγγλικανική Εκκλησία,από την Καθολική,από την Ορθόδοξη Εκκλησία και από την Προτεσταντική .
Από την Ορθόδοξη Εκκλησία η μνήμη του τιμάται στις 25 Απριλίου.
Χρόνια Πολλά για την ονομαστική τους εορτή σε όλους που γιορτάζουν σήμερα.
Να τα εκατοστίσουν όλες και όλοι που έχουν σήμερα τα γενέθλια τους.
Να τα εκατοστίσουν όλες και όλοι που έχουν γενέθλιο ημέρα την Πέμπτη και γενέθλιο ημερομηνία την 25 του μήνα.Να τα εκατοστίσουν.
Χρόνια Πολλά

Τετάρτη 24 Απριλίου 2013

Aγαπημένοι μου αναγνώστες
Αγαπημένες μου αρχάριες  μαθήτριες
Αγαπημένοι μου αρχάριοι μαθητές
Αγαπημένες μου κυρίες
Αγαπημένοι μου κύριοι 
Σήμερα Τετάρτη 24 Απριλίου 2013 συνεχίζουμε τα παιχνιδιάρικα καμώματα των δευτεροκλίτων ουσιαστικών   της Λατινικής Γραμματικής..
Tα αρσενικά δεύτερης κλίσης  ονόματα  ager και puer που  λήγουν σε -er δεν είναι τα μοναδικά,υπάρχουν αρκετά δευτερόκλητα ουσιαστικά που λήγουν σε -er.
Από την αρχή του σχηματισμού τους δεν είχαν την κατάληξη -er.
Πρώτα  είχαν την κατάληξη -us,όπως agr-us,puer-us, αυτή την κατάληξη την απέβαλαν,απέβαλαν και την κατάληξη της κλητικής του ενικού το -e που ήταν μακρό. .Από αυτά τα ονόματα όσα μπροστά από το -r του θέματος έχουν σύμφωνο,όπως το ag-r ( πριν από το r έχει το g ).
μετά την αποβολή των  καταλήξεων -us και -e ανέπτυξαν μπροστά από το -r ένα -e βραχύ έτσι προήλθε από το agr- το ager
Οι άλλες πτώσεις των ονομάταν που λήγουν σε -er κλίνονται όπως τα ονόματα που λήγουν σε -us.
Παρόμοια μεταβολή παθαίνουν στην ονομαστική και κλητική του ενικού τα υπερδισύλλαβα ελληνικά κύρια ονόματα,που τελειώνουν σε -ρος,
 Ο Αλέξανδρος παραδείγματος χάριν ήταν πρώτα Alexandr-us και κατόπιν έγινε Alexander.
H ίδια μεταβολή έγινε στο κύριο όνομα Αντίπατρος από Antipatr-us έγινε Antipater.Το κύριο όνομα Κόδρος ήταν πάντοτε Codrus.Μερικά από τα κύρια ονόματα όχι διφορούνται που γράφει η κλασσική γραμματική.Η σωστή έκφραση είναι: Mερικά από τα κύρια ονόματα είναι διφορούμενα= επιδέχονται δύο ερμηνείες.Εδώ καλύτερα  ταιριάζει,ότι επιδέχονται και τους δύο τύπους γραφής και εκφωνήσεως Ένα παράδειγμα: Ο Κάσσανδρος εκφράζεται γραπτά και προφορικά και  με τους δύο τρόπους ως Cassandrus και ως Cassander,o Εύανδρος ως Euabdrus και ως Euander.
Συνεχίζουμε και με άλλες ιδιοτροπίες των δευτεροκλίτων ονομάτων.
 Το όνομα deus = Θεός η κλητική dee έχει αλλάξει και αντί το dee οι συγγραφείς μεταχειρίζονται το dive που είναι η κλητική του ονόματος divus = Θεός ενώ οι Λατίνοι οι μεταγενέστεροι,οι  άνθρωποι των επόμενων γενεών χρησιμοποιούν την ονομαστική ενικού deus =ω! Θεέ στη θέση της κλητικής.
Το όνομα deus σε όλες τις πτώσεις του πληθυντικού, εξαιρείται η αιτιατική - accusativus,έχει διπλούς και τριπλούς τύπους.
Ιδού πώς κλίνεται
                                      Πληθυντικός
                       Nom        dei-dii-di
                        Gen.        deorum
                                           &
                                        deum
                       Dat.          deis-diis-dis
                       Acc.         deos
                       Voc.         dei-dii-di
                       Abl.         deis-diis-dis                    ;
Άλλη μια ιδιοτροπία
Η γενική του ενικού στα υπερδισύλλαβα ονόματα που λήγουν σε -ius και - ium πολλές φορές το τελικό ii μετατρέπεται σε i  αυτό οφείλεται στην συναίρεση που υφίστανται  και τονίζονται, μετά από την συναίρεση, στην παραλήγουσα έστω και αν είναι βραχεία.
Ένα παράδειγμα: Oνομαστική-Nominativus   o    Βιργίλιος-Vergilius
                                   Γενική  -Genetivus      του  Βιργιλίου-Vergilii και Vergili
                           Oνομαστική-Nominativus     το  καθήκον- officium
                                   Γενική- Genetivus         του καθήκοντος-officii και offici.
Aυτές οι ανωμαλίες συμβαίνουν και σε άλλα δευτερόκλιτα ονόματα και κύρια ονόματα.
Τα γνήσια κύρια Λατινικά ονόματα  που λήγουν σε -ius  όπως Τullius και το προσηγορικό όνομα filius=γιος.  Σχηματίζουν την κλητική του ενικού  συνειρημένη,
Η κατάληξη ie συναιρείται σε -i: Τulli = Τούλιε mi  fili= παιδί μου.

Καλό   Διάβασμα